IV SAB/Wr 394/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. Z. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 kwietnia 2024 r. sygn. akt IV SAB/Wr 610/22 w sprawie ze skargi Z. Z. na bezczynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Dzierżoniowie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego. Postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2024 r. sygn. akt IV SAB/610/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634, dalej: "p.p.s.a.") odrzucił skargę Z. Z. (dalej również: skarżący) na bezczynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Dzierżoniowie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 6 maja 2024 r. W dniu 9 maja 2024 r. skarżący wniósł na elektroniczną skrzynkę podawczą Sądu skargę o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ww. postanowieniem Sądu z dnia 19 kwietnia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu. Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego stanowi podstawową instytucję (środek) obalania prawomocnych orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego i wojewódzkiego sądu administracyjnego umożliwiającą ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy co do jej istoty w celu zagwarantowania prawidłowości - zgodności z prawem - wydanego w sprawie rozstrzygnięcia (por. R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wyd. 5, Warszawa 2017; wyd. elektr.). Co jednak istotne, skarga o wznowienie postępowania nie stanowi alternatywy dla zwykłego środka odwoławczego służącego usunięciu istniejącej wadliwości postępowania. W ujęciu przepisów działu VII wznowienie postępowania jest instytucją wyjątkową. Owa wyjątkowość wyraża się w tym, że wymieniona instytucja przysługuje od ściśle określonych orzeczeń i na ściśle określonych podstawach. Stosownie do treści art. 270 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Z powyższego przepisu wynika zatem jednoznacznie, że skarga o wznowienie postępowania sądowego przysługuje stronie postępowania tylko w przypadku, gdy dotyczy ona orzeczenia kończącego postępowanie sądowe (niewpadkowego), a ponadto orzeczenia, które już się uprawomocniło, czyli takiego, od którego strona postępowania nie może wnieść środka odwoławczego. Należy również podkreślić, że orzeczenie, którego wznowienia domaga się strona, powinno być prawomocne w dniu złożenia skargi o wznowienie (por. postanowienie NSA z dnia 17 lutego 2012 r., sygn. akt I OSK 210/12). Z uwagi na brzmienie art. 270 p.p.s.a należy uznać, że wymóg zakończenia postępowania prawomocnym orzeczeniem sądu stanowi podstawową przesłankę warunkującą skuteczność skargi o wznowienie postępowania. Wniesienie skargi przed uprawomocnieniem się orzeczenia stanowiącego podstawę jej wniesienia jest przedwczesne i jako takie winno skutkować jej odrzuceniem (por. m.in. postanowienie NSA z dnia 19 lipca 2011 r., sygn. akt I FSK 1048/11 oraz postanowienie NSA z dnia 26 września 2018 r. sygn. akt II FSK 424/18). W ocenie Sądu złożona w niniejszej sprawie skarga o wznowienie postępowania nie spełnia wymogu, o którym mowa w art. 270 p.p.s.a. W dniu złożenia ww. skargi (tj. 9 maja 2024 r.) postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 kwietnia 2024 r. sygn. akt IV SA/Wr 610/22, w przedmiocie odrzucenia skargi Z. Z. na bezczynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Dzierżoniowie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, nie było bowiem prawomocne. Z uwagi na to, że ww. postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 6 maja 2024 r. siedmiodniowy termin na wniesienie zażalenia od tego postanowienia upływał skarżącemu z dniem 13 maja 2024 r. Postanowienie to stało się prawomocne dopiero z dniem 14 maja 2024 r. Przed tą datą brak było jednocześnie podstaw do stwierdzenia prawomocności postanowienia z dnia 19 kwietnia 2024 r. kończącego postępowanie w sprawie, w której wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego domaga się skarżący. Składając zatem w dniu 9 maja 2024 r. skargę o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2024 r. skarżący uczynił to przedwcześnie bowiem przed uprawomocnieniem się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie, w której wznowienia się domaga. Z tego też względu skargę tę uznać należało za niedopuszczalną. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., który ma zastosowanie do skargi o wznowienie postępowania na podstawie art. 276 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeśli wniesienie skargi jest z innych przyczyn niedopuszczalne. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w związku z art. 270 i art. 276 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.