I CR 1021/60

WyrokIzba Cywilna1962-02-01

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy odniesienie się do konkretnego przepisu Kodeksu zobowiązań w uzasadnieniu wyroku jest wystarczające, gdy brak jest dalszych szczegółów?

Ratio decidendi

Brak jest treści orzeczenia, co uniemożliwia analizę. Jedynie wskazano odesłanie do art. 244 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 27 października 1933 r. Kodeks zobowiązań.

Stan faktyczny

Brak jest treści orzeczenia.

Rozstrzygnięcie

Brak jest treści orzeczenia.

Pełny tekst orzeczenia

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia J. Krzyżanowski (sprawozdawca).Sędziowie: A. Meszorer, J. Knap.SentencjaW uzasadnieniu odesłanie do: art. 244 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 27 października 1933 r. Kodeks zobowiązań (Dz. U. z 1933 r. Nr 82, poz. 598).

Powiązane orzeczenia

3 CR 377/61 1961-12-19
4 CR 369/61 1962-01-16Brak wystarczających danych w tekście do sformułowania zagadnienia prawnego.
4 CR 420/61 1962-01-25Czy art. 152 i 153 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 27 października 1933 r. Kodeks zobowiązań (Dz. U. z 1933 r. Nr 82, poz. 598) mają zastosowanie w niniejszej sprawie?
1 CR 28/61 1962-01-16Czy art. 134 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 27 października 1933 r. Kodeks zobowiązań ma zastosowanie do oceny roszczeń wynikających z umowy?
III CR 809/61 1962-04-17Czy odesłanie do art. 239 Kodeksu zobowiązań w sentencji orzeczenia Sądu Najwyższego oznacza, że sprawa dotyczy zastosowania tego przepisu?

Powołane przepisy

art. 244

Źródło: Sąd Najwyższy, repozytorium https://repozytorium2.sn.pl, pozyskano 29.10.2026. Treść przetworzona przez legal-ai.pl (konwersja tekstu, podział na fragmenty, analiza AI, powiązania z innymi danymi); Sąd Najwyższy nie zatwierdza tych materiałów ani nie ponosi za nie odpowiedzialności.