I CR 1021/60
WyrokIzba Cywilna1962-02-01
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy odniesienie się do konkretnego przepisu Kodeksu zobowiązań w uzasadnieniu wyroku jest wystarczające, gdy brak jest dalszych szczegółów?Ratio decidendi
Brak jest treści orzeczenia, co uniemożliwia analizę. Jedynie wskazano odesłanie do art. 244 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 27 października 1933 r. Kodeks zobowiązań.Stan faktyczny
Brak jest treści orzeczenia.Rozstrzygnięcie
Brak jest treści orzeczenia.Pełny tekst orzeczenia
Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia J. Krzyżanowski (sprawozdawca).Sędziowie: A. Meszorer, J. Knap.SentencjaW uzasadnieniu odesłanie do: art. 244 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 27 października 1933 r. Kodeks zobowiązań (Dz. U. z 1933 r. Nr 82, poz. 598).
Powiązane orzeczenia
- 3 CR 377/61 1961-12-19
- 4 CR 369/61 1962-01-16Brak wystarczających danych w tekście do sformułowania zagadnienia prawnego.
- 4 CR 420/61 1962-01-25Czy art. 152 i 153 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 27 października 1933 r. Kodeks zobowiązań (Dz. U. z 1933 r. Nr 82, poz. 598) mają zastosowanie w niniejszej sprawie?
- 1 CR 28/61 1962-01-16Czy art. 134 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 27 października 1933 r. Kodeks zobowiązań ma zastosowanie do oceny roszczeń wynikających z umowy?
- III CR 809/61 1962-04-17Czy odesłanie do art. 239 Kodeksu zobowiązań w sentencji orzeczenia Sądu Najwyższego oznacza, że sprawa dotyczy zastosowania tego przepisu?
Powołane przepisy
art. 244
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 18.07.2026.