IV SAB/Wr 539/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Makowska-Hrycyk po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi: E. N. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 30 kwietnia 2025 r. E. N. (dalej: skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w rozpoznaniu wniosku o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Skarżący został wezwany o uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 złotych w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu na podany w skardze adres kancelarii pełnomocnika w dniu 3 czerwca 2025 r. Pismami z 15 maja 2025 r. (data wpływu do Sądu 9 czerwca 2025 r.) oraz 4 czerwca 2025 r. skarżący cofnął skargę. Skarżący nie uiścił wspomnianego wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Stosownie natomiast do art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z akt sprawy wynika, że przesyłkę listową zawierającą odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi doręczono skarżącemu w dniu 3 czerwca 2025 r. (wtorek). Zatem siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego upływał w dniu 10 czerwca 2025 r. (wtorek). W wyznaczonym terminie wpis od skargi nie został jednak uiszczony. Sąd zwraca uwagę, że wprawdzie pismami z 15 maja 2025 r. i 4 czerwca 2025 r. skarżący cofnął skargę, jednak czynność ta nie mogła wywołać skutków procesowych. Cofnąć bowiem można jedynie skargę skutecznie wniesioną, czyli taką, która nie jest dotknięta żadnymi brakami. W przypadku natomiast, gdy skarga nie została skutecznie złożona, postępowanie sądowe nie może się toczyć w ogóle, a zatem nie może zostać również umorzone (por. postanowienia NSA z: 16 stycznia 2014 r., II OSK 3150/13; 20 stycznia 2011 r., II OSK 2453/10; 27 czerwca 2008 r., II OSK 923/08 i 3 stycznia 2008 r., I OSK 1829/07 – dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl). Powyższe obligowało Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.