I CO 119/18

Sygn. akt I CO 119/18 POSTANOWIENIE Dnia 29 listopada 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Dończyk w sprawie z powództwa G. C. przeciwko A. G. o rozwód, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 listopada 2018 r., na skutek przedstawienia akt o sygn. I C […] przez Sąd Okręgowy w P. celem oznaczenia sądu właściwego do rozpoznania sprawy, odmawia oznaczenia sądu właściwego do rozpoznania sprawy. 2 UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w P. przedstawił Sądowi Najwyższemu akta sprawy z powództwa G. C. przeciwko A. G. o rozwód wskazując, że zachodzą podstawy do wyznaczenia sądu właściwego na podstawie art. 45 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Z art. 45 k.p.c. wynika, że Sąd Najwyższy dokonuje oznaczenia sądu, przed którym należy wytoczyć powództwo, jeżeli nie można na podstawie okoliczności sprawy ustalić właściwości miejscowej. Zgodnie z art. 41 k.p.c., powództwo ze stosunku małżeństwa wytacza się wyłącznie przed sądem, w którego okręgu małżonkowie mieli ostatnie wspólne miejsce zamieszkania, jeżeli choć jedno z nich w tym okręgu ma jeszcze miejsce zamieszkania lub zwykłego pobytu. Przy czym z braku takiej podstawy wyłącznie właściwy jest sąd zamieszkania strony pozwanej, a jeżeli i takiej podstawy nie ma - sąd miejsca zamieszkania powoda. W konsekwencji dopiero w razie stwierdzenia, że żadna ze stron nie przebywa z zamiarem stałego pobytu na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej (art. 25 k.c.) lub poza granicami Rzeczpospolitej Polskiej ma miejsce zwykłego pobytu uzasadnione będzie oznaczenie przez Sąd Najwyższy, w trybie określonym przez art. 45 k.p.c., sądu, przed którym należy wytoczyć powództwo. Z pozwu wynika, że powódka od lutego 2018 r. zamieszkuje na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej w miejscowości X.. W tej miejscowości przebywają również jej dzieci, które rozpoczęły w Polsce edukację szkolną. Nadto w pozwie powódka wskazała, że nie zamierza wracać do Włoch (pozew k. 3-5). Powyższe okoliczności, które zostały przywołane w pozwie, pozwalają na określenie przez Sąd Okręgowy miejsca zamieszkania powódki na terytorium Rzeczpospolitej, a tym samym wywiedzenie przesłanek służących stwierdzeniu właściwości miejscowej w oparciu o art. 41 k.p.c. Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.