4 CR 420/61

WyrokIzba Cywilna1962-01-25

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy art. 152 i 153 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 27 października 1933 r. Kodeks zobowiązań (Dz. U. z 1933 r. Nr 82, poz. 598) mają zastosowanie w niniejszej sprawie?

Ratio decidendi

Sąd Najwyższy w niniejszym orzeczeniu odwołał się do przepisów art. 152 i 153 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 27 października 1933 r. Kodeks zobowiązań. Brak jest jednak pełnego tekstu uzasadnienia, który pozwoliłby na szczegółowe określenie istoty rozstrzygnięcia i zasad prawnych.

Stan faktyczny

Brak wystarczających danych w dostarczonym fragmencie do określenia stanu faktycznego.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy odesłał do art. 152 i 153 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 27 października 1933 r. Kodeks zobowiązań.

Pełny tekst orzeczenia

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia B. Łubkowski (sprawozdawca).Sędziowie: H. Dąbrowski, T. Tomaszewski.SentencjaW uzasadnieniu odesłanie do: art. 152, art. 153 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 27 października 1933 r. Kodeks zobowiązań (Dz. U. z 1933 r. Nr 82, poz. 598).

Powiązane orzeczenia

I CR 556/60 1961-05-19Czy art. 123 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 27 października 1933 r. Kodeks zobowiązań ma zastosowanie w niniejszej sprawie?
1 CR 28/61 1962-01-16Czy art. 134 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 27 października 1933 r. Kodeks zobowiązań ma zastosowanie do oceny roszczeń wynikających z umowy?
I CR 1021/60 1962-02-01Czy odniesienie się do konkretnego przepisu Kodeksu zobowiązań w uzasadnieniu wyroku jest wystarczające, gdy brak jest dalszych szczegółów?
3 CR 377/61 1961-12-19
I CR 52/62 1962-03-13null

Powołane przepisy

art. 152art. 153

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 17.07.2026.