IV SA/Wr 755/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2014 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi Z. R., na postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L., z dnia [...] września 2013 r., nr [...], w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie przyznania zasiłku celowego, postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 10 września 2013 r. Z. R. (zwany dalej stroną lub skarżącym) wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z [...] września 2013 r., nr [...] , odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z [...] lipca 2013 r., nr [...], utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta W. z [...] kwietnia 2013 r., nr [...] , w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego. Wnioskiem z 21 listopada 2013 r. skarżący wystąpił o ustanowienie adwokata z urzędu w celu wniesienia skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnych orzeczeń sądu administracyjnego pierwszej instancji. Postanowieniem z 30 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z 5 marca 2014 r., sygn. akt I OZ 142/14, oddalił zażalenie strony na wskazane powyżej postanowienie sądu pierwszej instancji. Następnie wnioskiem z 13 marca 2014 r. skarżący wystąpił o wyłączenie wszystkich sędziów wojewódzkich sądów administracyjnych we Wrocławiu, Opolu i Gliwicach, domagając się rozpoznania sprawy przez inny sąd. Jednocześnie strona zwróciła się z wnioskiem o ustanowienie adwokata z urzędu w celu wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnych orzeczeń tutejszego Sądu. Postanowieniem z 17 czerwca 2014 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Następnie zarządzeniem z 14 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu pozostawił bez rozpoznania wniosek strony o wyłączenie wszystkich sędziów orzekających w tutejszym Sądzie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej – w skrócie – "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Kwestionowane postanowienie zostało wydane w toku postępowania przed organem pierwszej instancji, którym w niniejszej sprawie było Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L.. Wobec tego, że przedmiotem zaskarżenia jest odmowa wszczęcia postępowania administracyjnego, przysługującym środkiem zaskarżenia – w myśl art. 61a § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., zwanej dale – w skrócie – "k.p.a.") – było zażalenie, do którego mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań (art. 144 k.p.a.). Natomiast stosownie do art. 127 § 3 k.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. Zgodnie z pouczeniem zamieszczonym na stronie 5 kwestionowanego rozstrzygnięcia, skarżący został poinformowany o przysługującym mu prawie do wystąpienia z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Jednakże strona nie stosując się do pouczenia wniosła skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego. W opisanym stanie faktycznym czynność wniesienia skargi należało ocenić jako niedopuszczalną, gdyż strona nie wyczerpała przysługującej mu drogi odwoławczej w administracyjnym toku instancji. Postępowanie przed sądem administracyjnym nie jest alternatywą dla trybu odwoławczego przeprowadzanego wszakże przed organami administracji publicznej. Rolą sądu administracyjnego jest kontrola działalności administracji publicznej, ale po wyczerpaniu przysługującym stronom środków zaskarżenia, pozwalających na dwukrotne rozpatrzenie danej sprawy przez uprawnione organy administracji publicznej (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 26 października 2012 r., sygn. akt I OSK 2593/12 oraz 9 maja 2012 r., sygn. akt II GSK 729/12). Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, stwierdzając, że wniesiona skarga okazała się niedopuszczalna, zobowiązany był do jej odrzucenia w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.