IV SAB/Wr 67/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Lidia Serwiniowska (spr.), Sędziowie sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska, Asesor WSA Wojciech Śnieżyński, Protokolant sekretarz sądowy Aneta Januszkiewicz, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 24 stycznia 2018 r. sprawy ze skargi M.W. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy S. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. umarza postępowanie sądowoadministracyjne; II. stwierdza, że bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy S. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. oddala wniosek o wymierzenie grzywny Burmistrzowi Miasta i Gminy S.; IV. zasądza od Burmistrza Miasta i Gminy S. na rzecz skarżącej M. W. kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wnioskiem z dnia 18 stycznia 2017 r., M. W. (dalej: wnioskodawczyni, strona lub skarżąca) zwróciła się do Burmistrza Miasta i Gminy S., (dalej: Burmistrz, organ zobowiązany), o udostępnienie informacji publicznej w zakresie wpisów do ewidencji placówek oświatowych Niepublicznego Przedszkola Językowego "[...]" w S. (dalej: Przedszkole), tj. zaświadczeń: nr 13 z dnia 11 lutego 2013 r., nr 14 z dnia 19 marca 2013 r., nr 15 z dnia 22 maja 2013 r., nr 16 z dnia 1 lipca 2014 r., nr 17 z dnia 28 sierpnia 2014 r., zgłoszenia z dnia 17 stycznia 2013 r. o wpis do ewidencji placówek oświatowych wraz z załącznikami, zawierającymi: a) oznaczenie osoby zamierzającej prowadzić szkołę lub placówkę, jej miejsce zamieszkania lub siedziby, b) określenie odpowiednio typu i rodzaju szkoły lub placówki oraz daty rozpoczęcia jej funkcjonowania, c) wskazanie miejsca prowadzenia szkoły lub placówki oraz informację o warunkach lokalowych zapewniających: możliwość prowadzenia zajęć dydaktyczno-wychowawczych, realizację zadań statutowych, w przypadku szkoły prowadzącej kształcenie zawodowe – możliwość praktycznej nauki zawodu, bezpieczne i higieniczne warunki pracy, zgodnie z odrębnymi przepisami, d) statut szkoły lub placówki, e) dane dotyczące kwalifikacji pracowników pedagogicznych i dyrektora, przewidzianych do zatrudnienia w szkole lub placówce, f) dane niezbędne do wpisania szkoły lub placówki do krajowego rejestru urzędowego podmiotów gospodarki narodowej. Skarżąca wniosła ponadto o udostępnienie następujących informacji: 1. Wniosków o udzielenie dotacji dla niepublicznego przedszkola, niepublicznej szkoły, niepublicznej innej formy wychowania przedszkolnego na rok 2013, 2014, 2015, 2016, 2017 dla Przedszkola, 2. Informacji o faktycznej liczbie uczniów uczęszczających do przedszkola/innej formy wychowania przedszkolnego dla Przedszkola w miesiącach od stycznia do grudnia w latach 2013, 2014, 2015, 2016, 3. Sprawozdań/rozliczeń przekazanych dotacji dla Przedszkola za rok 2013, 2014, 2015, 2016, 4. Podania informacji o terminach (datach) przesłania przez Urząd Miasta i Gminy w S. wymienionych wyżej zaświadczeń nr nr 12, 13, 14, 15, 16, 17 do Urzędu Skarbowego w S. oraz Kuratorium Oświaty we W. wraz z podaniem stosownych numerów z tzw. książek nadawczych, książek ewidencyjnych, dzienników korespondencyjnych, 5. Całości korespondencji (tzw. pism przewodnich) między Gminą S., a Przedszkolem w okresie 01.2013-17.01.2017 z wyłączeniem danych chronionych ustawą o ochronie danych osobowych, 6. Zaświadczenia o zgodności sposobu użytkowania obiektu budowlanego, w którym znajduje się Przedszkole (działka znajdująca się pod adresem: [...]) z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla działki znajdującej się pod adresem [...]), 7. podania jednoznacznej informacji (tak/nie) czy możliwe jest uzyskanie pozytywnej decyzji tzw. wpisu do ewidencji szkół i placówek niepublicznych prowadzonego przez Gminę S. przez podmiot zamierzający prowadzić niepubliczną placówkę oświatową w postaci przedszkola, który do zgłoszenia do ewidencji szkół i placówek niepublicznych: • nie załączył Statutu danej placówki, • Statut jest sprzeczny z wymaganiami określonymi w art. 84 ustawy oświatowej, • załączył opinię właściwego miejscowo państwowego powiatowego inspektora sanitarnego wydanego dla podmiotu ubiegającego się o prowadzenie Punktu przedszkolnego, • wnioskodawcą opinii właściwego miejscowo państwowego powiatowego inspektora sanitarnego jest inny podmiot niż osoba wskazana w zgłoszeniu o wpis do ewidencji placówek oświatowych, • załączył opinię właściwego miejscowo komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej wydanego dla podmiotu ubiegającego się o prowadzenie Punktu przedszkolnego, • wnioskodawcą opinii właściwego miejscowo komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej jest inny podmiot niż osoba wskazana w zgłoszeniu o wpis do ewidencji placówek oświatowych, • podanie nr RSPO dla organu prowadzącego Przedszkole. W przypadku udzielenia odpowiedzi pozytywnej skarżąca wniosła o podanie podstawy prawnej. Skarżąca zwróciła się o wyjaśnienie, dlaczego dnia 6 grudnia 2016 r., na złożony przez nią wniosek o dostęp do informacji publicznej z dnia 21 listopada, organ zobowiązany wydał jej opinię straży pożarnej i sanepidu, potwierdzony za zgodność z oryginałem, natomiast w piśmie z dnia 21 grudnia 2016 r. organ ten wskazał, że takiej dokumentacji nie posiada. Wobec powyższego skarżąca wniosła o udzielenie informacji, czego dotyczyły opinie i uzgodnienia wydane jej 6 grudnia 2016 r. Strona wniosła o zanonimizowanie informacji, które nie podlegają dostępowi do informacji publicznej z uwagi na ochronę danych osobowych, a jako sposób przekazania informacji wskazała pocztę elektroniczną. Pismem z dnia 15 lutego 2017 r. organ zobowiązany udostępnił skarżącej wnioskowaną informację publiczną. Wnioskodawczyni w piśmie z dnia 2 marca 2017 r., wniesionym pocztą elektroniczną wskazała, że odpowiedź przekazana przez organ zobowiązany w dniu 15 lutego 2017 r. jest niepełna. Wobec tego wniosła o niezwłoczne udzielenie wyczerpującej odpowiedzi w zakresie: danych określonych w pkt 1-6 wstępnej części wniosku w lit. e) i f) oraz odpowiadające mu zgłoszenie, podania informacji o terminach (datach) przesłania przez Urząd Miasta i Gminy w S. do Urzędu Skarbowego w S. i Kuratorium Oświaty wraz z podaniem stosownych numerów z książek nadawczych, ewidencyjnych, dzienników korespondencyjnych (pkt 4 wniosku), wykazu kadry pedagogicznej wraz z kwalifikacjami, zaznaczając że dane te nie podlegają ochronie danych osobowych (pkt 6 wniosku). Skarżąca wskazała, że nieudzielenie informacji będzie skutkować wniesieniem skargi na bezczynność. Pismem z dnia 14 marca 2017 r. organ zobowiązany wezwał stronę do wskazania sposobu i formy udostępnienia informacji. Wnioskodawczyni udzieliła wyjaśnień w dniu 16 marca 2017 r. drogą elektroniczną i wyznaczyła organowi termin na udzielenie informacji publicznej do dnia 17 marca 2017 r. Podniosła, że w razie nieudzielenia żądanych informacji wniesie skargę na bezczynność Wobec nieotrzymania żądanych informacji strona skarżąca pismem z dnia 20 marca 2017 r. wystąpiła do tutejszego Sądu ze skargą na bezczynność organu. Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 61 ust. 1 Konstytucji RP, w jakim przepis ten stanowi normatywną gwarancję prawa do informacji publicznej, poprzez nieuprawnione ograniczenie tego prawa oraz art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014 r., poz. 782 ze zm.), (dalej u.d.i.p. i ustawa), w zakresie, w jakim przepis ten stanowi, że udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Zdaniem skarżącej, termin do udostępnienia informacji objętych wnioskiem z dnia 18 stycznia 2017 r. upłynął, zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p, w dniu 17 marca 2017 r. Pomimo upływu tego terminu podmiot zobowiązany, do którego skierowano wniosek, udzielił wyłącznie częściowej odpowiedzi. W związku z tym, w odniesieniu do tej części wniosku, która nie została zrealizowana organ pozostaje w bezczynności, co czyni wniesienie skargi zasadnym. W piśmie z dnia 28 marca 2017 r. organ zobowiązany przekazał skarżącej informację określoną we wniosku z dnia 2 marca 2017 r. W zakresie wykazu kadry pedagogicznej wraz z kwalifikacjami (pkt 1-6 lit. e)) wskazał, że osobą pełniąca funkcję publiczną, co do której możliwe jest udostępnienie informacji w zakresie kwalifikacji jest dyrektor przedszkola prywatnego, wobec czego udostępniono informacje o dyrektorze. Skarżącą poinformowano, że wydanie decyzji co do wykazu kadry nauczycielskiej i kwalifikacji będzie możliwe dopiero po uzyskaniu kopii zatrzymanej dokumentacji w związku z prowadzonym postępowaniem karnym. Termin na wydanie decyzji przesunięto zatem do dnia 31 maja 2017 r. Co do zgłoszeń o wpis do ewidencji, jak również do żadnego z kolejnych zgłoszeń wskazano, że nie były wymagane a tym samym dołączone inne informacje niezbędne do udzielenia wpisu (pkt 1-6 lit. f)). Burmistrz nie jest w posiadaniu jakichkolwiek dodatkowych informacji, które miałyby być przedkładane w związku z prowadzeniem Przedszkola. Przesyłki listowe, o których mowa we wniosku były wysyłane jako przesyłki nierejestrowane, wobec czego poinformowano o braku możliwości podania stosownych numerów z książek nadawczych. Podano, że każdorazowo uzyskiwano potwierdzenie drogą telefoniczną. W dniu 7 września 2017 r. odbyła się rozprawa sądowoadministracyjna, podczas której pełnomocnik Burmistrza poinformowała, że w dniu 4 września 2017 r. organ otrzymał zwrot dokumentów z Prokuratury Rejonowej w S., w związku z powyższym dopiero w dniu rozprawy możliwym było ustosunkowanie się organu do sprawy. Złożono odpowiedź na skargę. Sąd postanowił przesłać skarżącej odpowiedź na skargę, celem ewentualnego odniesienia się do jej treści, a od organu zażądać potwierdzenia odbioru przez skarżącą pisma z dnia 28 marca 2017 r. W związku z powyższym rozprawę odroczono z nowym terminem na piśmie. W odpowiedzi na skargę Burmistrz wskazał, że udzielił skarżącej odpowiedzi na złożony wniosek z dnia 18 stycznia 2017 r. w piśmie z dnia 15 lutego 2017 r. W dniu 2 marca 2017 r. skarżąca rozszerzyła zakres złożonego wniosku. Na wezwanie organu, w piśmie z dnia 16 marca 2017 r. skarżąca udzieliła stosownych wyjaśnień oraz wyznaczyła termin na udzielenie informacji do dnia 17 marca 2017 r. Zdaniem organu, skarżąca nie była uprawniona do modyfikacji ustawowo określonego terminu na rozpatrzenie wniosku o udostepnienie informacji publicznej, który może zostać wyznaczony (przedłużony) wyłącznie przez podmiot zobowiązany. Wskazano, że organ zobowiązany, z zachowaniem ustawowego terminu do rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej, pismem z dnia 28 marca 2017 r. udostępnił częściowo wnioskowane informacje publiczne oraz poinformował skarżącą, że w zakresie jednego z punktów ma zostać wydana decyzja, jednak możliwe to będzie po uzyskaniu przez organ kopii dokumentacji, będącej podstawą jej wydania z Prokuratury Rejonowej w S. Wyjaśniono, że w dniu 23 marca 2017 r. Prokuratura zatrzymała jako dowody całą dokumentację dotyczącą Przedszkola, zgromadzoną w Urzędzie Miasta i Gminy, dlatego organ nie mógł podjąć wcześniej żadnych czynności. Podano, że organ w dniu 30 maja 2017 r. wydał decyzję odmawiającą udostępnienia informacji publicznej w zakresie załączników do wydanych zaświadczeń o wpisie do ewidencji palcówek oświatowych zawierających dane dotyczące kwalifikacji pracowników pedagogicznych placówek. Dodatkowo wyjaśniono, że niezależnie od niniejszego postępowania, skarżąca wniosła odwołanie od decyzji z dnia 30 maja 2017 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. decyzją z dnia 10 lipca 2017 r., nr [...] uchyliło decyzję I instancji w całości i umorzyło postępowanie. Organ jednak w dniu 28 sierpnia 2017 r. wniósł skargę na ww. rozstrzygnięcie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Postępowanie w tym zakresie jest w toku. W konsekwencji powyższego, powołując się na orzecznictwo sądowoadministracyjne, organ uznał, że rozpatrzył w całości wnioski skarżącej i nie pozostaje w bezczynności, gdyż podjął stosowne czynności, to jest w części udostępnił wnioskowany zakres informacji publicznej w formie czynności materialno-technicznej, a w pozostałej części wydał decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej. W piśmie z dnia 13 września 2017 r. organ zobowiązany wyjaśnił, że nie posiada potwierdzenia odbioru pisma z dnia 28 marca 2017 r. przez skarżącą, także elektronicznego. Oświadczył, że w dniu 29 marca 2017 r. przekazano skarżącej pismo z dnia 28 marca 2017 r. W piśmie z dnia 17 października 2017 r., nadesłanym na wezwanie Sądu, skarżąca oświadczyła, że pismo z dnia 28 marca 2017 r. otrzymała po złożeniu przez nią skargi na bezczynność w dniu 20 marca 2017 r. Skarżąca wywiodła, że mimo doręczenia pisma z dnia 28 marca 2017 r., tj. po wniesieniu skargi na bezczynność organ zobowiązany nie zrealizował w całości wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Według skarżącej nie udostępniono zgłoszeń o wpis do ewidencji placówek oświatowych do wydanego zaświadczenia nr nr 13, 14, 15, 16, 17, oraz danych niezbędnych do wpisania szkoły lub placówki do krajowego rejestru urzędowego podmiotów gospodarki narodowej. Nie podano także informacji o terminach (datach) przesłania przez Urząd Miasta i Gminy zaświadczeń nr 12-17 do Urzędu Skarbowego i Kuratorium Oświaty ani nie podano stosownych numerów z ksiąg ewidencyjnych. Skarżąca zażądała udostepnienia całości korespondencji między Gminą a Przedszkolem w okresie od 1-17 stycznia 2013 r. z wyłączeniem danych chronionych ustawą. W piśmie z dnia 23 listopada 2017 r. Burmistrz podniósł, że żądana informacja została skarżącej udostępniona w terminie określonym ustawą. 14- dniowy termin został zachowany poprzez przekazanie części informacji w piśmie z dnia 28 marca 2017 r. Co do pozostałej części żądania, dotyczącej wykazu kwalifikacji pracowników pedagogicznych organ poinformował skarżącą o konieczności wydania w tym zakresie decyzji o odmowie udostępnienia informacji. W dacie złożenia skargi na bezczynność organ nie pozostawał zatem w bezczynności. Skarżąca potwierdziła w piśmie procesowym z dnia 17 października 2017 r., że otrzymała informacje publiczne udostępnione jej pismem z dnia 28 marca 2017 r. Organ w dniu 30 maja 2017 r. wydał decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej, co zostało wyjaśnione w odpowiedzi na skargę. Na dzień sporządzenia niniejszego pisma, postępowanie w sprawie wydania ww. decyzji prowadzone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny pod sygnaturą akt IV SA/Wr 570/17 zostało już prawomocnie zakończone. W związku z powyższym, organ pismem z dnia 17 października 2017 r. udostępnił skarżącej wykazy pracowników pedagogicznych, to jest: wykaz z dnia 17 października 2013 r., wykaz z dnia 1 września 2014 r. oraz wykaz z dnia 7 marca 2017 r. Powyższe informacje publiczne zostały doręczone skarżącej w dniu 20 października 2017 r. Organ zaznaczył, że nie posiada innych wykazów. Powyższe okoliczności nie świadczą jednak o bezczynności organu, albowiem w tym zakresie prowadzone było odrębne postępowanie co do możliwości udostępnienia żądanych informacji przez organ. Wyjaśniono, że do poszczególnych zgłoszeń o wpis do ewidencji placówek oświatowych do wydanego zaświadczenia nr 13 z dnia 11 lutego 2013 r., zaświadczenia nr 14 z dnia 19 marca 2013 r., zaświadczenia nr 15 z dnia 22 maja 2013 r., zaświadczenia nr 16 z dnia 1 lipca 2014 r, zaświadczenia nr 17 z dnia 28 sierpnia 2014 r. organ prowadzący Przedszkole nie przedkładał danych niezbędnych do wpisania szkoły lub placówki do krajowego rejestru urzędowego podmiotów gospodarki narodowe], co również wyjaśniono w piśmie z dnia 28 marca 2017 r. Organ nie jest w posiadaniu tego typu załączników do zgłoszeń o wpis zmian. W piśmie z dnia 28 marca 2017 r. skarżącej przekazano informację, że organ nie jest w posiadaniu informacji o terminach (datach) przesłania przez Urząd Miasta i Gminy zaświadczenia nr nr 12, 13, 14, 15, 16, 17 do Urzędu Skarbowego w S. i Kuratorium Oświaty, gdyż przesyłki listowne zostały wysłane listem zwykłym, nie poleconym (przesyłki nierejestrowane, czyli tzw. ilościowe), co oznacza brak możliwości podania stosownych numerów z książek nadawczych. W konsekwencji powyższego organ nie pozostaje w bezczynności w rozpoznaniu wniosków skarżącej. Organ wyjaśnił, że ponownie zweryfikował wnioski skarżącej i sprawdził wszystkie udostępnione jej informacje. Organ przez drobną omyłkę oraz z uwagi na prowadzone postępowanie karne faktycznie uznał, że zgłoszenia zmian danych w ewidencji zostały uprzednio udostępnione skarżącej. Organ jednak po zbadaniu ponownie sprawy zauważył, że omyłkowo nie przesłał skarżącej tych zgłoszeń zmian, prawdopodobnie z powodu ilości żądanych przez skarżącą danych. Organ wyjaśnił, że pismem z dnia 23 listopada 2017 r. naprawił omyłkę i udostępnił skarżącej posiadane zgłoszenia zmian danych w ewidencji dotyczące Przedszkola. Pismem z dnia 23 listopada 2017 r. udostępniono też skarżącej korespondencję z Przedszkolem z okresu 18 stycznia 2013 r. – 17 stycznia 2017 r. W odpowiedzi, w piśmie procesowym z dnia 8 stycznia 2018 r. skarżąca podtrzymała skargę na bezczynność, wniosła o stwierdzenie rażącego naruszenia prawa i wymierzenie organowi kary grzywny za utrudnianie dostępu do informacji publicznej. Podtrzymała twierdzenie, że informacja nie została jej udostępniona w formie i sposobie wskazanym we wniosku z dnia 18 stycznia 2017 r. Podkreśliła, że w dniu 2 marca 2017 r. nie składała nowego wniosku o udzielenie informacji publicznej, a jedynie wezwała organ o uzupełnienie żądanych informacji zgodnie z wnioskiem z dnia 18 stycznia 2017 r. W dniu 24 stycznia 2018 r. odbyła się rozprawa sadowoadministracyjna. Skarżąca podtrzymała skargę i argumentację w niej zawartą. Oświadczyła, że do chwili obecnej nie otrzymała danych niezbędnych do wpisania szkoły lub placówki do Krajowego Rejestru Urzędowego podmiotów gospodarki narodowej (dotyczącej Przedszkola). Skarżąca oświadczyła, że otrzymała plik dokumentów, z których nie wynika, jakich zaświadczeń dotyczą. Na pytanie Sądu dodatkowo wyjaśniła, że chodzi jej o dostęp do dokumentów, z których mają wynikać dane, których do tej pory nie otrzymała; dokumentem tym nie jest zgłoszenie do ewidencji. Według skarżącej, organ powinien posiadać niezbędne dane do uzyskania wpisu do systemu Regon, nie zgodziła się zatem z wyjaśnieniem zawartym w pkt. 3 pisma z dnia 28 marca 2017 r. Pełnomocnik organu złożył obszerne wyjaśnienia będące ustosunkowaniem się do pism skarżącej. Sąd postanowił zobowiązać pełnomocnika organu do pisemnego ustosunkowania się do stanowiska pism skarżącej, w terminie 7 dni i odroczył termin ogłoszenia orzeczenia na dzień 7 lutego 2018 r. W piśmie z dnia 30 stycznia 2018 r. Burmistrz podtrzymał dotychczas przedstawione stanowisko i obszernie odniósł się do pisma procesowego skarżącej z dnia 8 stycznia 2018 r. oraz do twierdzeń zgłoszonych przez skarżącą na rozprawie w dniu 24 stycznia 2018 r. Wobec przedstawionych okoliczności uznał, że rozpoznał w całości żądania skarżącej, wobec czego skargę powinna być oddalona. Burmistrz wyjaśnił, że we wniosku z dnia 18 stycznia 2017 r. skarżąca wnioskowała o dane dotyczące kwalifikacji pracowników pedagogicznych i dyrektora, przewidzianych do zatrudnienia w szkole lub placówce, zaś we wniosku z dnia 2 marca 2017 r. wystąpiła o wykaz kadry pedagogicznej wraz z kwalifikacjami. Organ zobowiązany mógł zatem uznać, że skarżąca chce otrzymać dwie odmienne informacje. W dniu 28 marca 2017 r. organ udostępnił skarżącej żądane informacje, m. in. informacje o kwalifikacjach dyrektora oraz poinformował jednocześnie, że w pozostałym zakresie zostanie wydana stosowna decyzja o odmowie udostępnienia informacji publicznej, gdyż dokument w postaci wykazu zawiera dane osobowe, które podlegają ochronie ze względu na prywatność osób fizycznych, których dotyczą. Organ, będąc związanym terminem, do którego zobowiązał się rozstrzygnąć sprawę, tj. do dnia 31 maja 2017 r., postanowił w dniu 30 maja 2017 r. wydać decyzję z uwagi na wyznaczony upływ przedłużonego terminu. Wyjaśniono, że po otrzymaniu stanowiska Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w sprawie o sygn. akt IV SA/Wr 570/17 organ uznał, że powinien udostępnić wykaz kadry pedagogicznej wraz z kwalifikacjami, dlatego też przekazał skarżącej posiadane wykazy, poddając anonimizacji dane osobowe tj. imię i nazwisko (pismo z dnia 17 października 2017 r.). Tym bardziej, że skarżąca wnioskowała o wykaz samych kwalifikacji, a na rozprawie w dniu 24 stycznia 2018 r., przyznała, że żądane wykazy otrzymała. posiadane i przekazane przez organ wykazy. Organ nie jest w posiadaniu innych wykazów poza przekazanymi. Organ podniósł, że w dniu w dniu 23 listopada 2017 r. przesłał skarżącej wszystkie posiadane zgłoszenia o wpis do ewidencji placówek oświatowych oraz załączniki, które do tych zgłoszeń posiada. Skarżąca wnosiła o przesłanie zgłoszeń o wpis (tego też dotyczy pismo z dnia 7 stycznia 2013 r., do którego odnosi się skarżąca), które organ udostępnił. Podniesiono, że działanie organu nie posiada cech rażącego naruszenia prawa albowiem organ pozostawał w stałym kontakcie ze skarżącą i działając zgodnie z przepisami prawa starał się rozpatrzyć żądanie wnioskodawczyni w możliwie najszerszym zakresie i z uwzględnieniem terminów ustawowych. W niniejszej sprawie nie zachodzą także okoliczności, które uzasadniałyby nałożenie na organ grzywny. Odnośnie twierdzeń zgłoszonych przez skarżącą na rozprawie w dniu 24 stycznia 2018 r. organ podniósł, że pismem z dnia 17 października 2017 r. skarżącej udostępniono następujące dokumenty: 1. wykaz kadry pedagogicznej wraz z kwalifikacjami z dnia 17 stycznia 2013 r., 2. wykaz kadry pedagogicznej wraz z kwalifikacjami z dnia 1 września 2014 r., 3. wykaz kadry pedagogicznej wraz z kwalifikacjami z dnia 7 marca 2017 r. Podkreślono, że organ nie posiada żadnych innych dokumentów stanowiących wykazy kadry pedagogicznej wraz z kwalifikacjami, które dotyczą Przedszkola. Organ udostępnił wykazy, poddając anonimizacji dane osobowe nauczycieli, albowiem po pierwsze, skarżąca żądała dokumentu, z którego będą wynikać kwalifikacje, a po drugie sama skarżąca we wniosku z dnia 18 stycznia 2017 r. zawnioskowała o odpowiednią anonimizację danych osobowych (który to wniosek następnie zmodyfikowała wiadomością e-mail z dnia 2 marca 2017 r. żądając "wykazu danych"). Skarżąca wykazy te otrzymała. Odnośnie żądanych przez skarżącą dokumentów zawierających dane niezbędne do wpisania szkoły lub placówki do krajowego rejestru urzędowego podmiotów gospodarki narodowej (pkt 1-6 lit f) wniosku), sprecyzowane na rozprawie jako żądanie otrzymania zaświadczeń nr nr 13, 14, 15, 16, 17 oraz odpowiadające im zgłoszenia z załącznikami, Burmistrz przypomniał, że nie posiada żadnych dokumentów w tym zakresie, o czym informował w piśmie z dnia 28 marca 2017 r. Podkreślono, ze skarżącej udostępniono dokumenty w postaci posiadanych przez organ zgłoszeń zmian danych wpisanych w ewidencji, na podstawie których były wydawane odpowiednie zaświadczenia. Zgłoszenia zmian były składane przez osobę prowadzącą placówkę. Ponadto skarżąca wnioskowała o przekazanie dokumentów, a nie podanie danych, które zgłoszenia odpowiadają któremu zaświadczeniu. Przekazane dokumenty są czytelne oraz są opatrzone datami, dlatego też w sposób nie budzący wątpliwości można ustalić, którego wydanego w ich następstwie zaświadczenia, nr nr 13, 14, 15, 16, 17, dotyczą. Skarżąca nie wnioskowała o wskazanie informacji, które zgłoszenia odpowiadają któremu wydanemu zaświadczeniu, dlatego też organ również w tym zakresie nie pozostaje w bezczynności. Organ wyjaśnił, że udostępnione zgłoszenia nie zostały wcześniej przesłane skarżącej z uwagi na omyłkę organu, którą niezwłocznie naprawiono. Podkreślono, że skarżąca potwierdziła, że otrzymała zgłoszenia zmian, jak również korespondencję. Wobec powyższych okoliczności, skoro organ rozpoznał w całości żądanie skarżącej, dlatego skarga powinna zostać oddalona w całości. W piśmie procesowym z dnia 5 lutego 2018 r. skarżąca podtrzymała swoje stanowisko wyrażone w piśmie procesowym z dnia 8 stycznia 2018 r. W piśmie z dnia 6 lutego 2018 r. skarżąca zwróciła się, na podstawie art. 133 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z wnioskiem o ponowne otwarcie rozprawy z uwagi na fakt, że po jej zamknięciu, w dniu 24 stycznia 2018 r. organ przedstawił nowe stanowisko, które przedstawił w piśmie z dnia 20 stycznia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz.U. z 2014 r., poz. 647 ze zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Obejmuje ona między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 (art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie skarżąca zaskarżyła bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy S. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej określonej we wniosku z dnia 18 stycznia 2017 r. Problematyka dostępu do informacji publicznej unormowana została przez ustawodawcę w przepisach ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (dalej u.d.i.p.). Informację publiczną stanowi bowiem każda informacja o sprawach publicznych. Podlega ona udostępnieniu i ponownemu wykorzystaniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie (art. 1 ust. 1). Przykładowe wyliczenie danych posiadających charakter informacji publicznych zawiera art. 6 ust. 1 u.d.i.p., zaś katalog podmiotów zobowiązanych do jej udostępnienia określa art. 4 u.d.i.p., wymieniając przede wszystkim jako obowiązanych do udostępnienia informacji publicznej władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne. Jedną z ustawowych form dostępu do informacji publicznej jest jej udostępnienie na wniosek zainteresowanego podmiotu (art. 7 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 10 ust. 1 u.d.i.p.). W takiej sytuacji udostępnienie informacji publicznej następuje w drodze czynności materialno-technicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. i powinno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2 (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.). Natomiast odmowa udostępnienia informacji publicznej powinna zostać rozstrzygnięta w drodze decyzji administracyjnej, o której stanowi art. 16 u.d.i.p. W przypadku, gdy wnioskowane informacje nie stanowią informacji publicznej, a także wówczas gdy adresat wniosku nie dysponuje żądanymi informacjami, powinien powiadomić o tym wnioskodawcę pisemnie. Z bezczynnością organu na gruncie rozważanej ustawy mamy zatem do czynienia wówczas, gdy w zakreślonym ustawą terminie adresat wniosku nie udostępnia wnioskowanej informacji, ani też nie wydaje decyzji administracyjnej o odmowie jej udostępnienia. Strona ma prawo kwestionowania bezczynności organu zawsze, gdy uznaje, że żądane przez nią informacje są informacjami publicznymi i powinny być jej udzielone w trybie wnioskowym na podstawie przepisów u.d.i.p. Przy czym nie jest możliwe skuteczne podniesienie zarzutu bezczynności w sytuacji, gdy żądana informacja nie stanowi informacji publicznej. W przypadku takiej skargi sąd dokonuje kwalifikacji żądanych informacji i w zależności od ich charakteru podejmuje stosowne rozstrzygnięcie. Stwierdzając lub nie stwierdzając bezczynności organu w zakresie informacji publicznej ocenia wówczas prawidłowość dokonania przez organ kwalifikacji wniosków, zapewniając stronie niezbędną ochronę sądową w zakresie dostępu do informacji publicznej (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lutego 2014 r. sygn. akt I OSK 2355/13 – Lex nr 1446540). W okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy poza sporem pozostawało, że zawnioskowane dane stanowią informację publiczną, a Burmistrz – jako organ władzy publicznej – jest podmiotem zobowiązanym do ich udostępnienia. Nie budziło również wątpliwości, że organ uchybił obowiązkowi terminowego udzielenia informacji publicznej zawartej we wniosku. Przechodząc do analizy niniejszej sprawy stwierdzić trzeba, co bezspornie wynika z akt, że podmiot zobowiązany ostatecznie udzielił skarżącej odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej z dnia 18 stycznia 2017 r. Skarżąca otrzymała pismo z dnia 15 lutego 2017 r. i uznała, że przekazana informacja niepełna, wobec czego w dniu 2 marca 2017 r. wnioskowała o uzupełnienie przekazanych danych. Wbrew twierdzeniom organu wniosek z dnia 2 marca 2017 r. nie był zatem nowym wnioskiem o udzielenie informacji publicznej, lecz stanowił wezwanie o uzupełnienie informacji określonych we wniosku z dnia 18 stycznia 2017 r. Jeżeli organ miał wątpliwości, czy skarżąca złożyła nowy wniosek, czy dokonała modyfikacji pierwotnego wniosku, nic nie stało na przeszkodzie wezwać wnioskodawczynię do udzielenia stosownych wyjaśnień, tym bardziej, że w piśmie z dnia 14 marca 2017 r. organ zwracał się do skarżącej o uzupełnienie wniosku z dnia 2 marca 2017 r. poprzez wskazanie sposobu udostępnienia informacji. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy niesporne pomiędzy stronami postępowania jest zarówno fakt wpływu wniosku z dnia 2 marca 2017 r. o uzupełnienie udzielonej informacji, jak i to, że podmiot zobowiązany w ustawowym terminie informacji zawartej we wniosku z dnia 18 stycznia 2017 r. w pełni nie udostępnił, ani też nie rozstrzygnął wniosku w jakiejkolwiek formie. Bezczynność organu ustała po wniesieniu przez skarżącą skargi do tutejszego Sądu, bowiem dalszą część wnioskowanych informacji organ udostępnił w pismach z dnia 28 marca 2017 r. i 23 listopada 2017 r. W piśmie z dnia 28 marca 2017 r. i poinformował skarżącą, że w zakresie załączników do wydanych zaświadczeń o wpisie do ewidencji placówek oświatowych zawierających dane dotyczące kwalifikacji pracowników pedagogicznych placówek zostanie wydana decyzja o odmowie udostępnienia informacji publicznej ze względu na ochronę danych osobowych. Ze względu na prowadzone postepowanie karne i brak dostępu do dokumentacji organ zobowiązał się do wydania decyzji do dnia 31 maja 2017 r. Rzeczoną decyzję wydano w dniu 30 maja 2017 r., odmawiając skarżącej udostępnienia informacji w wymienionym zakresie. Należy wskazać, że skarżąca wniosła odwołanie od wydanej decyzji, natomiast Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 10 lipca 2017 r., nr [...] uchyliło w całości decyzję organu I instancji i umorzyło postępowanie. Organ jednak, po zapoznaniu się ze stanowiskiem Kolegium, przekazał skarżącej, pismem z dnia 17 października 2017 r., posiadane wykazy poddając anonimizacji dane osobowe, co skarżąca potwierdziła na rozprawie w dniu 24 stycznia 2018 r. W piśmie z dnia 23 listopada 2017 r. udostępnił skarżącej zgłoszenia zmian danych w ewidencji, których wcześniej nie udostępnił, jak wskazał, przez przeoczenie z powodu dużej ilości żądanych danych. Odnosząc się do zarzutu skarżącej dotyczącego braku udostępnienia informacji będącej, jej zdaniem, w posiadaniu organu należy wskazać, że w postępowaniu ze skargi na bezczynność organu Sąd nie prowadzi postępowania dowodowego – nie jest rzeczą Sądu sprawdzanie, czy organ, który twierdzi, że daną informacją nie dysponuje, rzeczywiście ją posiada. Skarżąca może zaś w każdym czasie składać wnioski o udzielenie informacji publicznej, do czego uprawniona jest przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej. Udostępnienie informacji publicznej po wniesieniu skargi na bezczynność czyniło zbędnym konieczność orzeczenia o zobowiązaniu organu do rozpoznania żądania skarżącej. Postępowanie w tym zakresie okazało się więc bezprzedmiotowe w związku z czym należało je umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym orzeczono w punkcie I sentencji wyroku. W przekonaniu składu orzekającego przy tym stwierdzona bezczynność organu nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa. Oceniając tę okoliczność, należy mieć na uwadze, że rażącym naruszeniem prawa będzie stan, w którym wyraźnie, ewidentnie, bezdyskusyjnie i drastycznie naruszono treść obowiązku wynikającego z przepisu prawa (por. wyrok WSA w Łodzi z dnia 17 października 2014 r., sygn. akt II SAB/Łd 124/14, wyrok WSA w Olsztynie z dnia 3 listopada 2015 r., sygn. akt II SAB/Ol 57/15, CBOSA). W orzecznictwie prezentowany jest też pogląd, że o rażącym naruszeniu prawa można mówić, gdy w toku postępowania występowały wieloletnie przerwy, w czasie których organ nie podejmował żadnych czynności celem wyjaśnienia sprawy, w istocie zaniechując jej rozpoznania i nie przeprowadzając żądnej czynności w sprawie oraz nie wywiązywał się z obowiązku powiadamiania stron o każdym przypadku opóźnienia w postępowaniu. W rozpatrywanej sprawie, zdaniem Sądu, nie można przypisać organowi złej woli, zachowanie adresata wniosku w kontrolowanej sprawie nie miało cech lekceważącego traktowania obowiązków nakładanych na niego mocą ustawy. Po wpłynięciu skargi na bezczynność podmiot zobowiązany pozostawał czynny w załatwieniu przedmiotowej sprawy, informował stronę o swoich działaniach i opóźnieniach w postępowaniu niezależnych od organu, wyznaczał nowe terminy rozpatrzenia sprawy, jak tylko uznał za możliwe, i choć było to spóźnione to jednak ostatecznie uczynił zadość wnioskowi i wnioskowaną informację publiczną skarżącej udostępnił. W tej sytuacji Sąd stwierdził brak podstaw do wymierzenia grzywny. O kosztach postępowania należnych stronie skarżącej Sąd rozstrzygnął w punkcie IV sentencji wyroku na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a. Odnosząc się do wniosku skarżącej o ponowne otwarcie rozprawy Sąd stwierdza brak możliwości jego uwzględnienia. W uzasadnieniu wniosku skarżąca, poza polemiką ze stanowiskiem organu nie ujawniła żadnych istotnych dla sprawy okoliczności, które miałyby przemawiać za uwzględnieniem wniosku.