IV SAB/Wr 1362/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi B. K. na bezczynność Burmistrza Miasta Oława w przedmiocie braku rozpoznania skargi na działalność Zakładu Wodociągów i Kanalizacji sp. z o.o. w Oławie postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 1 grudnia 2025 r. B. K. wniosła skargę na bezczynność Burmistrza Miasta Oława w przedmiocie braku rozpoznania skargi na działalność Z. sp. z o.o. w O. W treści skargi Skarżąca wniosła o: uwzględnienie skargi w całości, stwierdzenie bezczynności Burmistrza Miasta Oława, która to miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, zobowiązanie Burmistrza do rozpatrzenia skargi z 24 sierpnia 2025 r. oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi w całości oraz o zasądzenie od Skarżącej kosztów postępowania. Pismem z 20 stycznia 2026 r. Skarżąca dokonała repliki na odpowiedź organu, w której doprecyzowała przedmiot skargi jako dotyczący bezczynności Burmistrza Miasta Oława w zakresie rozpoznania skargi z 24 sierpnia 2025 r. dotyczącej nieudzielenia rzetelnej informacji publicznej przez Z. sp. z o. o. w O. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga nie należy do właściwości sądu administracyjnego, toteż należało odrzucić ją na zasadzie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143). Rozpocząć należy od tego, że sądy administracyjne mogą kontrolować działalność administracji publicznej w zakresie określonym w ustawie (art. 184 Konstytucji RP). Nie jest zatem tak, że sądy administracyjne zajmują się wszystkimi sprawami, jeśli tylko pojawia się w nich organ administracji publicznej (tu: Burmistrz Miasta Oława). Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (art. 3 § 2 p.p.s.a.). Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach sprzeciwów od postanowień, do których odpowiednie zastosowanie ma przepis art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a p.p.s.a.). Z treści skargi, akt administracyjnych jak i z repliki Skarżącej na odpowiedź organu na skargę z 20 stycznia 2026 r. wynika, że skarga z 24 sierpnia 2025 r. stanowiła w istocie tzw. skargę powszechną, o której mowa w dziale VIII "Skargi i wnioski" ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691, dalej: "k.p.a."). Zgodnie z art. 227 k.p.a. przedmiotem tzw. skargi powszechnej może być w szczególności naruszenie praworządności lub interesów skarżącego. Postępowanie wszczynane w związku z wniesieniem tzw. skargi powszechnej (art. 227 i n. k.p.a.) ma uproszczony charakter. Cechuje je jednoinstancyjność, brak stron postępowania i brak jakiegokolwiek rozstrzygnięcia adresowanego do skarżącego. O sposobie załatwienia tzw. skargi powszechnej organ ma obowiązek zawiadomić skarżącego, jednak na to zawiadomienie nie służy ani zwyczajny środek zaskarżenia, ani skarga do sądu administracyjnego. ( por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 listopada 2006r. I OZ 1133/06, publ. CBOSA ). Skoro na zawiadomienie o sposobie załatwienia tzw. skargi powszechnej skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje, to nie przysługuje także na bezczynność organu w tym postępowaniu (por. postanowienie NSA z dnia 25 lutego 2009r. II OSK 241/09 i postanowienie WSA w Krakowie z 15 lutego 2024 r., sygn. akt II SAB/Kr 232/23). Wobec powyższego, Sąd był zobligowany do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1, co orzeczono w sentencji postanowienia.