IV SAB/Wr 120/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kamieniecka Sędziowie Sędzia WSA Ireneusz Dukiel (spr.) Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w Wydziale IV w dniu 23 sierpnia 2018 r. sprawy ze skargi R. L. na bezczynność Dyrektora Młodzieżowego Centrum Sportu W. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Dyrektora Młodzieżowego Centrum Sportu W. do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 3 maja 2018 r. w części dotyczącej okresu od dnia 1 marca 2015 r. do dnia 2 maja 2015 r. w terminie 14 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; II. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. w pozostałym zakresie skargę oddala; IV. zasądza od Dyrektora Młodzieżowego Centrum Sportu W. na rzecz skarżącego kwotę 50 (słownie: pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. R. L. (zwany dalej stroną, wnioskodawcą lub skarżącym) wnioskiem z dnia 3 maja 2018 r. (doręczonym drogą elektroniczną w tym samym dniu) zwrócił się do Dyrektora Młodzieżowego Centrum Sportu W. (zwanego dalej Dyrektorem, organem lub podmiotem zobowiązanym) o udostępnienie informacji publicznej - na podstawie art. 61 Konstytucji RP oraz art. 2 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej - poprzez udostępnienie kopii wszystkich umów najmu strzelnicy przy ul. [...] obowiązujących od 1 marca 2015 r. Skarżący zawnioskował, aby organ przesłał żądane dane elektronicznie na podany we wniosku adres internetowy. Dyrektor pismem z dnia 16 maja 2018 r. wskazał, że nie posiada nazwanych umów najmu strzelnicy obowiązujących od dnia 3 maja 2015 r. do dnia złożenia wniosku. Organ w tym samym piśmie wniósł o doprecyzowanie, jakich umów wniosek dotyczy, tj. czy wskazana data 3 maja 2015 r. oznacza okres rozpoczęcia umowy najmu, która nadal ma obowiązywać, czy może stanowi okres, w którym jednostka zawierała umowy najmu niezależnie od daty początku jej obowiązywania. Wskazano jednocześnie, że przedmiotowa informacja jest niezbędna celem udzielenia rzetelnej informacji publicznej. Strona w piśmie z dnia 17 maja 2018 r. doprecyzowała złożony wniosek w następujący sposób: "proszę o przedstawienie umów najmu strzelnicy przy ul. [...] obowiązujących w okresie od 01.03.2015 do dnia obecnego. To znaczy umów, które trwały i były ważne w przynajmniej jednym dniu zawierającym się w tym przedziale czasowym, niezależnie od daty ich podpisania, rozpoczęcia, czy zakończenia, ani długości trwania. W tym umowy bezterminowe, nieposiadające daty zakończenia lub stale przedłużane. W przypadku gdy jakaś umowa posiada aneksy, załączniki lub inne integralne części (niezależnie od daty ich stworzenia, podpisania lub dołączenia), także proszę o przesłanie kopii tych dokumentów. Odpowiedź powinna zawierać umowy (wraz z aneksami i wszelkimi załącznikami), które spełniają dowolny z poniższych warunków: 1/ rozpoczęły się przed dniem 01.03.2015, a zakończyły po 01.03.2015, 2/ rozpoczęły się w dniu 01.03.2015 lub po nim i zakończyły po dniu 01.03.2015 (niezależnie od długości trwania umowy), 3/ rozpoczęły się po dacie 01.03.2015 i jeszcze się nie zakończyły." Organ w piśmie z dnia 18 maja 2018 r. poinformował wnioskodawcę, że z uwagi na konieczność skompletowania całej dokumentacji, wydłuża termin na udzielenie informacji do dnia 1 czerwca 2018 r. W kolejnym piśmie z dnia 30 maja 2018 r. Dyrektor wskazał, że nie posiada nazwanych umów najmu strzelnicy obowiązujących od dnia 3 maja 2015 r. do dnia złożenia wniosku. Dodał również, że Młodzieżowe Centrum Sportu W. posiada jedynie umowy udostępnienia i dzierżawy, dostępne do wglądu w siedzibie jednostki, po wcześniejszym umówieniu terminy wizyty. W skardze do tut. Sądu skarżący zarzucił organowi bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej, naruszenie art. 61 ust. 1 Konstytucji RP w zakresie, w jakim przepis ten stanowi normatywną gwarancję prawa do informacji publicznej, poprzez nieuprawnione ograniczenie tego prawa oraz art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t. jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 1330, dalej jako u.d.i.p.) w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, poprzez brak udostępnienia informacji publicznej we wskazanym terminie w zakresie wskazanym we wniosku. Skarżący podkreślił, że do dnia złożenia skargi organ nie udostępnił żądanej informacji. Zarzucił ponadto, że najpierw domagano się zbędnego precyzowania treści wniosku, następnie bez powodu przedłużono okres oczekiwania na odpowiedź, na końcu stwierdzając, że nie istnieją wnioskowane umowy. Skarżący zwrócił uwagę, iż organ wskazał, że dysponuje umowami dzierżawy i udostępnienia, które z niejasnych przyczyn uznaje za kompletnie różne od umów najmu, o które wnioskował. Zdaniem skarżącego termin do udostępnienia wnioskowanych informacji upłynął, zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p., w dniu 1 czerwca 2018 r. i pomimo upływu tego terminu podmiot zobowiązany nie udzielił odpowiedzi. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej, gdyż informując o braku wnioskowanych umów została udzielona odpowiedź na żądany wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.jedn. Dz.U. z 2014 r., poz. 647 ze zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, dalej jako u.p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Obejmuje ona m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 (art. 3 § 2 pkt 8 u.p.p.s.a.). Zgodnie z art. 119 pkt 4 u.p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym, w składzie trzech sędziów. W rozpoznawanej sprawie skarżący zaskarżył bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej określonej we wniosku z dnia 3 maja 2018 r., tj. udostępnienie kopii wszystkich umów najmu strzelnicy przy ul. [...] obowiązujących od 1 marca 2015 r. Problematyka dostępu do informacji publicznej unormowana została przez ustawodawcę w przepisach ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. W myśl art. 1 ust. 1 u.d.i.p. stanowi każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Przykładowe wyliczenie danych posiadających charakter informacji publicznych zawiera art. 6 ust. 1 u.d.i.p., zaś katalog podmiotów zobowiązanych do jej udostępnienia określa art. 4 u.d.i.p., wymieniając przede wszystkim jako obowiązanych do udostępnienia informacji publicznej władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne. Jedną z ustawowych form dostępu do informacji publicznej jest jej udostępnienie na wniosek zainteresowanego podmiotu (art. 7 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 10 ust. 1 u.d.i.p.). W takiej sytuacji udostępnienie informacji publicznej następuje w drodze czynności materialno-technicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 u.p.p.s.a. i powinno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2 (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.). Natomiast odmowa udostępnienia informacji publicznej powinna zostać rozstrzygnięta w drodze decyzji administracyjnej, o której stanowi art. 16 u.d.i.p. W przypadku, gdy wnioskowane informacje nie stanowią informacji publicznej, a także wówczas gdy adresat wniosku nie dysponuje żądanymi informacjami, powinien powiadomić o tym wnioskodawcę pisemnie. Z bezczynnością organu na gruncie rozważanej ustawy mamy zatem do czynienia wówczas, gdy w zakreślonym ustawą terminie adresat wniosku nie udostępnia wnioskowanej informacji, ani też nie wydaje decyzji administracyjnej o odmowie jej udostępnienia. Strona ma prawo kwestionowania bezczynności organu zawsze, gdy uznaje, że żądane przez nią informacje są informacjami publicznymi i powinny być jej udzielone w trybie wnioskowym na podstawie przepisów u.d.i.p. Przy czym nie jest możliwe skuteczne podniesienie zarzutu bezczynności w sytuacji, gdy żądana informacja nie stanowi informacji publicznej. W przypadku takiej skargi sąd dokonuje kwalifikacji żądanych informacji i w zależności od ich charakteru podejmuje stosowne rozstrzygnięcie. Stwierdzając lub nie stwierdzając bezczynności organu w zakresie informacji publicznej ocenia wówczas prawidłowość dokonania przez organ kwalifikacji wniosków, zapewniając stronie niezbędną ochronę sądową w zakresie dostępu do informacji publicznej (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lutego 2014 r. sygn. akt I OSK 2355/13). W okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy poza sporem pozostawało, że zawnioskowane dane stanowią informację publiczną, a Dyrektor Młodzieżowego Centrum Sportu [...], tj. jednostki organizacyjnej Gminy [...] – jako organ władzy publicznej – jest podmiotem zobowiązanym do ich udostępnienia. Przechodząc do analizy niniejszej sprawy stwierdzić trzeba, co bezspornie wynika z akt, że podmiot zobowiązany udzielił odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej z dnia 3 maja 2018 r. w zakresie tylko częściowym. Informacje te znajdują się w piśmie podmiotu zobowiązanego z dnia 30 maja 2018 r., w którym wskazano, że organ nie posiada nazwanych umów najmu strzelnicy obowiązujących od dnia 3 maja 2015 r. do dnia złożenia wniosku. Podano, że Młodzieżowe Centrum Sportu posiada jedynie umowy udostępnienia i dzierżawy, dostępne do wglądu w siedzibie jednostki, po wcześniejszym umówieniu terminu wizyty. Nie budzi zatem wątpliwości, iż Dyrektor nie zauważył lub z jakiś innych względów nie chciał zauważyć, że skarżący wnioskował o udostępnienie kopii umów począwszy nie od dnia 3 maja 2015 r., lecz od terminu wcześniejszego, tj. od dnia 1 marca 2015 r. Oznacza to zatem, iż organ udzielając odpowiedzi w piśmie z dnia 30 maja 2018 r. nie uwzględnił okresu od dnia 1 marca 2015 r. do dnia 2 maja 2015 r., przez co uchybił obowiązkowi terminowego udzielenia pełnej informacji publicznej zawartej we wniosku z dnia 3 maja 2018 r. (doprecyzowanym przez skarżącego w dniu 17 maja 2018 r.). Z tych względów należy stwierdzić, że podmiot zobowiązany pozostaje we wskazanym zakresie, tj. w części dotyczącej okresu od dnia 1 marca 2015 r. do dnia 2 maja 2015 r., w bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia 3 maja 2018 r., bowiem do dnia orzekania w niniejszej sprawie nie zadziałał we właściwej formie, a mianowicie nie udzielił w pełnym zakresie żądanych informacji (czynność materialno-techniczna) bądź uznając, że informacja nie może być w tej części udzielona – nie wydał decyzji o odmowie jej udostępnienia. Z tych wszystkich powodów Sąd w pkt I sentencji wyroku, działając na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zobowiązał organ do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 3 maja 2018 r. r. w części dotyczącej okresu od dnia 1 marca 2015 r. do dnia 2 maja 2015 r., zaś w pkt III sentencji wyroku, na podstawie art. 151 u.p.p.s.a., oddalił skargę w pozostałym zakresie uznając za wystarczającą odpowiedź o braku umów dzierżawy. Wyraźnie należy podkreślić, ze wniosek skarżącego dotyczył tylko podania umów najmu, nie zaś innych umów nazwanych lub innych umów o charakterze cywilnym. W konsekwencji również za wadliwe należało uznać żądanie skargi dotyczące zobowiązania organu do udostępnienia wszystkich umów najmu, skoro Dyrektor jednoznacznie oświadczył w piśmie z dnia 30 maja 2018 r., że "nie posiada nazwanych umów najmu strzelnicy obowiązujących od dnia 3 maja 2015 r. do dnia złożenia wniosku".. W przekonaniu składu orzekającego stwierdzona bezczynność organu co do nierozpoznania części wniosku skarżącego nie miała jednak charakteru rażącego naruszenia prawa. Oceniając tę okoliczność, należy mieć na uwadze, że rażącym naruszeniem prawa będzie stan, w którym wyraźnie, ewidentnie, bezdyskusyjnie i drastycznie naruszono treść obowiązku wynikającego z przepisu prawa (por. wyrok WSA w Łodzi z dnia 17 października 2014 r., sygn. akt II SAB/Łd 124/14, i wyrok WSA w Olsztynie z dnia 3 listopada 2015 r., sygn. akt II SAB/Ol 57/15). W ocenie Sądu zachowanie Dyrektora w kontrolowanej sprawie nie miało charakteru cech lekceważącego traktowania obowiązków nakładanych na niego mocą u.d.i.p., lecz wynikało z błędnego przyjęcia początkowej daty okresu objętego zadaniem udostępnienia informacji publicznej. Mając powyższe na względzie Sąd, na mocy art. 149 § 1a u.p.p.s.a., orzekł jak w pkt II sentencji wyroku. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania sądowego zawarte w pkt IV sentencji wyroku oparte zostało na art. 206 w zw. z art. 200 u.p.p.s.a. Zdaniem Sądu w rozpoznawanej sprawie wystąpiły uzasadnione podstawy do miarkowania zasądzonego zwrotu kosztów postępowania (50 zł zamiast 100 zł), gdyż skarga w istocie jedynie w części została uwzględniona.