I CSK 1019/14

Sygn. akt I CSK 1019/14 POSTANOWIENIE Dnia 11 sierpnia 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Wiśniewski w sprawie z powództwa D. P. przeciwko Skarbowi Państwa - Centralnemu Zarządowi Służby Więziennej o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 sierpnia 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 26 czerwca 2014 r., sygn. akt […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; zwalnia powoda z obowiązku poniesienia kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz strony pozwanej (Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa). 2 UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżący opiera wniosek o przyjęcie skargi na jej oczywistej zasadności. Stanowiska skarżącego nie sposób jednak podzielić. Twierdzenie, że skarga jest oczywiście uzasadniona w związku z tym, że wysokość przyznanego skarżącemu zadośćuczynienia z tytułu naruszenia dóbr osobistych w związku z odbywaniem kary pozbawienia wolności w warunkach przeludnienia stanowi nieporozumienie. Oczywista zasadność skargi kasacyjnej w zakresie jedynego zarzutu naruszenia art. 448 § 1 k.c. nie została bowiem wykazana. Skarga kasacyjna ma jedynie polemiczny charakter i nie uzasadnia jej przyjęcia do rozpoznania. Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario). Sąd Najwyższy na podstawie art. 102 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. postanowił odstąpić od obciążenia skarżącego kosztami postępowania kasacyjnego.