C 2049/52

SentencjaPowierzenie Bankowi Gospodarstwa Krajowego wykonywania wszelkich czynności dotyczących przedsiębiorstwa bankowego uznanego za zlikwidowane. - Niedopuszczalność traktowania zmiany ustawodawstwa jako jednego z "nadzwyczajnych wypadków" w rozumieniu art. 269 k.z.Uzasadnienie faktyczne...O ile chodzi o utratę zdolności prawnej przez przedsiębiorstwa bankowe, ulegające likwidacji na zasadzie dekretu z dnia 25.X.1948 r. zmienionego ustawą z dnia 25.V.1951 r. (Dz. U. R. P. Nr 52/48, poz. 410 i Nr 31/51, poz. 240), to wyraźny przepis art. 35-b, nie może budzić wątpliwości, że wszczęte przed wykreśleniem z rejestru handlowego danego przedsiębiorstwa bankowego procesy toczą się nadal po wykreśleniu, a jedynie w miejsce dotychczasowego ustawowego zastępcy przedsiębiorstwa banku wstępuje Bank Gospodarstwa Krajowego.Skoro bowiem wymieniony art. 35-b powierza nie tylko czynności, przewidziane w art. 35 i 35-a dekretu z dnia 25.X.1948 r., lecz także wszelkie inne czynności, dotyczące przedsiębiorstwa bankowego uznanego za zlikwidowane, Bankowi Gospodarstwa Krajowego, to wynika stąd, że we wszystkich czynnościach, czy to przed wykreśleniem banku z rejestru handlowego, czy też później rozpoczętych, wstępuje w miejsce dotychczasowych organów banku, do jego zastępstwa powołanych, Bank Gospodarstwa Krajowego, i to z mocy szczególnych uprawnień jemu powołanym przepisem nadanych. W sprawie niniejszej, gdzie Bank Gospodarstwa Krajowego od samego początku występował w procesie jako likwidator Banku Zw. Sp. Zarobk., wykreślenie tegoż Banku z rejestru handlowego tym mniej może mieć jakikolwiek wpływ na dalszy tok postępowania.Przechodząc do zarzutu rewizji, jakoby Sąd Wojewódzki naruszył przepis art. 269 k.z., należało zarzut ten uznać za nie usprawiedliwiony. Przepis ten, zezwalający sądowi na oznaczenie sposobu wykonania umowy i wysokości świadczenia a nawet na rozwiązanie umowy, uzależnia to uprawnienie sądu od tego, by z powodu nadzwyczajnych wypadków świadczenie było połączone z nadmiernymi trudnościami lub groziło jednej ze stron rażącą stratą, czego strony nie mogły przy zawarciu umowy przewidzieć. W sprawie atoli trudności i rażące straty, na które pozwany się powołuje, mianowicie przejęcie majątku R. na cele reformy rolnej i upaństwowienie przedsiębiorstwa, które stanowiło jedno z głównych źródeł dochodów pozwanego, są następstwami aktów ustawodawczych, wydanych w związku z przebudową ustroju Państwa, a - jak trafnie zaznacza strona powodowa - zmiana ustawodawstwa nie mieści się w pojęciu "nadzwyczajnych wypadków" w rozumieniu art. 269 k.z.