IV SA/Wr 558/04
PostanowienieWSA we Wrocławiu2004-09-22
Skład orzekający: Tadeusz Kuczyński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy uchwała rady gminy uznająca skargę na czynności pracownika samorządowego za bezzasadną stanowi akt, od którego można wnieść skargę do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym?Ratio decidendi
Uchwała rady gminy uznająca skargę na czynności pracownika samorządowego za bezzasadną nie stanowi aktu, od którego można wnieść skargę do sądu administracyjnego. Taka uchwała nie mieści się w kognicji sądu administracyjnego określonej w przepisach Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a tym samym skarga na nią jest niedopuszczalna.Stan faktyczny
R. D. złożył skargi do Rady Miejskiej w K. Z. na czynności p.o. kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej. Rada Miejska uchwałą uznała te skargi za bezzasadne. R. D. zaskarżył uchwałę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, kwestionując stanowisko Rady i zarzucając tolerowanie nieprawidłowości. Sąd administracyjny uznał skargę za niedopuszczalną.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński, po rozpoznaniu w dniu 22 września 2004r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. D. na uchwałę Rady Miejskiej w K. Z. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie uznania za bezzasadne skarg p o s t a n a w i a : odrzucić skargę
R. D. skierował do Rady Miejskiej w K. Z. skargi na czynności i postępowanie A. F. – p.o. kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w K. Z., żądając wyciągnięcia wobec niego konsekwencji służbowych.
Uchwałą Rady Miejskiej w K. Z. z dnia [...]r. nr [...], skargi powyższe uznano za bezzasadne.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zatytułowanej: "pozew przeciwko Urzędowi Miasta w K.-Z." R. D. zakwestionował stanowisko zawarte w powołanej uchwale, zarzucając Radzie Miejskiej tolerowanie – jego zdaniem – nieprawidłowości w działaniu p.o. kierownika Ośrodka.
W odpowiedzi na skargę Przewodniczący Rady Miejskiej w K.Z. wniósł o jej oddalenie.
Sprawa niniejsza dotyczy tzw. skargi powszechnej regulowanej w dziale VIII kodeksu postępowania administracyjnego /k.p.a./.
Przedmiotem skargi powszechnej jest obrona i ochrona różnych interesów jednostki, które nie dają podstaw do wszczęcia postępowania administracyjnego. Może ona w szczególności dotyczyć zaniedbania lub nienależytego wykonania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenia praworządności lub interesów skarżącego, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwienie spraw /art. 227 Kpa/.
Zasadą jest, że organem właściwym do rozpatrzenia i załatwiania skarg w tym skarg na pracę danego urzędu są organy wyższego stopnia lub organy sprawujące bezpośredni nadzór.
Do rozpatrywania skargi dotyczącej działalności kierowników gminnych jednostek organizacyjnych stosownie do treści art. 229 pkt 3 Kpa właściwa jest rada gminy. Postępowanie skargowe wszczynane jest wyłącznie na skutek wniesienia skargi lub wniosku, postępowanie to nie może być wszczęte z urzędu.
Załatwienie skargi zgodnie z art. 238 § 1 Kpa następuje poprzez zawiadomienie o załatwieniu skargi. Zawiadomienie stanowi prawną formę działania, będącą czynnością materialno-techniczną, a więc taką czynnością, która skutki prawne wywołuje przez fakty /por. Czynności faktyczne administracji państwowej. Z. Kmieciak, SP-E t. XXIX, Łódź 1987, str. 74-86/.
Zawiadomienie takie zawiera informacje o czynnościach wewnętrznych organu załatwiającego skargę i ich rezultatach.
Zawiadomienie o załatwieniu skargi w trybie postępowania skargowego wyrażone w formie nawet uchwały przez Radę Miejską w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie daje podstaw do złożenia skargi na taką uchwałę do tego Sądu w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym, albowiem nie mieści się ona i tak w szeroko określonej kognicji sądu administracyjnego, a pomieszczonej w zapisach art. 3, art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1269/.
Podobne stanowisko wyrażono już w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego np. w postanowieniu z dnia 15 stycznia 2001r. II SA/Wr 1704/00.
Uwzględniając powyższe, skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło