I CNP 187/22

I CNP 187/22 POSTANOWIENIE 11 lipca 2023 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Ewa Stefańska na posiedzeniu niejawnym 11 lipca 2023 r. w Warszawie, w sprawie z powództwa W. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością spółki komandytowej we W. przeciwko B.L., E.P. i D.W. o zapłatę, na skutek skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia B.L., E.P. i D.W. na wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z 18 lutego 2022 r., II Ca 2292/21 (II WSC 52/22), odrzuca skargę. (A.G.) I CNP 187/22 2 UZASADNIENIE Pozwani B.L., E.P. i D.W. wnieśli skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z 18 lutego 2022 r. w sprawie z powództwa W. sp. z o.o. sp.k. we W. o zapłatę. W odpowiedzi powód wniósł o oddalenie skargi ze względu na jej oczywistą bezzasadność i zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania skargowego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest środkiem prawnym mającym, poprzez zakwestionowanie zgodności z prawem orzeczenia, przesądzić jedną z przesłanek deliktowej odpowiedzialności odszkodowawczej Skarbu Państwa. Stanowi ona nadzwyczajny, sformalizowany środek procesowy i wszystkie jej wymagania konstrukcyjne określone w art. 4245 § 1 k.p.c. należy interpretować ściśle. Zgodnie z tym przepisem skarga powinna zawierać oznaczenie wyroku, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest on zaskarżony w całości lub w części (pkt 1), przytoczenie jej podstaw oraz ich uzasadnienie (pkt 2), wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżony wyrok jest niezgodny (pkt 3), uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie wyroku, którego skarga dotyczy (pkt 4), wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe (pkt 5) oraz wniosek o stwierdzenie niezgodności wyroku z prawem (pkt 6). Z uwagi na nadzwyczajny charakter tego środka prawnego i jego funkcję, wszystkie wymagania konstrukcyjne wymienione w art. 4245 § 1 k.p.c. powinny być przytoczone samodzielnie, niezależnie od innych, wobec czego skarga niespełniająca któregokolwiek z nich dotknięta jest tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych i podlega odrzuceniu a limine (art. 4245 § 1 k.p.c. i art. 4248 § 1 k.p.c.). W okolicznościach sprawy nie ma podstaw do przyjęcia, że zostało spełnione wymaganie określone w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c., który nakłada na skarżącego obowiązek uprawdopodobnienia szkody wyrządzonej przez wydanie I CNP 187/22 3 wyroku, którego skarga dotyczy. W orzecznictwie Sądu Najwyższego zgodnie przyjmuje się, że przesłankę z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. można uznać za spełnioną dopiero wówczas, gdy z przedstawionego przez skarżącego wywodu wynika, że szkoda z dużym prawdopodobieństwem wystąpiła, co wymaga odwołania się do jej rodzaju, czasu powstania oraz związku przyczynowego między szkodą a wydaniem kwestionowanego orzeczenia. W uzasadnieniu skargi, w części dotyczącej uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie zaskarżonego wyroku, ograniczono się do wskazania, że skarżący ponieśli szkodę w wysokości kwoty 2 000 zł, tytułem częściowej zapłaty kwoty zasądzonej w zaskarżonym wyroku. Skarżący nie uprawdopodobnili jednak, że poniesiona szkoda jest związana ze spełnieniem roszczenia zasądzonego w zaskarżonym wyroku, a nie jedynie pokryciem części kosztów procesu. Tymczasem zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Sądu Najwyższego koszty procesu, którymi zostali obciążeni skarżący, nie stanowią szkody uzasadniającej wniesienie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (por. postanowienia SN: z 28 listopada 2006 r., III CNP 46/06, z 21 grudnia 2006 r., III CNP 57/06, z 17 listopada 2005 r., II CNP 15/05; z 21 lutego 2013 r., III CNP 2/13, z 27 marca 2015 r., I CNP 43/14). Brak było podstaw do przyznania kosztów zastępstwa procesowego pełnomocnikowi powoda, bowiem wniosek ten, zgłoszony w odpowiedzi na skargę, został powiązany z wnioskiem o oddalenie skargi, a nie z jej odrzuceniem. Nie ma podstaw do przyznania kosztów postępowania skargowego stronie, która w odpowiedzi na skargę wniosek o przyznanie tych kosztów łączy ze - wskazanymi przez siebie - innymi rozstrzygnięciami (por. postanowienia SN: z 11 stycznia 2002 r., III CKN 563/01, z 8 sierpnia 2012 r., II CSK 112/12; z 8 grudnia 2022 r., I CSK 2047/22). Z tych przyczyn skarga podlegała odrzuceniu, na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. (A.G.) I CNP 187/22 4