I C 822/53

SentencjaSąd Najwyższy w sprawie z powództwa Stanisława K. przeciwko Zjednoczeniu Budownictwa Wiejskiego o rentę, na skutek zażalenia powoda na zarządzenie Przewodniczącego Sądu Wojewódzkiego dla m. st. Warszawy z dnia 23 maja 1953 r.,zażalenie oddalił.Uzasadnienie faktyczneNa podstawie zarządzenia Przewodniczącego z dnia 23 maja 1953 r. Sąd Wojewódzki dla m. st. Warszawy wezwał powoda do uiszczenia kwoty 958 zł 50 gr tytułem wpisu stosunkowego od pozwu.W zażaleniu na powyższe zarządzenie powód wnosi o jego uchylenie, twierdząc, że z mocy art. 3 ust. 1 pkt 3) przepisów o kosztach sądowych nie ma on obowiązku uiszczenia opłat w sprawie niniejszej, gdyż należność dochodzona przez niego w pozwie wynika ze stosunku pracy.Uzasadnienie prawneZażalenie nie jest uzasadnione.Jak wynika z treści pozwu, powód dochodzi od strony pozwanej renty uzupełniającej (ponad rentę przyznaną mu przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych) w związku z wypadkiem, jakiemu uległ w czasie pracy w zakładzie pozwanego Przedsiębiorstwa. Wbrew zapatrywaniu powoda, roszczenie jego nie może być uznane jako wynikające ze stosunku pracy. Sąd Najwyższy wyjaśnił już w innych analogicznych sprawach, że roszczenie pracownika lub jego rodziny przeciwko pracodawcy o odszkodowanie za utratę zdrowia lub życia w czasie pracy lub w związku z pracą nie jest roszczeniem wynikającym ze stosunku pracy, lecz stanowi roszczenie odszkodowawcze z czynu niedozwolonego. Tytuł odpowiedzialności za skutki wypadku nie zmienia się przez to, że wypadek zdarzył się przy pracy. Okoliczność, że zakres odpowiedzialności pracodawcy wobec pracownika oraz jego rodziny za skutki wypadku przy pracy nie podlega ogólnym przepisom o odszkodowaniu za czyny niedozwolone, lecz został unormowany odrębnie szczególnym przepisem art. 196 ustawy z dnia 28 marca 1933 r. o ubezpieczeniu społecznym (Dz. U. Nr 51, poz. 396), również nie zmienia podstawy odpowiedzialności pracodawcy. Cytowany przepis ma bowiem to tylko znaczenie, że ogranicza zakres odpowiedzialności pracodawcy za skutki wypadków, w porównaniu z ogólnymi zasadami odpowiedzialności za szkody wynikłe z czynu niedozwolonego, do przypadków winy pracodawcy (lub jego zastępcy) w przepisie tym przewidzianych.Z tych względów sprawy o odszkodowanie za utratę życia lub zdrowia na skutek wypadku przy pracy nie należą do spraw "ze stosunku pracy" w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 3) przepisów o kosztach sądowych z dnia 30 grudnia 1950 r. (Dz. U. Nr 58, poz. 528). Zażalenie powoda jest zatem bezpodstawne i nie może być uwzględnione.O ile powód w zażaleniu swym powołuje się na to, że z uwagi na wysokość swych zarobków nie jest w stanie uiścić wpisu wynoszącego 958 zł, to należy zauważyć, że okoliczność ta mogłaby być podstawą do przyznania powodowi całkowitego lub częściowego zwolnienia od kosztów sądowych na mocy art. 111 i nast. k.p.c. Jeżeli powód pragnąłby zwolnienie takie uzyskać, powinien w tym celu zgłosić odpowiedni wniosek do sądu pierwszej instancji.