II CO 3/20

Izba Cywilna2020-01-16

Skład orzekający: Dariusz Dończyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Sąd Najwyższy powinien oznaczyć sąd właściwy do rozpoznania sprawy o rozwód, gdy powódka ma miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmawia oznaczenia sądu właściwego do rozpoznania sprawy o rozwód, gdy powódka ma ustalone miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Zgodnie z art. 41 k.p.c., powództwo o rozwód wytacza się przed sądem właściwości miejscowej, a Sąd Najwyższy interweniuje w trybie art. 45 § 1 k.p.c. tylko wtedy, gdy nie można ustalić właściwości miejscowej na podstawie przepisów kodeksu.
Stan faktyczny
Sąd Okręgowy w K. zwrócił się do Sądu Najwyższego o oznaczenie sądu właściwego do rozpoznania sprawy o rozwód między M. L. a P. B. Powódka wskazała swoje miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podając, że wróciła do kraju z synem i zamierza tu stale zamieszkiwać. Sąd Okręgowy nie przedstawił argumentacji uzasadniającej niemożność ustalenia sądu właściwego.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmawia oznaczenia sądu właściwego do rozpoznania sprawy.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II CO 3/20 POSTANOWIENIE Dnia 16 stycznia 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Dończyk w sprawie z powództwa M. L. przeciwko P. B. o rozwód, sygn. akt I C (…), na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 stycznia 2020 r., na skutek przedstawienia Sądu Okręgowego w K. wniosku o oznaczenie sądu właściwego do rozpoznania sprawy, odmawia oznaczenia sądu właściwego do rozpoznania sprawy. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 3 stycznia 2020 r. Sąd Okręgowy w K. zwrócił się do Sądu Najwyższego o oznaczenie sądu, przed którym należy wytoczyć powództwo o rozwód między M.L. a P. B. (sygn. akt I C (…)). Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Na mocy ustawy z dnia 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2019 r. poz. 1469 ze zm.) znowelizowano art. 45 k.p.c. Do dotychczasowego brzmienia art. 45 k.p.c. – po dokonaniu przez ustawodawcę w ramach wspomnianej nowelizacji jedynie korekt językowych – nawiązuje obecnie obowiązujący art. 45 § 1 k.p.c. Zgodnie z tym przepisem Sąd Najwyższy oznacza sąd, przed którym należy wytoczyć powództwo, gdy na podstawie przepisów kodeksu, w świetle okoliczności sprawy, nie można ustalić właściwości miejscowej. 2 Zgodnie z art. 41 k.p.c. powództwo ze stosunku małżeństwa wytacza się wyłącznie przed sądem, w którego okręgu małżonkowie mieli ostatnie wspólne miejsce zamieszkania, jeżeli choć jedno z nich w tym okręgu ma jeszcze miejsce zamieszkania lub zwykłego pobytu. Przy czym z braku takiej podstawy wyłącznie właściwy jest sąd zamieszkania strony pozwanej, a jeżeli i takiej podstawy nie ma – sąd miejsca zamieszkania powoda. W konsekwencji dopiero w razie stwierdzenia, że żadna ze stron nie przebywa z zamiarem stałego pobytu na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej (art. 25 k.c.) lub poza granicami Rzeczpospolitej Polskiej za miejsce zwykłego pobytu uzasadnione będzie oznaczenie przez Sąd Najwyższy, w trybie określonym przez art. 45 § 1 k.p.c., sądu, przed którym należy wytoczyć powództwo. Z pozwu złożonego w sprawie wynika, że powódka – M. L. , jako miejsce swojego zamieszkania na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej wskazuje miejscowość P., Gmina M. (pozew – k. 3). W uzasadnieniu pozwu jednoznacznie wskazano, że powódka wraz z synem powróciła do Polski i z zamiarem stałego pobytu i zamieszkuje u swoich rodziców pod adresem P. , Gmina M.. Nie zamierza wracać do Grecji (pozew – k. 5), a jej syn – A. B. uczęszcza do oddziału przedszkolnego przy Szkole Podstawowej im. […] w S., gmina M. (pozew - k. 5 oraz zaświadczenie z dnia 4 listopada 2019 r. - k. 9). Przywołane w pozwie okoliczności pozwalają na ustalenie, że powódka ma swoje miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczpospolitej (art. 25 k.c.), a tym samym istnieją podstawy dla stwierdzenia okoliczności, które determinują oznaczenie właściwego miejscowo sądu w sprawie o rozwód (art. 41 k.p.c.). Dodać należy, iż przedstawiając wniosek o wyznaczenie przez Sąd Najwyższy sądu właściwego do rozpoznania sprawy Sąd Okręgowy w K. nie przedstawił jakiejkolwiek argumentacji wyjaśniającej z jakich przyczyn w sprawie nie można ustalić sądu właściwego do rozpoznania sprawy, co jest samodzielną przesłanką uzasadniającą oznaczenie takiego sądu przez Sąd Najwyższy. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. 3 aj

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 45 KPCart. 45 § 1 KPCart. 41 KPCart. 25 KC§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 15.07.2026. · PDF źródłowy