IV SA/Wr 765/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. na decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 3 listopada 2017 r. J. B. (zwany dalej stroną lub skarżącym) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na opisaną w sentencji decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W., wydaną z upoważnienia Prezydenta W. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że powyższa decyzji pozostaje obecnie przedmiotem kontroli instancyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w związku ze złożonym przez skarżącego odwołaniem, a postępowanie w tym zakresie nie zostało jeszcze zakończone. W takiej sytuacji – zdaniem organu – skarżący nie wyczerpał jeszcze przysługujących mu środków zaskarżenia. Wniesiona zatem przez niego skarga jako niedopuszczalna winna ulec odrzuceniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). W niniejszej sprawie należało stwierdzić, że od decyzji organu pomocy społecznej z dnia 30 października 2017 r. skarżący wniósł zarówno przedmiotową skargę, jak i odwołanie skierowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. W takiej sytuacji wniesioną skargę należało uznać za niedopuszczalną, gdyż strona nie wyczerpała przysługującej jej drogi odwoławczej w administracyjnym toku instancji. Postępowanie przed sądem administracyjnym nie jest alternatywą dla trybu odwoławczego przeprowadzanego przed organami administracji publicznej. Rolą sądu administracyjnego jest kontrola działalności administracji publicznej, ale po wyczerpaniu przysługującym stronom środków zaskarżenia, pozwalających na dwukrotne rozpatrzenie danej sprawy przez uprawnione organy administracji publicznej (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 26 października 2012 r., sygn. akt I OSK 2593/12 oraz 9 maja 2012 r., sygn. akt II GSK 729/12 dostępne w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W przedmiotowej sprawie skarżący zatem, aby skutecznie zakwestionować odmowę przyznania zasiłku celowego winien po pierwsze zaczekać na rozstrzygnięcie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. Dopiero po zakończeniu postępowania odwoławczego i w zależności od decyzji wydanej przez Kolegium może on rozważyć wniesienie ewentualnej skargi do tutejszego Sądu. Podkreślić bowiem należy, że zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlega jedynie akt administracyjny (decyzja bądź postanowienie) ostateczny, czyli wydany w postępowaniu drugoinstancyjnym (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 marca 2011 r., sygn. akt I OSK 392/11, dostępne w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając zatem na uwadze przywołane okoliczności należało stwierdzić, że skarga wniesiona na decyzję organu pierwszej instancji okazała się niedopuszczalna. W związku z tym Sąd zobowiązany był do zastosowania art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., stanowiącego o konieczności odrzucenia skargi, o czym orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia.