I CNP 60/15

Sygn. akt I CNP 60/15 POSTANOWIENIE Dnia 20 lipca 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Zawistowski w skargi R.W. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 6 maja 2015 r., sygn. akt VI ACa (…), wydanego w sprawie z powództwa R. W. przeciwko A. L. W. o rozwód, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 lipca 2016 r., odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania. 2 UZASADNIENIE Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 6 maja 2015 r., wniesiona przez powoda, została oparta wyłącznie o zarzuty naruszenia przepisów postępowania. Pozostają one w związku z przebiegiem postępowania dowodowego przed sądem drugiej instancji. Przy ocenie istnienia podstaw do przyjęcia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia istotne jest, że w judykaturze przyjmuje się, iż orzeczeniem niezgodnym z prawem w rozumieniu art. 4241 jest tylko takie orzeczenie, które jest niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i nie podlegającymi różnej wykładni przepisami, ogólnie przyjętymi standardami rozstrzygnięć albo orzeczenie wydane w wyniku rażąco błędnej wykładni prawa lub jego niewłaściwego zastosowania. Z tego względu naruszenie prawa stanowiącego podstawę skargi musi mieć zatem charakter kwalifikowany i być oczywiste. Te kryteria oceny niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie mogą być odniesione do zaskarżonego wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) , którego przedmiotem było powództwo w sprawie o rozwód. Uzasadnienie zarzutów skargi powoda i stanowisko Sądu Apelacyjnego wyrażone w uzasadnieniu jego wyroku nie wskazują na możliwość stwierdzenia naruszenia przepisów postępowania znajdujących zastosowanie w sprawie i powołanych przez skarżącego, w stopniu oczywistym i rażącym oraz nie dają jednoznacznie podstaw do uznania, że zaskarżony wyrok jest orzeczeniem niezgodnym z prawem w rozumieniu art. 4241 k.p.c. Z tych względów skargę należało uznać za oczywiście bezzasadną w świetle art. 4249 k.p.c. Dlatego też Sąd Najwyższy odmówił jej przyjęcia do rozpoznania. aj 3