I CNP 72/10

Izba Cywilna2011-05-27

Skład orzekający: Zbigniew Kwaśniewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest dopuszczalna, jeśli nie zawiera wszystkich wymaganych przez kodeks postępowania cywilnego elementów formalnych?
Ratio decidendi
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest niedopuszczalna, jeśli nie spełnia wymogów formalnych określonych w art. 4245 § 1 k.p.c. Brak przytoczenia podstaw skargi i ich uzasadnienia, brak uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody oraz brak wyodrębnionej jurydycznie argumentacji dowodzącej niemożność wzruszenia orzeczenia innymi środkami prawnymi, skutkuje odrzuceniem skargi.
Stan faktyczny
Z. S. złożył skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnych wyroków Sądu Okręgowego i Sądu Rejonowego oraz nakazu zapłaty Sądu Rejonowego. Skarga dotyczyła sprawy o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności. Sąd Najwyższy rozpoznał skargę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę Z. S. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnych orzeczeń. Sąd Najwyższy oddalił również wniosek C. Spółki z o.o. o zasądzenie kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I CNP 72/10 POSTANOWIENIE Dnia 27 maja 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie skargi Z. S. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego z dnia 4 listopada 2009 r., i wyroku Sądu Rejonowego z dnia 22 kwietnia 2009 r., wydanych w sprawie z powództwa Z. S. przeciwko C. Spółce z o.o. w W. o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności, oraz nakazu zapłaty Sądu Rejonowego z dnia 12 lutego 2001 r., na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 maja 2011 r., 1) odrzuca skargę; 2) oddala wniosek przeciwnika skargi – C. Spółki z o.o. w W. o zasądzenie kosztów postępowania wszczętego wniesieniem skargi. 2 Uzasadnienie Skarga Z. S. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnych orzeczeń pozbawiona jest trzech niezbędnych elementów tej skargi, a wymienionych w art. 4245 § 1 pkt 2, 4 i 5 k.p.c. Skarga nie zawiera przytoczenia jej podstaw oraz ich uzasadnienia, a więc wskazania podstawy, na której skarga została oparta (art. 4245 § 1 pkt 2 k.p.c.). Braku tego nie sanuje okoliczność, że podane zostały przepisy prawa, z którymi w ocenie skarżącego zaskarżone orzeczenie jest niezgodne. Tymczasem wymagania skargi przewidziane w pkt 2 i 3 art. 4245 § 1 k.p.c. są niezależne od siebie i spełniają, jako odrębne elementy skargi, różne funkcje. Oba te elementy nie mogą być utożsamiane i ujęte łącznie, lecz wymagają odrębnego sformułowania i uzasadnienia (por. postanowienia Sądu Najwyższego z 28 października 2005 r.., V CNP 24/05; z dnia 28 października 2005 r., V CNP 6/05; z dnia 25 lipca 2006 r., III CNP 41/06; z dnia 28 lutego 2006 r., I CNP 12/06; z dnia 2 marca 2006 r., IV CNP 16/06). Określonego w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. wymogu uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody, spowodowanej wydaniem zaskarżonego orzeczenia, nie spełnia zawarte w skardze stwierdzenie, że orzeczenia wyrządziły skarżącemu szkodę wynoszącą 77.935,37 zł, którą określił Komornik Sądowy. Tymczasem uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody powstałej w następstwie wydania zaskarżonego orzeczenia wymaga wskazania jej rodzaju, postaci, rozmiaru oraz przedstawienia dowodów albo innych środków uwiarygodniających to twierdzenie (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., CNP 5/05; z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006 r., nr 7-8, poz. 141; z dnia 9 lutego 2006 r., IV CNP 42/05; z dnia 15 lutego 2006 r., IV CNP 7/05). Samo stwierdzenie skarżącego o powstaniu szkody nie jest wystarczające do uznania spełnienia wymagania skargi przewidzianego w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. (por. postanowienie SN z dnia 26 stycznia 2006 r., V CNP 98/05). Ponadto nie została spełniona przesłanka wynikająca z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c., ponieważ skarżący ograniczył się tylko do stwierdzenia, że wyrok nie 3 podlega zaskarżeniu skargą kasacyjną. Takie sformułowanie nie jest równoznaczne ze spełnieniem wymogu przewidzianego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. (por. postanowienie SN z dnia 17 sierpnia 2005 r., I CNP 5/05, OSNC 2006 r., nr 1, poz. 17). Jego spełnienie polega na zawarciu w skardze wyodrębnionej jurydycznie argumentacji dowodzącej w sposób wyczerpujący i niebudzący wątpliwości, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych także nie było i nie jest możliwe (por. postanowienie SN z dnia 19 stycznia 2006 r., II CNP 2/06, OSNC 2006 r., nr 6, poz. 112; postanowienie SN z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006 r., nr 7-8, poz. 140). W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. Oddalenie wniosku przeciwnika skargi o zasądzenie kosztów postępowania uzasadnione jest tym, że w wypadku odrzucenia skargi nie należy się zwrot kosztów postępowania stronie, która w odpowiedzi na skargę wniosła o odmowę jej przyjęcia, ewentualnie o oddalenie, natomiast nie podniosła zarzutu, że skarga powinna być odrzucona (por. postanowienie SN z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 563/01, niepubl. oraz orzeczenie SN z dnia 15 listopada 1934 r., C II 1677/34, Zb.Urz. 1935 r., poz. 204).

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 4245 § 1 pkt 2art. 4245 § 1 pkt 2 KPCart. 4245 § 1 KPCart. 4245 § 1 pkt 4 KPCart. 4245 § 1 pkt 5 KPCart. 4248 § 1 KPC§ 1 pkt 2§ 1§ 1 pkt 4§ 1 pkt 5

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 19.07.2026. · PDF źródłowy