IV SAB/Wr 396/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska, Sędziowie: Sędzia WSA Anetta Makowska-Hrycyk (spr.), Sędzia WSA Andrzej Nikiforów, po rozpoznaniu w Wydziale IV w dniu 7 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi A. S. i J. S. na bezczynność Wójta Gminy Kondratowice w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 10 lutego 2025 r. I. stwierdza, że Wójt Gminy Kondratowice dopuścił się bezczynności; II. stwierdza, że bezczynność Wójta Gminy Kondratowice nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. zobowiązuje Wójta Gminy Kondratowice do rozpatrzenia wniosku skarżących z dnia 10 lutego 2025 r. w terminie 14 dni od dnia otrzymania odpisu prawomocnego wyroku; IV. zasądza od Wójta Gminy Kondratowice solidarnie na rzecz A. S. i J. S. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z 11 marca 2025 r. A. S. i J. S. (dalej: skarżący) złożyli skargę na bezczynność Wójta Gminy Kondratowice (dalej: Wójt, organ) w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z 10 lutego 2025 r. Wnioskiem tym (wpływ do organu w dniu 11 lutego 2025 r.) skarżący zwrócili się o udostępnienie informacji publicznej w zakresie przedstawienia kompletnej dokumentacji budowlanej dotyczącej modernizacji instalacji elektrycznej oraz wszelkich działań podejmowanych w zakresie remontu budynku położonego w miejscowości P. W uzasadnieniu pisma podnieśli, że dostarczona przez Wójta w dniu 20 stycznia 2025 r. dokumentacja jest niekompletna. Zażądali niezwłocznego udostepnienia poniższych dokumentów w terminie 7 dni roboczych: 1) podstawa prawna prowadzonych prac: decyzja o pozwoleniu na budowę lub zgłoszenie robót budowlanych, zgodnie z art. 29 ust. 1 i 2 ustawy Prawo budowlane (Dz.U. 1994 nr 89, poz. 414 z późn.zm.); projekt budowlany instalacji elektrycznej, w tym dokumentacja techniczna wymagana zgodnie z art. 33 ust. 2 pkt 2 Prawa budowlanego; protokoły odbioru instalacji elektrycznej i pomiarów technicznych, które powinny być przeprowadzone zgodnie z norami PN-HD 60364-6 oraz rozporządzeniem Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 12 kwietnia 2002 r. Natomiast w pkt 2) i 3) pisma wskazali na naruszenia przepisów prawa przez organ i brak zgody współwłaścicieli oraz skutki prawne, a także konsekwencje prawne w przypadku dalszego ignorowania wezwań przez organ. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Wójta w rozpoznaniu wniosku z 10 lutego 2025 r. skarżący zarzucili naruszenie art. 13 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902; dalej: u.d.i.p.) oraz art. 8 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), w związku z nieudostępnieniem żądanej informacji w terminie 14 dni od dnia złożenia tego wniosku oraz niepoinformowaniem o przedłużeniu terminu do jej udzielenia - co bezwzględnie naruszyło zasadę prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie obywateli do organów władzy publicznej. Skarżący wnieśli o zobowiązanie organu do załatwienia wniosku i udostępnienia żądanych dokumentów w terminie wyznaczonym przez Sąd oraz o zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi argumentowali, że 6 stycznia 2025 r. P. S. (brat skarżącej), działając w imieniu współwłaścicieli nieruchomości, skierował do Wójta żądanie przedstawienia dokumentacji potwierdzającej zgodność wykonanych prac elektrycznych w budynku położnym w miejscowości P. z normami PN-HD 60364-6. W dniu 20 stycznia 2025 r. organ udzielił odpowiedzi, lecz przesłane dokumenty były niekompletne i nie zawierały pełnych informacji dotyczących podstawy prawnej wykonanych prac ani protokołów technicznych. W związku z tym, w dniu 24 stycznia 2025 r. P. S. skierował drogą mailową do organu kolejne wezwanie o uzupełnienie dokumentacji, które pozostało bez odpowiedzi. Wobec bezczynności organu, w dniu 11 lutego 2025 r. skarżący wezwali w trybie u.d.i.p. Wójta o udostępnienie pełnej dokumentacji dotyczycącej modernizacji instalacji elektrycznej we wspomnianym budynku. Wezwanie pozostało bez odpowiedzi. W odpowiedzi na skargę Wójt wyjaśnił, że pismem z 20 stycznia 2025 r. w ustawowym terminie udzielił skarżącym informacji o całej posiadanej dokumentacji dotyczącej modernizacji części instalacji elektrycznej w zakresie zamówienia na wykonanie prac oraz przedstawił oświadczenie o stanie technicznym instalacji potwierdzone przez uprawnionego instalatora. Ponadto wskazał, że obiekt posiadał wszystkie ważne przeglądy okresowe, oraz że podczas zebrań współwłaścicieli działki nr. [...]/[...] obręb P. (29 sierpnia 2024 r. i 19 grudnia 2024 r.) zostali oni poinformowani o pracach i mieli prawo do wglądu do kompletu dokumentów. Pismami z 13 maja 2025 r. oraz 24 lipca 2025 r. skarżący złożyli repliki na odpowiedź na skargę, w których podtrzymali swoje stanowisko odnośnie do pisma organu z 20 stycznia 2025 r. o jego niekompletności wskazując, że nie zawierało ono projektów, protokołów odbioru, umów, faktur oraz dokumentów nadzoru technicznego. Z kolei oświadczenie o stanie technicznym instalacji odbiorczej podpisane przez elektryka, w ich ocenie, ma wyłącznie charakter deklaratywny i stanowi załącznik formalny do zgłoszenia przyłączeniowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r. poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm., dalej: p.p.s.a.), kontrola – o której mowa powyżej – obejmuje m.in. orzekanie w sprawie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 1 – 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. W tym przypadku przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działania w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Skarga do sądu administracyjnego na bezczynność w przedmiocie dostępu do informacji publicznej nie wymaga poprzedzenia jej środkiem zaskarżenia wskazanym w art. 52 p.p.s.a. W przypadku złożenia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej obowiązkiem sądu jest w pierwszej kolejności zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym u.d.i.p., jeżeli tak, to czy zachowanie organu, tak co do formy, treści i terminu wypełnia wymogi stawiane przez ustawę o dostępie do informacji publicznej. Odpowiedź ws. informacji publicznej powinna być udzielona na zasadach i w trybie określonych w ustawie, a mianowicie (por. wyrok WSA we Wrocławiu z 25 czerwca 2024 r., IV SAB/Wr 253/24, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej: CBOSA): - zgodnie z art. 13 ust.1 u.d.i.p. udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2; – jeżeli w tym terminie informacja publiczna nie może być udostępniona, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.); – w przypadku uwzględnienia wniosku udostępnienie informacji publicznej następuje w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1 u.d.i.p). W tej ostatniej sytuacji podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.); – odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania następują w drodze decyzji (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). Bezczynność podmiotu obowiązanego do udostępnienia informacji publicznej zachodzi wówczas, gdy podmiot ten nie reaguje na wniosek o udostępnienie informacji w terminie przewidzianym w ustawie, tj. nie podejmuje czynności przewidzianych w art. 13, art. 14, art. 15 ust. 2 lub art. 16 u.d.i.p. i nie udostępnia informacji publicznej ani nie wydaje decyzji odmownej w tym zakresie (por. wyrok NSA z 20 października 2021 r., III OSK 1092/22; wyrok WSA w Łodzi z 23 października 2013 r., II SAB/Łd 107/13; wyrok WSA w Rzeszowie z 20 grudnia 2022 r., II SAB/Rz 172/22; wyrok WSA w Kielcach z 17 stycznia 2022 r., II SAB/Ke 111/22; wyrok WSA w Warszawie z 28 kwietnia 2010 r., II SAB/Wa 54/10 - CBOSA). Przedmiotem kontroli sądowej jest bezczynność organu w udostępnieniu informacji publicznej, której zażądali skarżący we wniosku z 10 lutego 2025 r. Wójt Gminy Kondratowice na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 1) u.d.i.p. jest podmiotem obowiązanym do udostępniania informacji publicznej jako organ władzy publicznej. Nie budzi wątpliwości, że wniosek skarżących z dnia 10 lutego 2025 r. dotyczył informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 w zw. z art. 6 u.d.i.p. Przepisy u.d.i.p. wskazują, że informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.). Przykładowy katalog takich informacji zawiera art. 6 u.d.i.p. Udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o: danych publicznych i majątku publicznym (art. 6 ust. 1 pkt 4 i 5 u.d.i.p.). W katalogu tym mieszczą się żądane we wniosku informacje dotyczące dokumentów wskazanych w pkt 1) wniosku z 10 lutego 2025 r. Poza sporem jest, że Wójt nie zareagował na ww. wniosek. Ani nie udzielił żądanej informacji publicznej, ani nie odmówił jej udostępnienia, ani nie poinformował o powodach jej nieudostępnienia w ustawowym terminie. Argumentacja organu zawarta w odpowiedzi na skargę, że żądanej informacji udzielił już w piśmie z dnia 20 stycznia 2025 r., nie wpływa na ocenę bezczynności organu w sprawie. Jak potwierdzają przedstawione z odpowiedzią na skargę dokumenty, odpowiedź organu z dnia 20 stycznia 2025 r. dotyczyła innego wniosku o informację publiczną, w innym zakresie oraz pochodzącego od innej osoby niż skarżący. W tym stanie rzeczy, Sąd stwierdził, że Wójt dopuścił się bezczynności, o czym orzekł w pkt I sentencji wyroku na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Z uwagi na treść art. 149 § 1a p.p.s.a. sąd winien ocenić, czy zaistniała bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Nie ma wątpliwości, że każda stwierdzona bezczynność lub przewlekłość postępowania jest naruszeniem prawa. Natomiast nie w każdej stwierdzonej bezczynności lub przewlekłości postępowania sąd stwierdza rażące naruszenie prawa, które stanowi postać kwalifikowaną naruszenia prawa. Dokonując oceny charakteru stwierdzonej bezczynności Sąd uznał, że naruszenie prawa w tym zakresie, nie miało rażącego charakteru. Sąd miał bowiem na względzie, że o rażącym naruszeniu prawa można mówić, gdy zwłoka w załatwieniu sprawy jest znaczna i jest efektem działań (zaniechań) organów, które można zinterpretować jako unikanie podejmowania rozstrzygnięcia, bądź lekceważenie praw strony. W orzecznictwie przyjmuje się, że rażącym naruszeniem prawa będzie stan, w którym bez żadnej wątpliwości można stwierdzić, że naruszono prawo w sposób oczywisty (por. wyrok NSA z 21 czerwca 2012 r., I OSK 675/12; postanowienie NSA z 27 marca 2013 r., II OSK 468/13 - CBOSA). W rozpoznawanej sprawie Sąd nie dopatrzył się złej woli w działaniu organu, ponieważ brak działania Wójta związany był z przekonaniem, że udzielił już informacji publicznej skarżącym wcześniej. Wobec powyższego Sąd nie zakwalifikował zaistniałej bezczynności jako mającej miejsce z rażącym naruszeniem prawa, o czym - stosownie do treści art. 149 § 1a p.p.s.a. - orzekł w pkt II sentencji wyroku. W oparciu o art. 149 § 1 pkt 1) p.p.s.a. zobowiązał organ do rozpoznania wniosku skarżących z 10 lutego 2025 r. – w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku, mając na uwadze art. 13 ust. 1 u.d.i.p. (pkt III sentencji wyroku). Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym, w składzie trzech sędziów, stosownie do art. 119 pkt 4 p.p.s.a. O kosztach Sąd orzekł w pkt IV sentencji na podstawie art. 200 w zw. z art. 200 § 1 p.p.s.a. zasądzając solidarnie na rzecz skarżących uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł.