I CR 276/86

Skład orzekającyPrzewodniczący: Sędzia SN Cz. Bieske (spraw.).Sędziowie SN: T. Bukowski, A. Wielgus.Protokolant: Z. Dębek.SentencjaSąd Najwyższy - Izba Cywilna i Administracyjna, po rozpoznaniu w dniu 8 października 1986 r. sprawy z powództwa Stefana P. przeciwko Gminnej Spółdzielni "S." o uchylenie uchwały Walnego Zebrania Przedstawicieli z dnia 30 maja 1984 r., na skutek rewizji powoda od wyroku Sądu Wojewódzkiego w S. z dnia 23 kwietnia 1986 r.oddala rewizję.Uzasadnienie faktyczneWyrokiem z dnia 23 IV 1986 r. Sąd Wojewódzki w S. oddalił powództwo Stefana P. przeciwko pozwanej Spółdzielni "S." w P. o uchylenie uchwały Walnego Zebrania Przedstawicieli pozwanej z dnia 30 V 1984 r. w sprawie upoważnienia Zarządu i Rady Nadzorczej pozwanej do zbycia młyna gospodarczego położonego w P. Podstawę faktyczną rozstrzygnięcia stanowiły następujące ustalenia Sądu I instancji oraz zebrany w sprawie materiał dowodowy.Powód wybudował przedmiotowy młyn w 1944 roku. Zarządzeniem Ministra Skupu z dnia 31 III 1956 r. nad przedmiotowym młynem został ustanowiony przymusowy zarząd państwowy. Orzeczeniem Komitetu Drobnej Wytwórczości z dnia 26 III 1965 r. młyn ten z mocy prawa przeszedł na własność państwa. W dniu 14 I 1972 r. Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w G. przekazało przedmiotowy młyn nieodpłatnie pozwanej.W dniu 30 IV 1984 r. zapadła uchwała pozwanej o sprzedaży przedmiotowego młyna.W dniu 25 IX 1984 r. przeprowadzono licytacyjną sprzedaż przedmiotowego młyna. W początkowej fazie licytacji brał udział powód, który jednak zrezygnował z dalszego udziału w licytacji. W wyniku licytacji przedmiotowy młyn nabył Józef W. za 375.573 zł.W dniu 29 IX 1984 r. została zawarta umowa przedwstępna sprzedaży przedmiotowego młyna Józefowi W. za 375.573 zł.Powód powziął wiadomość o uchwale z dnia 30 V 1984 r. o sprzedaży przedmiotowego młyna co najmniej już w dniu 25 IX 1984 r., kiedy to odbyła się licytacja młyna, na której powód był obecny.Zdaniem Sądu I instancji, skoro powód wniósł pozew w dniu 3 V 1985 r., opóźnienie w dochodzeniu roszczenia było nadmierne i już z tych przyczyn powództwo podlegało oddaleniu, gdyż w okolicznościach sprawy brak jest przesłanek z art. 42 § 5 Prawa Spółdzielczego do nieuwzględnienia upływu terminu z art. 42 § 3. tegoż prawa.Sąd I instancji ustalił dalej, że Przedstawiciele na Walne Zebranie byli zawiadomieni o zebraniu w dniu 30 V 1984 roku i projektowanym porządku obrad wraz z zamierzoną sprzedażą młyna listami poleconymi wysłanymi w dniu 16 V 1984 r., a zatem zgodnie z § 20 statutu pozwanej.Zdaniem Sądu I instancji, Prawo Spółdzielcze w art. 38 § 1 pkt 5 nie stawia wymagań, by uchwała w sprawie zbycia nieruchomości konkretyzowała warunki zbycia, tj. wskazywała cenę i osobę nabywcy. Skoro ponadto w całokształcie ujawnionych okoliczności zbycie przedmiotowej nieruchomości wraz z młynem nie narusza interesów pozwanej, powództwo jako nieuzasadnione podlega zdaniem tegoż sądu, oddaleniu.Wyrok ten zaskarżył rewizją powód i powołując podstawy zaskarżenia wymienione w art. 363 pkt 1, 3 i 4 k.p.c. wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania względnie o zmianę zaskarżonego wyroku i orzeczenie zgodnie z wnioskiem pozwu i zasądzeniem kosztów postępowania rewizyjnego.Pozwana wniosła o oddalenie rewizji.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje.Nie może odnieść skutku zarzut rewizji naruszania przez Sąd I instancji art. 40 § 1 Prawa spółdzielczego oraz § 20 statutu pozwanej przez uznanie, iż uchwała pozwanej z dnia 30 V 1984 r. nie podlegała uchyleniu z przyczyn formalnych. Według bowiem § 20 ust. 3 statutu pozwanej, zawiadomienia do Przedstawicieli o czasie, miejscu i porządku obrad winny być "wysłane" najpóźniej na czternaście dni przed terminem zebrania, co według nie podważonych w rewizji ustaleń miało miejsce, a nie, jak sugeruje rewizja, "doręczone" na czternaście dni przed terminem zabrania.Nie jest trafny zarzut rewizji naruszenia przez Sąd I instancji art. 38 § 1 pkt 5 Prawa spółdzielczego oraz przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 8 I 1982 r. w sprawie zbywania przez przedsiębiorstwa państwowe na rzecz nieuspołecznionych jednostek organizacyjnych oraz osób fizycznych niektórych składników mienia tych przedsiębiorstw, mającego zastosowanie do mienia przekazanego nieodpłatnie na rzecz organizacji spółdzielczych (Dz. U. Nr 4, poz. 26) przez zaniechanie określania w uchwale Walnego Zgromadzenia Przedstawicieli z dnia 30 V 1984 r. warunków, na jakich miał być zbyty przedmiotowy młyn oraz osoby nabywcy. Sprzedaż bowiem młyna została dokonana według jego aktualnej wartości, ustalonej na podstawie opinii rzeczoznawcy Urzędu Wojewódzkiego w W. do spraw szacunku obiektów budowlanych Zbigniewa D. (k. 58), a zatem zgodnie z § 53 ust 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 XI 1981 r. w sprawie wykonania ustawy o przedsiębiorstwach państwowych (Dz. U. Nr 31, poz. 170). Sprzedaż ta została dokonana na rzecz W. posiadającego kwalifikacje w zakresie młynarstwa i prowadzącego już młyn bez zastrzeżeń, a zatem dającego rękojmię należytego prowadzenia młyna dla celów rolnictwa i gospodarki żywnościowej, czyli zgodnie z § 2 cytowanego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 8 I 1982 r.Nie zasługuje również na uwzględnienie dalszy zarzut rewizji naruszenia przez Sąd I instancji art. 42 § 5 Prawa spółdzielczego przez nieskorzystanie z możliwości nieuwzględnienia upływu terminu z art. 42 § 3 do zaskarżenia uchwały z dnia 30 V 1984 r. Trafnie bowiem Sąd I instancji uznał, że powód powziął wiadomość o tej uchwale w dniu 25 IX 1984 r., a skoro pozew wniósł dopiero w dniu 3 V 1985 r., tj. po upływie przeszło siedmiu miesięcy, to jest to opóźnienie nadmierne.Skoro ponadto zaskarżona uchwała jest merytorycznie trafna, albowiem z zebranego w sprawie materiału wynika, że sprzedaż młyna leżała w interesie pozwanej Spółdzielni, dalsze bowiem prowadzenie młyna było dla pozwanej nieopłacalne, przynosiło straty uwidocznione w bilansie, spowodowane złym stanem technicznym, częstymi remontami i nadmiernym zatrudnieniem (zeznania Prezesa pozwanej J.P. k. 77v), uznać należy, że brak jest uzasadnionych podstaw rewizji. Rewizja zatem, w braku również podstaw, które należy brać pod rozwagę z urzędu, podlega oddaleniu na podstawie art. 387 k.p.c.Wobec prawidłowego zawiadomienia pełnomocnika powoda o terminie rozprawy rewizyjnej, wniosek powoda o odroczenie tej rozprawy z powodu jego choroby nie mógł być uwzględniony.