IV SAB/Wr 136/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi: B. S. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 20 XII 2024 r. B. S., działając przez pełnomocnika (dalej "skarżący"), wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w sprawie z wniosku o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru przesyłka zawierająca wezwanie została doręczona w dniu 5 II 2025 r. na adres kancelarii pełnomocnika. Pismem z 10 II 2025 r. skarżący złożył oświadczenie o cofnięciu skargi. Wezwanie pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z 30 VIII 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935), dalej "ppsa", skarga, od której pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z kolei wezwanie do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi ma podstawę w art. 220 § 1 ppsa, stosownie do którego, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, którą jest m.in. wpis sądowy. Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi została doręczona skarżącemu w dniu 5 II 2025 r. W zakreślonym terminie skarżący nie uiścił wpisu. Sąd zwraca uwagę, że wprawdzie w piśmie z 10 II 2025 r. skarżący cofnął skargę, jednak czynność ta nie mogła wywołać skutków procesowych. Cofnąć bowiem można jedynie skargę skutecznie wniesioną, czyli taką, która nie jest dotknięta żadnymi brakami. W przypadku natomiast, gdy skarga nie została skutecznie złożona, postępowanie sądowe nie może się toczyć w ogóle, a zatem nie może zostać również umorzone (por. postanowienia NSA z: 16 I 2014 r., II OSK 3150/13; 20 I 2011 r., II OSK 2453/10; 27 VI 2008 r., II OSK 923/08 i 3 I 2008 r., I OSK 1829/07 – publ. CBOSA). Powyższe obligowało Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 ppsa, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.