C 2396/52

Uzasadnienie faktyczneW świetle art. 340 w zw. z art. 373 § 1 k. p. c. wniosek o sporządzenie i doręczenie wyroku z uzasadnieniem jest - z wyjątkiem spraw w których występuje Skarb Państwa lub inny podmiot podlegający arbitrażowi gospodarczemu albo prokurator - przesłanką do zaskarżenia wyroku w drodze rewizji; jakkolwiek wniosek taki w świetle art. 373 § 2 k. p. c. nie jest obecnie przesłanką bezwzględną do zaskarżenia wyroku, to jednak zmierza on z reguły do uzyskania przez stronę podstaw do zaskarżenia wyroku. Prawidłowa wykładnia art. 391 § 1 p. 10 w związku z art. 340 i 373 § 1 k. p. c. każe przyjąć, że zażalenie służy również do odmowy przywrócenia terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie i doręczenie wyroku z uzasadnieniem. Przeciwna wykładnia prowadziłaby do wyniku, iż od odmowy przywrócenia terminu w tym przypadku służyłaby rewizja z mocy art. 369 § 1 k. p. c., gdyż postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie i doręczenie wyroku z uzasadnieniem (o ile zapadło ono po upływie terminu z art. 373 § 2) jest postanowieniem kończącym postępowanie, a zatem, o ile w drodze wyjątku nie podlegałoby zaskarżeniu zażaleniem, byłoby zaskarżalne rewizją. Wynik taki byłby niewłaściwy i stwarzałby niczym nie dającą się uzasadnić rozbieżność środków odwoławczych na postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do założenia rewizji od wyroku oraz odmawiające przywrócenia terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie wyroku z uzasadnieniem.