IV SO/Wr 12/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Masternak-Kubiak, Sędziowie Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński (spr.), Sędzia WSA Lidia Serwiniowska, , Protokolant Aleksandra Rygielska, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 7 kwietnia 2010 r. sprawy z wniosku J. K. o wymierzenie D. Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego we W. grzywny z tytułu nieprzekazania Sądowi skargi wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę postanawia: I. wymierzyć D.Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego we W. grzywnę w kwocie 100 (sto) złotych); II. zasądzić od Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu na rzecz skarżącego J. K. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 14 października 2009 r. skarżący J. K. złożył wniosek o wymierzenie D. Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego we W. grzywny z tytułu niewykonania obowiązku przekazania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu skargi złożonej przez niego na bezczynność D. Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. wraz odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. W uzasadnieniu podał, że w dniu 21 września 2009 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem D. Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. skargę na bezczynność w/w organu w sprawie udzielenia informacji publicznej. Podniósł, że zgodnie z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) organ, którego bezczynność jest przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 15 dniu od otrzymania skargi. Skarżący podniósł, że pomimo upływu ustawowego terminu do wykonania obowiązku, o którym mowa w powyższym przepisie prawa, organ nie przekazał skargi i akt sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu. W odpowiedzi na powyższy wniosek, D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego przedstawił sprawę oraz potwierdził, że takie przekroczenie miało miejsce (skarga wraz z aktami wpłynęła do Sądu w dniu 21 października 2009 r.), jednak było spowodowane omyłkowym zastosowaniem przepisu art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. i nie wynikało z lekceważenia strony skarżącej czy też obowiązków ciążących na organie administracyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ ten, zgodnie z art. 54 § 2 p.p.s.a., przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Jak wynika z treści skargi, przedmiotem skargi wniesionej przez skarżącego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, jest bezczynność D. Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. w sprawie udostępnienia informacji publicznej. W myśl art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 ze zm.), do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się, z zastrzeżeniem przypadku, o którym mowa w art. 22, przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 ze zm.), z tym że: 1) przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi, 2) skargę rozpatruje się w terminie 30 dni od dnia otrzymania akt wraz z odpowiedzią na skargę. Przepis ten, jak wynika wprost z jego treści, jest przepisem lex specialis w stosunku do art. 54 § 2 p.p.s.a. w zakresie terminu wykonania powyższego obowiązku. Natomiast, jak stanowi art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Z przytoczonego powyżej art. 55 § 1 p.p.s.a. wynika, że wyłączną, materialnoprawną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny jest niewypełnienie przez organ obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. w terminie przewidzianym w tym przepisie (por. post. NSA z dnia 5 lipca 2006 r., sygn. akt II OSK 1024/06, publ. ONSAiWSA 2006/6/156; K. Gruszecki: Dyscyplinowanie organów administracji przez Naczelny Sąd Administracyjny, Sam. Ter. 3/01/45). W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że powołane przepisy przewidują wyłącznie dwa warunki, których spełnienie pozwala sądowi na wymierzenie grzywny o jakiej mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. Warunkami tymi są: 1) stwierdzenie uchybienia przez organ ustawowego terminu do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz 2) złożenie przez stronę wniosku o wymierzenie grzywny. Podkreśla się także, że grzywna, o jakiej mowa w powyższym przepisie prawa, ma charakter mieszany, tj. dyscyplinująco – restrykcyjny. Na przyjęcie bowiem wyłącznie dyscyplinującego charakteru grzywny wskazanej w art. 55 § 1 p.p.s.a. nie pozwala dyspozycja tego przepisu w zestawieniu z art. 54 § 2 p.p.s.a. Przepis bowiem art. 55 § 1 p.p.s.a. zawiera stwierdzenie, ze w razie niezastosowania się do obowiązków określonych w art. 54 § 2, sąd może orzec o wymierzeniu organowi grzywny. (por. post. NSA z dnia 27 listopada 2009 r., sygn. akt I OZ 1086/09 oraz post. NSA z dnia 28 września 2009 r., sygn. akt II GZ 204/09, baza orzeczeń NSA). Mając powyższe na uwadze, po rozpatrzeniu okoliczności sprawy, Sąd uznał, że wniosek skarżącego o wymierzenie D. Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. grzywny z powodu niewykonania obowiązku przekazania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu skargi złożonej przez niego na bezczynność tego organu wraz odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi w przedmiocie udzielenia informacji publicznej jest uzasadniony i postanowił wymierzyć wskazanemu organowi grzywnę w kwocie 100 zł. Ustalając wysokość grzywny Sąd miał na względzie fakt, że przekroczenie terminu do przesłania skargi nie było znaczne, a samo uchybienie nie było podyktowane złą wolą czy niestrannością organu, lecz wynikało z mylnego przyjęcia przezeń interpretacji przepisu. Mając powyższe na uwadze, Sąd - na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a. - postanowił jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a.