3 CZ 115/61

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia K. Kwapiszewski. Sędziowie: R. Czarnecki, J. Knap (sprawozdawca).SentencjaSąd Najwyższy w sprawie z powództwa Okręgowego Zarządu Lasów Państwowych w P. przeciwko Władysławowi S. o 43.321,10 zł, na skutek zażalenia powoda na zarządzenie przewodniczącego Sądu Wojewódzkiego w Katowicach z dnia 19 czerwca 1961 r. co do zwrotu pozwu, zaskarżone zarządzenie uchylił.Uzasadnienie faktyczneOkręgowy Zarząd Lasów Państwowych w P. wystąpił przeciwko swemu b. leśniczemu Władysławowi S. z powództwem odszkodowawczym i w pozwie określił pozwanego jako "zamieszkałego obecnie w Ośrodku Pracy Więźniów w S.".Przewodniczący Sądu Wojewódzkiego w Katowicach w trybie art. 137 § 1 k.p.c. wezwał powoda do podania miejsca zamieszkania pozwanego, a wobec bezskutecznego upływu terminu zarządził w dniu 19 czerwca 1961 r. z mocy art. 137 § 2 k.p.c. zwrot pozwu z tym uzasadnieniem, że "wskazany w pozwie Ośrodek Pracy Więźniów w S. nie jest miejscem zamieszkania, lecz miejscem pobytu pozwanego".Zarzucając naruszenie art. 137 k.p.c., strona powodowa domagała się uchylenia tego zarządzenia.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Nie wskazanie przez powoda miejsca zamieszkania pozwanego (art. 20 k.p.c.) należy poczytać za taką wadę formalną, której nie usunięcie w terminie uzasadnia zwrot pozwu, jeżeli z jej powodu nie można powziąć decyzji co do wysłania odpisu pozwu i innych pism procesowych lub sądowych pozwanemu, tudzież w razie potrzeby, w zakresie właściwości miejscowej sądu.W danym wypadku niemożliwość, o której wyżej mowa, nie zachodzi. Powód bowiem wskazał miejsce przymusowego pobytu pozwanego. Ponadto z twierdzeń pozwu wynika, że przedmiotem sprawy mają być roszczenia związane z pełnieniem przez pozwanego obowiązków leśniczego Leśnictwa B., Nadleśnictwa W., pow. L. Istnieje zatem podstawa do przyjęcia właściwości przemiennej sądu wojewódzkiego, w którego okręgu Władysław S. wykonywał swą pracę (art. 301), co pozwalało Sądowi Wojewódzkiemu w Katowicach, w razie uznania przezeń swej niewłaściwości, przekazać sprawę sądowi właściwemu w myśl dyspozycji art. 207 § 1 k.p.c.Dlatego też zaskarżone zarządzenie podlegało uchyleniu (art. 384 w związku z art. 394 § 3 k.p.c.).