IV SO/Wr 25/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Tadeusz Kuczyński, Sędziowie sędzia NSA Jolanta Sikorska, sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków (spr.), Protokolant Paulina Szpakowska, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 17 grudnia 2014 r. sprawy z wniosku B. M. o wymierzenie grzywny Wojskowemu Kołu Łowieckiemu Nr [...] "[...]" Z. z siedzibą w D. D. za nieprzekazanie Sądowi skargi wraz z aktami sprawy z odpowiedzią na skargę postanawia I. wymierzyć Wojskowemu Kołu Łowieckiemu Nr [...] "[...]" Z. z siedzibą w D. D. grzywnę w kwocie 500 zł (pięćset) złotych, II. zasądzić od Wojskowego Koła Łowieckiego Nr [...] "[...]" Z. z siedzibą w D. D. na rzecz skarżącego kwotę 117 ( słownie: sto siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Skarżący B. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na podstawie art. 55 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej p.p.s.a. skargę zawierającą wniosek o nałożenie na Koło Łowieckie Nr [...] "[...]" w Z. jako podmiotowi naruszającemu normę prawną zapisaną w art. 54 § 2 p.p.s.a. na podstawie art. 154 § 6 p.p.s.a. grzywny w wysokości jednokrotnego średniego wynagrodzenia w gospodarce narodowej przyjmując za podstawę dane GUS za 2013 r. - to jest kwoty 3000 zł. W uzasadnieniu wniosku podał, że pismami z dnia 19 marca i 11 kwietnia 2014 r. skierował do organu skarżonego zapytanie w trybie dostępu do informacji publicznej. Adresat podjął przesyłkę jednak nie udzielił odpowiedzi na pytania zawarte w pismach z dnia 19 marca i 11 kwietnia 2014 r. W związku z powyższym skarżący przesłał na adres Koła Łowieckiego skargę na bezczynność tego organu. Koło Łowieckie odebrało przesyłkę w dniu 18 lipca 2014 r. jednak nie udzieliło odpowiedzi w terminie oznaczonym w art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o dostępie do informacji publicznej gdzie skarżony organ winien dotrzymać 15 dniowego terminu przekazania jej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Termin ten upłynął 1 sierpnia 2014 r. Wnioskodawca w dniu 13 sierpnia 2014 r. ustalił w rozmowie telefonicznej z sekretariatem Sądu, że skarga ta nie została Sądowi przekazana. Do niniejszego wniosku skarżący dołączył skargę na bezczynność Koła Łowieckiego Nr [...] "[...]" kierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem skarżącego organu a także potwierdzenie jej odbioru przez organ w dniu 18 lipca 2014 r. Do wniosku skarżący dołączył również pismo skarżonego organu z dnia 22 lipca 2014 r. zawierające stwierdzenie, że organ odsyła pismo otrzymane w dniu 18 lipca 2014 r. jako wadliwie skierowane. W odpowiedzi na skargę Wojskowe Koło Łowieckie Nr [...] "[...]" wniosło o odrzucenie ewentualnie oddalenie wniosku oraz skargi, zasądzenie kosztów oraz dopuszczenie dowodu uzupełniającego i wystąpienie do Gminy Miejskiej Z. w celu uzyskania dowodu w postaci pisma skierowanego do skarżącego, w którym uzyskał on informacje w zakresie informacji objętych niniejszym postępowaniem, w dacie wcześniejszej niż zapytanie skierowane do Koła Łowieckiego oraz dopuszczenie dowodu w postaci sprawozdań łowczego, protokołów Zgromadzenia Członków Koła i list obecności na WZC z lat 2010-2013. W uzasadnieniu organ przyznał, że skarżący skierował do niego wnioski z dnia 19 marca, 11 kwietnia, a także 11 czerwca 2014 r., a następne w dniu 18 lipca 2014 r. otrzymał od skarżącego skargę z dnia 7 lipca 2014 r. na bezczynność. Podał, że nie jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, a zatem wniosek o jego ukaranie grzywną jest bezpodstawny. Podniósł, że Koło Łowieckie nie otrzymało od Gminy Z. wsparcia finansowego w postaci gotówki, a jedynie w postaci rzeczowej: karmy. W celu udzielenia rzetelnej odpowiedzi zarząd zwrócił się do Gminy Z. pismem z dnia 24 marca 2014 r. o wykazanie wartości udzielonych dotacji (darowizn). Po otrzymaniu odpowiedzi udzielił żądanych informacji skarżącemu pismem z dnia 30 kwietnia 2014 r. Mimo to skarżący ponownie złożył wniosek tej samej treści 11 kwietnia. Skargę na bezczynność strona wniosła dopiero w dniu 18 lipca 2014 r. tj. po udzieleniu odpowiedzi. Ponadto organ podał, że dane objęte wnioskami z dnia 19 marca i 11 kwietnia skarżący uzyskał od Gminy Z., do której zwrócił się odrębnym pismem. Ponieważ Koło Łowieckie nie jest w posiadaniu tegoż pisma Gminy – prosi o dopuszczenie dowodu z tego dokumentu i zwrócenie się w tej sprawie do Gminy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiotem wniosku jest zarzut niedoręczenia tutejszemu Sądowi przez Koło Łowieckie "[...]" w Z. skargi na bezczynność w udzieleniu informacji publicznej i w związku z tym zażądano ukarania organu grzywną. Podstawę prawną żądania stanowią art. 54 i art. 55 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi a także art. 154 § 6 tejże ustawy. Pierwszy z powołanych przepisów w § 2 stanowi, że organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Wniosek skarżącego dotyczył udzielenia informacji publicznej, a skarga na bezczynność wiązała się z opisanym wnioskiem. W tej sytuacji zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Art. 21 pkt 1 tej ustawy przewiduje, że w sprawach o udostępnienie informacji publicznej przekazanie skargi (akt) i odpowiedzi na skargę powinno nastąpić w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi - ponadto do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Konsekwencje nie przekazania skargi do Sądu określa art. 55. Mówi on w § 1, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6, tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Z treści powołanych przepisów - art. 53 § 1 p.p.s.a. i 54 § 2 p.p.s.a. wynika, że przewidują one wyłącznie dwa warunki, których spełnienie pozwala '"Sądowi na wymierzenie grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. Warunkami tymi są: 1) stwierdzenie uchybienia przez organ ustawowego terminu do przekazania Sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę i 2) złożenie przez stronę wniosku o ukaraniu grzywną. Warunki te stanowią wyłączne przesłanki materialnoprawne do wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. Grzywna, o której mówi omawiany przepis ma charakter dyscyplinująco-restrykcyjny. Na przyjęcie bowiem wyłącznie dyscyplinującego charakteru grzywny wskazanej w art. 55 § 1 p.p.s.a. nie pozwala dyspozycja tego przepisu oraz art. 54 § 2 p.p.s.a. Przepis art. 55 § 1 p.p.s.a. stanowi, że w razie niezastosowania się do obowiązków określonych w art. 54 § 2 sąd może orzec o wymierzeniu grzywny (postanowienie NSA z dnia 27 listopada 2009 r., sygn. akt I OZ 1086/09 oraz postanowienie NSA z dnia 28 września 2009 r., sygn. akt II GZ 204/09). Zauważyć też należy, że wynikający z art. 54 § 2 p.p.s.a. obowiązek organu, za pośrednictwem którego wniesiono skargę do sądu administracyjnego, przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę jest niezależny od jej merytorycznej zasadności. Okoliczności powyższe bada sąd administracyjny, do którego została wniesiona skarga na bezczynność. Stan faktyczny w niniejszej sprawie jest bezsporny - daje postawę do uznania, iż organ nie przekazał w terminie do Sądu złożonej przez wnioskodawcę skargi na bezczynność. Z dokumentów dołączonych do wniosku oraz odpowiedzi na wniosek skargi i znajdującej się na niej prezentaty wynika, że skarga na bezczynność wpłynęła do zobowiązanego organu w dniu 18 lipca 2014 r i miała datę 7 lipca 2014 r. Termin jej przekazania do sądu upływał w myśl art. 21 pkt 1 ustawy o informacji publicznej w dniu 1 sierpnia 2014 r. Z odpowiedzi na wniosek oraz dołączonej do wniosku skargi wynika, że skargę na bezczynność zainteresowane Koło Łowieckie Nr [...] "[...]" odesłało wnioskodawcy pismem z dnia 22 lipca 2014 r. informując, że została mylnie skierowana. Skarga na bezczynność została właściwie zaadresowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem Koła Łowieckiego Nr [...] "[...]". Mając powyższe na uwadze po rozpatrzeniu okoliczności sprawy Sąd uznał, że wniosek skarżącego o wymierzenie Kołu Łowieckiemu grzywny z powodu niewykonania obowiązku przekazania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu skargi złożonej na jego bezczynność wraz z odpowiedzią jest uzasadniony i wymierzył grzywnę w kwocie 500 zł. Dodać należy, że w odpowiedzi na skargę organ nie ustosunkował się w żaden sposób, poza wnioskiem o odrzucenie lub oddalenie skargi, do żądania skargi; nie uzasadnił swojego stanowiska w odpowiedzi na skargę. Ustalając wysokość grzywny Sąd wziął pod uwagę wysokość grzywny określoną w art. 55 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a. a także czas jaki upłynął od wniesienia skargi do Sądu a złożeniem skargi, ponadto fakt, że już w dniu 22 lipca 2014 r. nastąpiła, choć niewłaściwa, reakcja organu. Zwrot skargi wynikał prawdopodobnie z niewiedzy organu, że skargę należy przesłać do tutejszego sądu. W odpowiedzi na skargę organ polemizował z wnioskami z dnia 19 marca 2014 i 11 kwietnia 2014 r., podniósł, że wnioski te zostały rozpoznane. Przedmiotem niniejszego postępowania nie jest ocena złożonych wniosków ale fakt nie przesłania sądowi skargi na bezczynności. Zatem złożone wnioski dowodowe nie mają znaczenia dla sporu i nie zostały dopuszczone. Mając powyższe na uwadze należało orzec jak wyżej. PM 9.01.2015 r.