IV SAB/Wr 383/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Pająkiewicz-Kremis (sprawozdawca) Sędziowie: Asesor WSA Aneta Brzezińska Sędzia WSA Andrzej Nikiforów po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 10 września 2025 r. sprawy ze skargi H. Z. na bezczynność Wójta Gminy Kondratowice w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 9 lutego 2025 r. I. stwierdza, że Wójt Gminy Kondratowice dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku z dnia 9 lutego 2025 r., a bezczynność ta nie ma charakteru rażącego naruszenia prawa; II. zobowiązuje Wójta Gminy Kondratowice do rozpoznania wniosku, o którym mowa w punkcie I wyroku, w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku; III. zasądza od Wójta Gminy Kondratowice na rzecz skarżącej H. Z. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wnioskiem z dnia 9 lutego 2025 r., skierowanym na adres Urzędu Gminy Kondratowice, H. Z. (dalej: wnioskodawczyni, strona, skarżąca) wystąpiła o udzielenie informacji publicznej w zakresie ilości dostępnych ogółem (wolnych i użytkowanych) mieszkań komunalnych (z zasobów Urzędu Gminy) w miejscowości P. w dniach – 1 października 2022 r., 1 grudnia 2022 r., 15 maja 2024 r. oraz 26 lipca 2024 r. Zarzucając Wójtowi Gminy Kondratowice bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej na wniosek z dnia 9 lutego 2025 r. strona w skardze z dnia 7 marca 2025 r., skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu podniosła, że nie otrzymała odpowiedzi na złożony wniosek w terminie ustawowym, określonym w art. 13 ust.1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902; dalej: u.d.i.p.), ani też informacji o przedłużeniu terminu. Wskazała, że na stronie BIP Gminy Kondratowice (dalej: Gmina) w sekcji raporty o stanie Gminy, ostatnim umieszczonym tam dokumentem jest Errata do raportu o stanie Gminy za rok 2023 r., która obejmuje częściowo stan mieszkań komunalnych za rok 2022. Brakuje raportu za rok 2024 r., z danymi w 2023 r. i obecnego. Wskazując na powyższe strona wniosła o: - zobowiązanie Wójta Gminy do rozpoznania wniosku z dnia 9 lutego 2025 r.; - zasądzenie kosztów postępowania. W ramach odpowiedzi na skargę Wójt Gminy nadesłał do Sądu pismo adresowane do strony i opatrzone datą 3 kwietnia 2025 r. z którego wynika, że "nieudzielenie informacji w terminie wynikało z omyłki spowodowanej dużą ilością wniosków o udzielenie informacji publicznej". W dalszej części tego pisma organ udzielił stronie odpowiedzi na wniosek z dnia 9 lutego 2025 r., która to odpowiedź miała treść następującą. "Gmina Kondratowice posiada udział 6/17 w działce nr [...]/[...] obręb P. wpisanej do księgi wieczystej [...]/[...]/[...]. W ramach tego udziału posiada pomieszczenia mieszkalne zlokalizowane w budynku nr [...], podzielone na trzy lokale mieszkalne. Lokal nr [...]: zamieszkany od dnia 25 września 2023 r.; od 24 września 2023 r. do 1 października 2022 r. lokal niezamieszkały. Lokal nr [...]: lokal niezamieszkały w okresie od 1 października 2022 r. do 26 lipca 2024 r. Lokal nr [...]: Lokal niezamieszkały. Umowa najmu z dnia 24 kwietnia 2024 r., w trakcie remontu." W piśmie procesowym z dnia 26 kwietnia 2025 r. skarżąca podniosła, że odpowiedź organu udzielona w piśmie z dnia 3 kwietnia 2025 r. nie stanowi informacji o całym zasobie mieszkań komunalnych w podanej we wniosku miejscowości oraz we wskazanych we wniosku datach. Jak argumentowała, w piśmie tym organ ograniczył się wyłącznie do wskazania trzech lokali znajdujących się w budynku P., podczas gdy z dostępnego na stronie BIP Urzędu Gminy raportu o stanie Gminy za rok 2023 r. (którego wydruk strona dołączyła do pisma procesowego) wynika, że w miejscowości P. w roku 2022 istniały również inne mieszkania komunalne Powyższe dowodzi zdaniem strony, że udzielona wnioskodawczyni odpowiedź jest niepełna, nierzetelna i nie obejmuje całości wniosku. Strona wskazała również, że udzielona jej odpowiedź zawiera błędy chronologiczne, albowiem w piśmie z dnia 3 kwietnia 2025 r. wskazano jako okres niezamieszkiwania datę od 14 września 2023 r. do 1 października 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga okazała się uzasadniona. Właściwość sądów administracyjnych w sprawach wniosków o udzielenie informacji publicznej wynika z przepisu art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r., poz. 902, dalej: u.d.i.p.), stanowiącego, że do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.). Bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej zachodzi wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie informacji publicznej nie podejmuje takiej czynności w terminie przewidzianym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. i jednocześnie nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia, albo też udziela informacji niepełnej, lub niezgodnej z wnioskiem, niejasnej, niewiarygodnej, a także gdy odmawia jej udzielenia w nieprzewidzianej dla tej czynności formie, bądź nie informuje strony o tym, że nie posiada wnioskowanej informacji. W ramach uwag wstępnych odnotować również trzeba, że rozpoznając skargę na bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej sąd administracyjny obowiązany jest do ustalenia trzech kluczowych kwestii, tj. czy podmiot, do którego skierowano wniosek był zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej, czy dane, o które wystąpił wnioskodawca miały charakter informacji publicznej oraz czy żądanie wnioskodawcy zostało rozpatrzone w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami tj. w formie i w terminie wynikających z regulacji ustawowej. Niewątpliwym jest, że adresat wniosku z dnia 9 lutego 2025 r. tj. Wójt Gminy Kondratowice jako organ władzy publicznej jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej po myśli art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. W sprawie nie powinno również budzić wątpliwości (czego nie kwestionuje także organ), że objęte treścią wniosku z dnia 9 lutego 2025 r. pytania stanowią informację publiczną. Z orzecznictwa sądowoadministracyjnego wynika , że każda informacja, która dotyczy gospodarowania funduszami publicznymi, jest informacją publiczną, a tym samym podlega rygorowi udostępnienia w myśl przepisów tej ustawy. Do kategorii informacji publicznych zaliczają się zatem dane dotyczące mieszkań komunalnych. Jest to bowiem informacja o działaniu władzy publicznej, majątku jednostki samorządu terytorialnego (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 czerwca 2025 r., sygn. akt VIII SA/Wa 247/25, orzeczenie dostępne na stronie – https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Powyższe oznacza, że adresata wniosku obowiązywał termin na jego rozpoznanie wynikający z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Zgodnie z tym przepisem, udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Z niespornych w sprawie okoliczności faktycznych wynika, że organ nie skorzystał z możliwości przedłużenia 4-dniowego terminu na załatwienie sprawy, jaką to możliwość wprowadza art. 13 ust. 2 u.d.i.p. Uznać zatem należy, że strona powinna uzyskać odpowiedź na wniosek z dnia 9 lutego 2025 r. w terminie 14 dni od otrzymania wniosku. Strona wysłała wniosek do organu za pośrednictwem w dniu 9 lutego 2025 r. czyli w niedzielę. Skutek wniesienia tego wniosku należało zatem przyjąć w pierwszym dniu roboczym tj w poniedziałek (10 lutego 2025 r.) a upływ 14-dniowego terminu przyjąć na dzień 24 lutego 2025 r. (poniedziałek). Jak wynika z treści pisma organu z dnia 3 kwietnia 2025 r. dopiero w dniu 3 kwietnia 2025 r. organ udzielił stronie odpowiedzi na złożony przez nią wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Już na tej tylko podstawie stwierdzić należało bezczynność organu w rozpoznaniu wniosku z dnia 9 lutego 2025 r. Co wymaga jednoczesnego podkreślenia, obowiązkiem sądu administracyjnego w sprawie była również ocena, czy treść udzielonej stronie w piśmie z dnia 3 kwietnia 2025 r. odpowiedzi wyczerpuje obowiązek informacyjny organu na tle zapytania wniosku. W tym miejscu podkreślić trzeba, że strona po otrzymaniu odpowiedzi na wniosek (co nastąpiło już po wniesieniu skargi) kwestionowała zupełność i rzetelność udzielonej jej informacji wskazując na dane pomieszczone w raporcie o stanie Gminy za rok 2023 r., którego wydruk dołączyła do pisma procesowego z dnia 26 kwietnia 2025 r. W punkcie 10 tego raportu, zatytułowanym "Gospodarka mieszkaniowa" wskazano, że w 2022 r. (zgodnie z Erratą do tego raportu - " w 2023 r.") zasób mieszkaniowy gminy obejmował mieszkania znajdujące się m.in. w miejscowości P., pod numerem [...], [...] i [...]. W budynku pod adresem P. znajdowały się 3 mieszkania, a w budynkach znajdującym się pod adresem P. i P. po jednym mieszkaniu. Zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 10 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. 2023 r. poz. 725), przez mieszkaniowy zasób gminy należy rozumieć lokale służące do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych, stanowiące własność gminy lub jednoosobowych spółek gminnych, którym gmina powierzyła realizację zadania własnego w zakresie zaspokajania potrzeb mieszkaniowych wspólnoty samorządowej, z wyjątkiem społecznych inicjatyw mieszkaniowych, oraz lokale pozostające w posiadaniu samoistnym tych podmiotów. Z kolei jak wynika z treści art. 28aa ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1153), wójt co roku do dnia 31 maja przedstawia radzie gminy raport o stanie gminy. Raport obejmuje podsumowanie działalności wójta w roku poprzednim, w szczególności realizację polityk, programów i strategii, uchwał rady gminy i budżetu obywatelskiego. Analiza opublikowanych na stronie BIP Urzędu raportów o stanie Gminy za rok 2022 r. oraz za rok 2023 (wraz z erratą do raportu o stanie Gminy za rok 2023) potwierdza stanowisko skarżącej odnośnie do braku rzetelności, zupełności a tym samym i braku wiarygodności informacji publicznej, jaką strona otrzymała w piśmie z dnia 3 kwietnia 2025 r. Dane opublikowane w ramach raportu o stanie Gminy za rok 2022 oraz za rok 2023 (wraz z erratą do raportu o stanie Gminy za rok 2023) nie korespondują z informacjami jakich organ udzielił stronie w odpowiedzi na wniosek z dnia 9 lutego 2025 r. Nie zgadza się zarówno ilość mieszkań komunalnych w budynku znajdującym się w miejscowości P., jak i sama ilość mieszkań komunalnych w budynkach położonych w miejscowości P. Z treści udzielonej stronie odpowiedzi wynika bowiem, że zasób mieszkaniowy Gminy w miejscowości P. obejmuje trzy mieszkania mieszczące się w jednym tylko budynku, tj. pod adresem P., podczas gdy z opublikowanych raportów o stanie Gminy za rok 2022 i 2023 wynika, że w budynku mieszczącym się pod adresem P. znajduje się jedno mieszkanie komunalne (a nie trzy), oraz, że zasób mieszkaniowy Gminy w miejscowości P. obejmował poza w/w adresem także trzy mieszkania mieszczące się w budynku pod adresem P. oraz jedno mieszkanie w budynku pod adresem P. Jeśli chodzi o dane z raportu o stanie Gminy za 2024 r. to podano w nim ogólną liczbę lokali mieszkalnych w zasobie mieszkaniowym Gminy na styczeń 2024 r. (65 lokali mieszkalnych) oraz na koniec grudnia 2024 r. (62 mieszkania). Warto nadmienić, że organ nie ustosunkował się do zarzutów zgłaszanych przez skarżącą w piśmie z dnia 26 kwietnia 2025 r. Skonfrontowanie zaś danych udostępnionych na stronie BIP Urzędu Gminy z treścią pisma organu z dnia 3 kwietnia 2025 r. wskazuje na zasadność podważania przez stronę zupełności i wiarygodności udzielonej jej przez organ informacji o stanie mieszkań komunalnych w miejscowości P. Kierując się przedstawioną argumentacją Sąd w punkcie I wyroku działając na podstawie art. 149 § 1 pkt 3) p.p.s.a. stwierdził bezczynność Wójta Gminy w rozpoznaniu wniosku z dnia 9 lutego 2025 r. Stan bezczynności organu wystąpił na dzień wniesienia przez stronę skargi albowiem organ zareagował na wniosek strony dopiero w dniu 3 kwietnia 2025 r., co miało miejsce już w toku postępowania przed Sądem. Mając na uwadze opisane wyżej nieścisłości pomiędzy treścią udzielonej stronie odpowiedzi a informacjami wynikającymi z raportów o stanie Gminy opublikowanych na stronie BIP, Sąd działając na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w punkcie II wyroku zobowiązał Wójta Gminy do rozpoznania wniosku z dnia 9 lutego 2025 r. w terminie 14 dni od doręczenia prawomocnego wyroku. Z przyczyn już opisanych na wcześniejszym etapie rozważań nie można uznać, że odpowiedź jakiej udzielił organ w piśmie z dnia 3 kwietnia 2025 r. stanowi prawidłową realizację obowiązku informacyjnego. Jednocześnie, z uwagi na to, że żądanie wniosku dotyczyło pytania o stan dostępnych mieszkań komunalnych w Gminie na ściśle określone daty roku 2022 i 2024, w sprawie nie mogło mieć zastosowania zastrzeżenie z art. 10 ust 1 u.d.i.p., z którego wynika, że informacja publiczna jest udostępniana na wniosek jeżeli nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub portalu danych. Zgodnie z normą z art. 149 § 1a p.p.s.a. orzekając o bezczynności Sąd zobowiązany był również orzec, czy bezczynność ta ma charakter rażącego naruszenia prawa. W okolicznościach faktycznych sprawy Sąd nie stwierdził przesłanek do stwierdzenia, że bezczynność organu nosi cechy kwalifikowanego naruszenia prawa. Przy tej ocenie Sąd kierował się przyjętymi w orzecznictwie dyrektywami orzekania o bezczynności z rażącym naruszeniem prawa (por. wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego: w Białymstoku z dnia 6 sierpnia 2025 r., sygn. akt II SAB/Bk 74/25 i w Gdańsku z dnia 31 lipca 2025 r., sygn. akt II SAB/Gd 173/25; dostępne na stronie - https://orzeczenia.nsa.gov.pl) oraz uwzględnił fakt, że organ zareagował na wniosek strony, a zatem jego działanie nie miało cech oczywistego lekceważenia wnioskodawcy. O kosztach postępowania (punkt III wyroku) Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. i art. 205 § 1 p.p.s.a. Na zasądzoną od organu na rzecz strony skarżącej kwotę kosztów składa się kwota wpisu sądowego, którą uiściła skarżąca inicjując postępowanie sądowe w sprawie.