I CNP 39/06

Sygn. akt I CNP 39/06 POSTANOWIENIE Dnia 23 sierpnia 2006 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Tadeusz Wiśniewski w sprawie ze skargi A.S. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Apelacyjnego w W. z dnia 13 kwietnia 2006 r., sygn. akt I ACz …/06 w sprawie z powództwa A. S. przeciwko Robotniczej Spółdzielni Mieszkaniowej "." w W. o ustanowienie prawa i zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 sierpnia 2006 r., odrzuca skargę. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2006 r. Sąd Apelacyjny w W. oddalił zażalenie powódki na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 26 lipca 2005 r. oddalające jej wniosek o udzielenie zabezpieczenia. W związku z wymienionym postanowieniem Sądu Apelacyjnego powódka wniosła o stwierdzenie jego niezgodności z prawem. Skarga podpisana została przez ojca powódki działającego jako jej pełnomocnik oraz przez powódkę. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W myśl art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje obligatoryjne zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Przymus adwokacko-radcowski jest wyłączony jedynie w postępowaniu o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego oraz gdy stroną, jej organem, jej przedstawicielem ustawowym lub pełnomocnikiem jest sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, a także gdy stroną, jej organem lub jej przedstawicielem ustawowym jest adwokat, radca prawny lub radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (art. 871 § 2 k.p.c.), a także gdy zastępstwo procesowe Skarbu Państwa jest wykonywane przez Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa (art. 871 § 3 k.p.c.). Przymus adwokacko-radcowski obowiązuje w każdym postępowaniu przed Sądem Najwyższym, z wyjątkiem wymienionych postępowań wpadkowych, w tym również w postępowaniu wywołanym skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Należy zatem uznać, że powódka nie mogła skutecznie udzielić swojemu ojcu pełnomocnictwa do reprezentowania jej w tym postępowaniu, gdyż nie jest on adwokatem lub radcą prawnym i nie zalicza się do kręgu osób wymienionych w art. 871 § 2 k.p.c. Wniesiona przez niego skarga jest tym samym niedopuszczalna. Skargę należałoby uznać również za niedopuszczalną, gdyby przyjąć, że powódka – składając na niej swój podpis – wniosła ją osobiście. 3 Powódka bowiem także nie zalicza się do kręgu osób wymienionych w art. 871 k.p.c., które dysponują zdolnością postulacyjną w postępowaniu przed Sądem Najwyższym. Z podanych względów Sąd Najwyższy odrzucił skargę jako niedopuszczalną (art. 4248 § 1 k.p.c.). jz