2 CZ 18/57

SentencjaSąd Najwyższy w sprawie z powództwa Miejskiego Handlu Detalicznego Artykułami Przemysłowymi w Olsztynie przeciwko Bronisławowi M. o zapłatę, po rozpoznaniu zażalenia powoda na orzeczenie w przedmiocie kosztów sporu zawarte w wyroku Sądu Wojewódzkiego w Olsztynie z dnia 23 października 1956 r., zażalenie oddalił.Uzasadnienie faktyczneOddalając powództwo o zapłatę kwoty 17 446,93 zł Sąd Wojewódzki zasądził od powoda kwotę 2000 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Na kwotę kosztów składa się wynagrodzenie adwokata w kwocie 925 zł ze 100% podwyżką i 20% kosztów administracyjnych z uwagi na zawiłość sprawy.W zażaleniu na rozstrzygnięcie o kosztach powód domaga się jego zmiany przez zasądzenie kosztów jedynie w kwocie 925 zł, zarzucając, że Sąd Wojewódzki przyznając na ustny wniosek pozwanego podwyżkę wynagrodzenia adwokata. mimo nieprzedłożenia spisu kosztów, dopuścił się obrazy przepisów art. 98 § 1, art. 110 k.p.c. oraz § 9 ust. 1 pkt 6 i ust. 2 rozporządzenia z dnia 16 sierpnia 1953 r. w sprawie wynagrodzenia adwokatów (Dz. U. z 1953 r. Nr 40, poz. 176).W odpowiedzi na zażalenie pozwany wniósł o jego oddalenie i przyznanie mu kosztów postępowania zażaleniowego. Do pisma tego pozwany dołączył kartę ewidencyjną i uzupełnienie karty ewidencyjnej Zespołu Adwokackiego nr 2 w Olsztynie.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:W myśl art. 110 k.p.c. strona żądająca zwrotu kosztów powinna - pod rygorem utraty tego roszczenia - przed zamknięciem rozprawy, bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia, złożyć sądowi spis kosztów lub zgłosić wniosek o przyznanie jej kosztów według norm przepisanych.Przez spis kosztów rozumieć należy wyliczenie wszystkich pozycji poniesionych kosztów dokonane w zasadzie na piśmie w formie zestawienia. Przepis jednak art. 110 k.p.c. nie zawiera wymogu formy pisemnej i wobec tego poza względami natury technicznej (obciążenie protokołu wpisywaniem licznych pozycji kosztów) nie stoi na przeszkodzie, by spis kosztów wniesiony został do protokołu posiedzenia.W sprawie niniejszej pozwany na rozprawie poprzedzającej wydanie wyroku złożył do protokołu wniosek o przyznanie mu kosztów wynagrodzenia adwokackiego w górnej granicy według norm przepisanych z podwyżką 100% oraz 20% na wydatki administracyjne, w kwocie łącznej 2000 zł.Wniosek powyższy odpowiada wymogom przewidzianym w art. 110 k.p.c. dla spisu kosztów i Sąd Wojewódzki, o ile oświadczenie adwokata co do wysokości umówionego wynagrodzenia uznał za wiarygodne, mógł wniosek ten uwzględnić bez obrazy cytowanych w zażaleniu przepisów.Należy w szczególności zaznaczyć, że wbrew stanowisku zajętemu przez powoda w zażaleniu, Sąd na podstawie art. 97 i 98 § 1 k.p.c. w związku z przepisami wyżej cytowanego rozporządzenia z dnia 16 sierpnia 1953 r. obowiązany jest przyznać stronie zwrot kosztów jednego adwokata faktycznie poniesionych, o ile mieszczą się one w granicach norm wynagrodzenia adwokackiego ustanowionych w tym rozporządzeniu z uwzględnieniem zarówno obniżek, jak i podwyżek tamże przewidzianych.Skoro więc w sprawie niniejszej, jak to wynika z załączonej do odpowiedzi na zażalenie karty ewidencyjnej Zespołu Adwokackiego, wynagrodzenie pełnomocnika pozwanego określone zostało ze 100% podwyżką oraz 20% na wydatki administracyjne na kwotę łączną 2220 zł i wynagrodzenie to mieści się w granicach norm ustalonych w rozporządzeniu, a z drugiej strony wkład pracy adwokata nie czyni zastosowanej podwyżki wynagrodzenia nieusprawiedliwoną. Sąd Wojewódzki władny był przyznać pozwanemu zwrot kosztów w żądanej wysokości 2000 zł, wobec czego zażalenie jako nieuzasadnione podlega oddaleniu.Orzeczenie o kosztach zażalenia oparte jest na przepisie art. 100 k.p.c.