I CNP 85/09

Izba Cywilna2009-10-30

Skład orzekający: Józef Frąckowiak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest dopuszczalna, gdy skarżący nie uprawdopodobnił wyrządzenia szkody oraz adekwatnego związku przyczynowego między wydaniem orzeczenia a szkodą?
Ratio decidendi
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia podlega odrzuceniu, jeżeli nie spełnia wymogów formalnych, w tym wymogu uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody oraz wykazania adekwatnego związku przyczynowego między wydaniem orzeczenia a szkodą. Brak adekwatnego związku przyczynowego uniemożliwia stwierdzenie, że szkoda została wyrządzona przez wydanie zaskarżonego orzeczenia, co czyni skargę niedopuszczalną.
Stan faktyczny
Wnioskodawczyni złożyła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w W., które uchyliło postanowienie Sądu Rejonowego oddalające wniosek o doręczenie odpisu postanowienia wraz z uzasadnieniem. Wnioskodawczyni zarzuciła, że przez wydanie zaskarżonego postanowienia doznała szkody. Sąd Najwyższy uznał, że argumentacja wnioskodawczyni nie spełnia wymogów formalnych skargi, w szczególności nie uprawdopodobniono wyrządzenia szkody ani adekwatnego związku przyczynowego.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia z powodu niespełnienia wymogów formalnych. Nie obciążono wnioskodawczyni kosztami postępowania wywołanego skargą.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I CNP 85/09 POSTANOWIENIE Dnia 30 października 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Józef Frąckowiak w sprawie ze skargi wnioskodawczyni o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 12 marca 2009 r., sygn. akt [...], w sprawie z wniosku M.D. przy uczestnictwie G.D. i J.D. o podział majątku wspólnego, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 października 2009 r., odrzuca skargę i nie obciąża wnioskodawczyni kosztami postępowania wywołanego skargą oraz oddala wniosek jej pełnomocnika o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 12 marca 2009 r. Sąd Okręgowy w W. uchylił zaskarżone przez uczestniczkę postępowania G.D. postanowienie Sądu Rejonowego w W. z dnia 25 listopada 2008 r., w którym Sąd ten oddalił wniosek uczestniczki o „doręczenie odpisu postanowienia z dnia 14 listopada 2008 r. wraz z uzasadnieniem.” Powyższe postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 12 marca 2009 r. wnioskodawczyni M.D. zaskarżyła skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., w brzmieniu ustalonym w związku z wejściem w życie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 1 kwietnia 2008 r. (SK 77/06), skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od każdego prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji, jeżeli przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie takiego orzeczenia w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Wymagania konstrukcyjne skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia określone zostały w przepisie art. 4245 § 1 k.p.c. Jednym z nich jest wymienione w pkt 4 wymaganie uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy. Wymóg ten obliguje skarżącego do złożenia oświadczenia, że szkoda wystąpiła, jak również do wskazania jej rodzaju i rozmiaru (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, Biul. SN 2005, nr 10, s. 14 oraz z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05, niepubl.). Ponadto skarżący winien uprawdopodobnić wyrządzenie szkody, a więc ją wykazać przy użyciu dowodów lub innych środków, niespełniających wymagań wynikających z przepisów o postępowaniu dowodowym (art. 243 k.p.c.). 3 W przedmiotowej sprawie argumentacja wnioskodawczyni nie spełnia wskazanych wyżej wymagań. Należy bowiem zauważyć, że przedstawiony w skardze materiał nie pozwala na przyjęcie aby między szkodą, jaką zdaniem pełnomocnika wnioskodawczyni, dozna na skutek wydania zaskarżonego orzeczenia, zachodził adekwatny związek przyczynowy unormowany w art. 361 § 1 k.c. Brak adekwatnego związku przyczynowego wyklucza stwierdzenie, że szkoda została wyrządzona przez wydanie zaskarżonego orzeczenia, a to czyni skargę niedopuszczalną. Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, która nie czyni zadość wymaganiu wynikającemu z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c., podlega odrzuceniu a limine. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji (art. 4248 § 1 w zw. z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.). O kosztach postępowania ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 102 oraz art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 i art. 42412 k.p.c. Sąd Najwyższy oddalił wniosek pełnomocnika wnioskodawczyni o przyznanie kosztów nie opłaconej pomocy prawnej udzielonej wnioskodawczyni z urzędu, gdyż z dołączonego do skargi pełnomocnictwa wynika, że podstawą jej sporządzenia było odrębne pełnomocnictwo, którego udzieliła wnioskodawczyni.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 4241 § 1 KPCart. 4245 § 1 KPCart. 243 KPCart. 361 § 1 KCart. 4245 § 1 pkt 4 KPCart. 4248 § 1art. 102art. 108 § 1art. 391 § 1art. 39821art. 42412 KPC§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 21.07.2026. · PDF źródłowy