I CO 62/20

Sygn. akt I CO 62/20 POSTANOWIENIE Dnia 24 czerwca 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Karol Weitz w sprawie z powództwa S. K. przeciwko Skarbowi Państwa - Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w W. o zapłatę, zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 16 października 2015 r., sygn. akt I CSK 940/14, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 czerwca 2020 r., na skutek wniosku pełnomocnika powoda radcy prawnej P. P. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, stwierdza swą niewłaściwość i przekazuje rozpoznanie wniosku Sądowi Okręgowemu w W.. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 23 września 2019 r. Sąd Okręgowy w W. ustanowił dla powoda S. K. pełnomocnika z urzędu do sporządzenia skargi o wznowienie postępowania w sprawie z jego powództwa przeciwko Skarbowi Państwa – Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w W. zakończonej wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 16 października 2015 r., sygn. akt I CSK 940/14. Ustanowiony pełnomocnik, radca prawny P. P. , sporządziła opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi o wznowienie i w dniu 13 marca 2020 r. 2 wystąpiła do Sądu Najwyższego o przyznanie jej kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z tytułu sporządzenia tej opinii. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: O zwrocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez adwokata albo radcę prawnego orzeka na wniosek – do czasu zakończenia postępowania – sąd, przed którym świadczona była pomoc. W razie złożenia wniosku po zakończeniu postępowania właściwy do orzekania o przedmiotowym wniosku jest sąd, który wydał postanowienie o ustanowieniu pełnomocnika (por. w tym zakresie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 7 lutego 2013 r., III CSK 121/12, niepubl., i z dnia 25 lutego 2016 r., IV CSK 18/15, niepubl.). Reguła ta, odniesiona mutatis mutandis, do sytuacji, w której ustanowiony przez sąd pełnomocnik złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, a następnie wystąpił o przyznanie mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oznacza, że do rozpoznania takiego wniosku właściwy jest sąd, który pełnomocnika ustanowił. W takiej sytuacji nie dochodzi bowiem w ogóle do wszczęcia postępowania, dla którego pełnomocnik został ustanowiony. Skoro w sprawie pełnomocnika ustanowił Sąd Okręgowy w W., to Sąd ten jest właściwy do rozpoznania jego wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, gdy pełnomocnik złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Najwyższego, ponieważ skarga ta nie została wniesiona i nie doszło do zainicjowania postępowania na jej podstawie. Z tych względów, na podstawie art. 200 § 14 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. 3 aj