I CSK 277/13

Sygn. akt I CSK 277/13 POSTANOWIENIE Dnia 31 stycznia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z wniosku J. G. przy uczestnictwie R. G. i M. G. o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 31 stycznia 2014 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestnika M. G. od postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 23 października 2012 r., sygn. akt V Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. 2 UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Jako jedyny argument mający uzasadnić przyjęcie skargi do rozpoznania powołano w niej oczywistą zasadność skargi mającą wynikać z nietrafności ustalenia okoliczności posiadania samoistnego po stronie wnioskodawcy i nieuwzględnienia niektórych istotnych dowodów. Lektura zaskarżonego orzeczenia nie dowodzi jednak, aby Sąd II instancji w sposób oczywiście nieprawidłowy zinterpretował lub zastosował prawo. Co więcej, powołane okoliczności mogą być co najwyżej podstawą zarzutu kasacyjnego, i to tylko przy przyjęciu, że stanowią dopuszczalne podstawy skargi kasacyjnej, a nie uzasadniają oczywistej zasadności skargi. W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. aw es