IV SO/Wr 5/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński Sędziowie: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków (spr.) Protokolant Dorota Hurman po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 8 maja 2013 r. sprawy z wniosku A. K. o wymierzenie grzywny P.[...] w K. S.A. za nieprzekazanie Sądowi skargi wraz z aktami sprawy postanawia: I. wymierzyć P.[...] w K. S.A. grzywnę w kwocie 200 ( słownie: dwieście ) złotych; II. zasądzić od P. [...] w K. S.A. na rzecz skarżącego kwotę 172 (słownie: sto siedemdziesiąt dwa) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. A. K. wniósł o wymierzenie P. [...] w K. S.A. na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270) – dalej p.p.s.a. grzywny o wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. z uwagi na nieprzekazanie Sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie, o którym mowa w art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) – dalej u.d.i.p. W uzasadnieniu skarżący podał, że zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. w dniu 15 grudnia 2012 r. wniósł za pośrednictwem strony przeciwnej skargę na decyzję organu adresowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Skargę doręczono stronie w dniu 19 grudnia 2012 r. Pomimo upływu terminu, o którym mowa w art. 21 pkt 1 u.d.i.p. skardze nie nadano dalszego biegu i nie przesłano mimo, że taki obowiązek wynika z art. 54 § 2 p.p.s.a., do rozpatrzenia przez Sąd. W ocenie skarżącego powyższe okoliczności uzasadniają złożenie niniejszego wniosku. Dodatkowo zainteresowany podał, że skarga dotyczyła wniosku z dnia 8 listopada 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej. Wnioskowane informacje podlegają udostępnieniu w oparciu o art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. c i f u.d.i.p., organ zaś zgodnie z art. 4 ust. 1 u.d.i.p. jest podmiotem zobowiązanym do ich udostępnienia. Organ decyzją z dnia [...] listopada 2012 r. odmówił udzielenia wnioskowanych informacji publicznych co wobec wyczerpania środków zaskarżenia poskutkowało wniesieniem skargi na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W odpowiedzi na skargę organ oświadczył, że składa spóźnioną skargę wraz z dokumentami w formie załączników do niej. Wniósł o nieuwzględnienie wniosku skarżącego o wymierzenie zarządowi P[...] w K. S.A. grzywny z powodu nie wniesienia skargi w terminie. Jako usprawiedliwienie przytoczył fakt, że skarga nie została złożona Sądowi z winy tego podmiotu albowiem została przetrzymana przez zewnętrzny podmiot wykonujący obsługę prawną spółki. Do wniosku organ dołączył skargę zainteresowanego z dnia 15 grudnia 2012 r. Z prezentaty znajdującej się na odpisie skargi wynika, że wpłynęła ona do organu – P[...] w K. w dniu 19 grudnia 2012 r., zaś w Sądzie została złożona dnia 7 lutego 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Przedmiotem wniosku jest zarzut niedoręczenia tutejszemu Sądowi przez P. [...] S.A. w K. skargi na bezczynność w udzieleniu informacji publicznej i w związku z tym żądanie ukarania grzywną. Podstawę prawną żądania stanowią art. 54 i art. 55 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi a także art. 154 § 6 tejże ustawy. Pierwszy z powołanych przepisów w § 2 stanowi, że organ, którego działanie lub bezczynność są podmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Wniosek skarżącego dotyczył udzielenia informacji publicznej, a skarga na bezczynność wiązała się z opisanym wnioskiem. W tej sytuacji zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Art. 21 pkt 1 tej ustawy przewiduje, że w sprawach o udostępnienie informacji publicznej przekazanie skargi (akt) i odpowiedzi na skargę powinno nastąpić w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi – ponadto do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Konsekwencje nie przekazania skargi do Sądu określa art. 55. Mówi on w § 1, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6, tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Z treści powołanych przepisów – art. 53 § 1 p.p.s.a. i 54 § 2 p.p.s.a. wynika, że przewidują one wyłącznie dwa warunki, których spełnienie pozwala sądowi na wymierzenie grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. Warunkami tymi są: 1) stwierdzenie uchybienia przez organ ustawowego terminu do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę i 2) złożenie przez stronę wniosku o ukaraniu grzywną. Warunki te stanowią wyłączne przesłanki materialnoprawne do wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. Grzywna, o której mówi omawiany przepis ma charakter dyscyplinująco-restrykcyjny. Na przyjęcie bowiem wyłącznie dyscyplinującego charakteru grzywny wskazanej w art. 55 § 1 p.p.s.a. nie pozwala dyspozycja tego przepisu oraz art. 54 § 2 p.p.s.a. Przepis art. 55 § 1 p.p.s.a. stanowi, że w razie niezastosowania się do obowiązków określonych w art. 54 § 2 sąd może orzec o wymierzeniu grzywny (postanowienie NSA z dnia 27 listopada 2009 r., sygn. akt I OZ 1086/09 oraz postanowienie NSA z dnia 28 września 2009 r., sygn. akt II GZ 204/09). Zauważyć też należy, że wynikający z art. 54 § 2 p.p.s.a. obowiązek organu, za pośrednictwem którego wniesiono skargę do Sądu Administracyjnego, przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę jest niezależny od dopuszczalności skargi, czy też jego merytorycznej zasadności. Okoliczności powyższe bada sąd administracyjny, do którego została wniesiona skarga na bezczynność. Stan faktyczny w niniejszej sprawie jest bezsporny – daje postawę do uznania, iż organ nie przekazał w terminie do sądu złożonej przez wnioskodawcę skargi na bezczynność. Z dokumentów dołączonych do wniosku oraz odpowiedzi na wniosek, skargi i znajdującej się na niej prezentaty wynika, że skarga na bezczynność wpłynęła do zobowiązanego organu w dniu 19 grudnia 2012 r. Termin jej przekazania do sądu upływał w myśl art. 21 pkt 1 ustawy o informacji publicznej w dniu 4 stycznia 2013 r. Z odpowiedzi na wniosek oraz dołączonej do niego skargi wynika, że skargę na bezczynność organ złożył w Sądzie w dniu 7 lutego 2013 r. Zobowiązany usprawiedliwiał uchybienie terminu faktem przetrzymania w posiadaniu przez zewnętrzny podmiot "wykonujący obsługę prawną Spółki". Sąd zauważa, iż wyjaśnienie to nie może ekskulpować P. [...] w K. S.A. Jest on bowiem adresatem skargi, stroną postępowania i odpowiada za podmioty, którym zleca świadczenie usług. Mając powyższe na uwadze po rozpatrzeniu okoliczności sprawy Sąd uznał, że wniosek skarżącego o wymierzenie P. [...] w K. S.A. grzywny z powodu niewykonania obowiązku przekazania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu skargi złożonej na bezczynność P. [...] w K. S.A. wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi jest uzasadniony i wymierzył grzywnę w kwocie 200 zł. Ustalając wysokość grzywny Sąd wziął pod uwagę wysokość grzywny określoną w art. 55 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a. a także czas jaki upłynął od wniesienia skargi do Sądu a złożeniem skargi na bezczynność, przyczyny, które spowodowały nie wypełnienie obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a. orzekł jak wyżej.