Cs 26/72

PostanowienieIzba Cywilna1972-03-20

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi powinien zostać uwzględniony, gdy istnieją możliwości rozpoznania sprawy przez sąd właściwy poza swoją siedzibą na sesji wyjazdowej?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi, uznając, że nie każdy przypadek uzasadnia takie przekazanie, zwłaszcza gdy istnieją możliwości rozpoznania sprawy przez sąd właściwy poza swoją siedzibą na sesji wyjazdowej. W takich sytuacjach priorytetem powinno być zapewnienie szybkości postępowania i uniknięcie zbędnej zwłoki, co ma szczególne znaczenie w sprawach wojskowych z punktu widzenia profilaktycznego.
Stan faktyczny
Szef Wojskowego Sądu Garnizonowego w N. złożył wniosek o przekazanie sprawy oskarżonego Jacka Ż. do rozpoznania Wojskowemu Sądowi Garnizonowemu w N. Wniosek ten został poparty przez przedstawiciela Naczelnej Prokuratury Wojskowej. Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek i postanowił go nie uwzględnić.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił nie uwzględnić wniosku Szefa Wojskowego Sądu Garnizonowego w N. o przekazanie sprawy oskarżonego Jacka Ż. do rozpoznania Wojskowemu Sądowi Garnizonowemu w N.

Pełny tekst orzeczenia

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia płk Z. Furtak (sprawozdawca). Sędziowie: płk M. Bieniaszewski, płk S. Rzeczycki.Prokurator Naczelnej Prokuratury Wojskowej: ppłk J. Rulewski.SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu w dniu 20 marca 1972 r. wniosku Szefa Wojskowego Sądu Garnizonowego w N. o przekazanie tej sprawy do rozpoznania Wojskowemu Sądowi Garnizonowemu w N.1, po wysłuchaniu przedstawiciela Naczelnej Prokuratury Wojskowej popierającego powyższy wniosek postanowił:nie uwzględnić wniosku Szefa Wojskowego Sądu Garnizonowego w N. o przekazanie sprawy oskarżonego Jacka Ż. do rozpoznania Wojskowemu Sądowi Garnizonowemu w N.1.Uzasadnienie faktyczneNie w każdym wypadku decydującym kryterium uzasadniającym przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi będzie wzgląd na zaoszczędzenie kosztów i pokonanie trudności związanych z wezwaniem na rozprawę zgłoszonych w akcie oskarżenia świadków oraz oskarżonych, zwłaszcza gdy liczba tych osób nie jest duża, a odległość ich miejsca zamieszkania od siedziby sądu właściwego nie jest znaczna. W takiej sytuacji należy mieć przede wszystkim na uwadze wzgląd na szybkość postępowania i na rozpoznanie sprawy bez zbytniej zwłoki, co - jeśli chodzi o wojsko - ma bardzo duże znaczenie z profilaktycznego punktu widzenia.Składanie wniosków o przekazanie takich spraw do rozpoznania innemu sądowi pociąga za sobą - nawet przy najbardziej operatywnym załatwieniu sprawy - zwłokę, której można by uniknąć przez rozpoznanie sprawy przez sąd właściwy poza swoją siedzibą (na tak zwanej sesji wyjazdowej). Rozpoznanie spraw w tym trybie z jednej strony gwarantuje szybkość postępowania, a z drugiej pozwala na uniknięcie trudności i kosztów związanych z wezwaniem na rozprawę do siedziby sądu właściwego osób zgłoszonych w akcie oskarżenia.W niniejszej sprawie nie ma żadnych poważnych przeszkód, aby sprawę oskarżonego Jacka Ż. rozpoznał Wojskowy Sąd Garnizonowy w N. poza swoją siedzibą na sesji wyjazdowej w N.2 lub w N.3.Z tych motywów Sąd Najwyższy, nie znajdując podstaw do uwzględnienia powołanego wyżej wniosku, postanowił jak na wstępie.

Powiązane orzeczenia

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 15.07.2026.