IV SAB/Wr 255/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Julia Szczygielska po rozpoznaniu w Wydziale IV w dniu 1 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. Ż. na bezczynność Wójta Gminy Ż. w przedmiocie zatwierdzenia konkursu na dyrektora szkoły postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącej E. Ż. kwotę 100,00 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Pismem z dnia 31 lipca 2015 r. E. Ż. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Wójta Gminy Ż. w przedmiocie zatwierdzenia konkursu na stanowisko Dyrektora Szkoły Podstawowej w R. W skardze tej zawarto także wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Skarga została poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, które zostało wniesione przez skarżącą w dniu 20 kwietnia 2015 r. Na wezwanie to Wójt Gminy Ż. nie udzieli odpowiedzi. Postanowieniem z dnia 16 października 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia skargi, a zażalenie na to orzeczenie, zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 stycznia 2016 r. sygn. akt I OZ 1744/15. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skargę należy odrzucić. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W myśl natomiast art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na uchwałę lub zarządzenie podjęte przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, jest skierowanie do właściwego organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie zaś z art. 101a ust. 1 przepisy art. 101 stosuje się odpowiednio, gdy organ gminy nie wykonuje czynności nakazanych prawem albo przez podejmowane czynności prawne lub faktyczne narusza prawa osób trzecich. Nie ulega wątpliwości, że w sprawie niniejszej warunek poprzedzenia skargi na bezczynność organu administracji publicznej, wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, został przez skarżącą spełniony w dniu 20 kwietnia 2015 r. W takim przypadku, w zakresie terminu do wniesienia tego rodzaju skargi, zastosowanie ma regulacja prawna zawarta w art. 53 § 2 p.p.s.a. W myśl tego przepisu, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Przywołany przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. wprowadza zatem dwa terminy do wniesienia skargi: pierwszy dotyczy sytuacji, gdy właściwy organ udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (termin ten wynosi 30 dni i liczy się od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie), drugi zaś dotyczy sytuacji, gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie – termin ten wynosi wówczas sześćdziesiąt dni i liczy się od dnia wniesienia do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Co więcej, z przepisu tego wynika również, że udzielenie przez organ odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, ma charakter fakultatywny, co oznacza, że organ nie ma obowiązku udzielenia takowej odpowiedzi. W okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy, znajdujących potwierdzenie w aktach sprawy, Wójt Gminy Ż. wezwanie skarżącej do usunięcia naruszenia prawa pozostawił bez odpowiedzi. Tym samym, złożenie przedmiotowej skargi do tut. Sądu powinno nastąpić w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania, a zatem najdalej w dniu 19 czerwca 2015 r. Skarżąca wniosła natomiast skargę dopiero w dniu 31 lipca 2015 r. Wprawdzie skarżąca miała świadomość, że uchybiła terminowi do wniesienia skargi, wniosła bowiem o jego przywrócenie, to jednak żądanie to postanowieniem z dnia 16 października 2015 r. nie zostało uwzględnione przez tut. Sąd. Wywiedzione przez skarżącą zażalenie od tego orzeczenia zostało natomiast oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 stycznia 2016 r. W konsekwencji stwierdzić należy, że wniesienie skargi w dniu 31 lipca 2015 r. nastąpiło z uchybieniem tego terminu. Z tych względów, skarga nie może być merytorycznie rozpoznana, lecz podlega ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., jako wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia. W tym stanie rzeczy, Sąd postanowił jak w pkt. I sentencji. O zwrocie kwoty uiszczonego wpisu sądowego od skargi (pkt II) orzeczono na podstawie art. 232 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego.