2 CZ 46/56

Skład orzekającyPrzewodniczący: Prezes Z. Resich (sprawozdawca). Sędziowie: F. Błahuta, R. Czarnecki.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie z powództwa Szlamy-Mendla B. przeciwko Wydziałowi Finansowemu Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Kielcach o wydanie gruntu, po rozpoznaniu zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Wojewódzkiego - Ośrodek w Radomiu - z dnia 21 lutego 1956 r.zażalenie oddalił.Uzasadnienie faktyczneW sprawie z powództwa Szlamy-Mendla B. przeciwko Skarbowi Państwa o wydanie nieruchomości Sąd Wojewódzki - Ośrodek w Radomiu - postanowieniem z dnia 21 lutego 1956 r. odrzucił zarzut niewłaściwości sądu, podniesiony z powołaniem się na art. 25 k.p.c. (w brzmieniu dekretu z dnia 2 czerwca 1954 r., Dz. U. Nr 25, poz. 93).Zażalenie, wniesione od powyższego postanowienia, nie jest uzasadnione.Zaskarżone postanowienie trafnie przyjmuje, że w sprawie niniejszej zastosowanie ma art. 35 k.p.c. przewidujący właściwość wyłączną. Wywody zażalenia zmierzające do wykazania, że przepis ten nie ma zastosowania, gdyż powód dochodzi posiadania nieruchomości na zasadzie dekretu z dnia 8 marca 1946 r. o majątkach opuszczonych i poniemieckich, są nieuzasadnione.Powód w pozwie powołuje się na swoje prawo własności i na tej podstawie domaga się wydania gruntu. Sytuacja ta odpowiada dyspozycji normy art. 35 k.p.c., której ratio legis zmierza między innymi do objęcia właściwością wyłączną sądu miejsca położenia nieruchomości ("forum rei sitae") wszystkich powództw zmierzających do realizacji praw rzeczowych na nieruchomości, a wiec również i o wydanie posiadania nieruchomości przysługującego z tytułu prawa własności.