4 CZ 38/55

Skład orzekającyPrzewodniczący: Prezes Z. Resich. Sędziowie: S. Gross (sprawozdawca), J. Szczerski.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie z powództwa PDT w P. przeciwko Henrykowi R. o 17.324 zł 40 gr, po rozpoznaniu zażalenia powoda na postanowienie Sądu Wojewódzkiego w Poznaniu z dnia 15 stycznia 1955 r.,zażalenie oddalił.Uzasadnienie faktycznePostanowieniem z dnia 15 stycznia 1955 r. Sąd Wojewódzki w Poznaniu odrzucił rewizję powoda PDT w P. złożoną od wyroku tegoż Sądu z dnia 29 listopada 1954 r. w sprawie przeciwko pozwanemu Henrykowi R. Odrzucenie rewizji nastąpiło wskutek nieuiszczenia należnego od niej wpisu mimo upływu terminu zakreślonego w wezwaniu doręczonym w dniu 21 grudnia 1954 r.Powyższe postanowienie powód zaskarżył zażaleniem, w którym - powołując się na dołączony odpis polecenia przelewu - twierdzi, że zlecił jego dokonanie dnia 27 grudnia 1954 r., tj. w terminie, lecz wykonanie przelewu nie mogło nastąpić niezwłocznie z powodu braku w tym dniu odpowiednich środków (kredytu) i wskutek tego przelew ostatecznie dokonany został dnia 10 stycznia 1955 r. Skarżący jest zatem zdania, że nie był w zwłoce i nie powinien ponosić niekorzystnych skutków procesowych.Pełnomocnik pozwanego w złożonej odpowiedzi na zażalenie wnosił o jego oddalenie i zasądzenie od strony powodowej zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.Uzasadnienie prawneRozpoznając zażalenie, Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Stosownie do art. 10 ustawy z dnia 1 lipca 1949 r. o obowiązku uczestniczenia w obrocie bezgotówkowym, termin wykonania zobowiązania w obrocie bezgotówkowym uważa się za zachowany, jeżeli w ostatnim dniu tego terminu dłużnik udzieli zlecenia dokonania przelewu bądź wręczy czek rozrachunkowy. Jednakże taki skutek przypisać można udzielonemu zleceniu jedynie w tym wypadku, gdy zlecenie przelewu było w dacie jego udzielenia wykonalne, a w szczególności, gdy zleceniodawca w dacie tej miał w instytucji bankowej potrzebny fundusz do rozporządzenia. Wniosek taki wypływa w sposób niewątpliwy z samej istoty uiszczenia, którego skuteczność w obrocie bezgotówkowym zależy od istnienia odpowiedniego pokrycia, a poza tym właściwą wskazówkę w tym względzie stanowi także treść art. 12 cyt. ustawy z dnia 1 lipca 1949 r.Skoro więc, według własnych twierdzeń skarżącego, wydane przez niego polecenie przelewu nie mogło być we właściwym terminie wykonane z powodu braku funduszu na rachunku zleceniodawcy, nie można zgodzić się z poglądem zażalenia, że termin uiszczenia wpisu od rewizji został zachowany, w związku zaś z tym zażalenie nie mogło być uwzględnione.Z tych zasad, na mocy art. 394 § 3 w związku z art. 383 k.p.c. Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.