I CSK 370/17

Sygn. akt I CSK 370/17 POSTANOWIENIE Dnia 8 listopada 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z powództwa D. M. przeciwko "W. […]" spółce z o.o. w Ł. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 listopada 2017 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 27 września 2016 r., sygn. akt VI ACa […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) oddala wniosek strony pozwanej o zwrot kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Tak ujęta instytucja tzw. przedsądu jest zgodna z normami konstytucyjnymi, a także ze sformułowanymi przez Radę Europy zaleceniami wprowadzenia środków eliminujących dostęp do sądu najwyższego szczebla. Powód zarzucił zaskarżonemu wyrokowi Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 27 września 2016 r. naruszenie art. 498 § 1 i 2 k.c. w zw. z art. 455 k.c., art. 491 § 2 k.c., art. 483 § 1 i 2 k.c., art. 484 § 2 k.c. oraz art. 382 k.p.c. Wniosek o przyjęcie do rozpoznania wniesionej skargi kasacyjnej powód uzasadnił oczywistą jej zasadnością ze względu na niezastosowanie w sprawie zmniejszenia kary umownej, brak określenia w umowie kwoty zastrzeżonej kary oraz niezasadność przyjęcia możliwości potrącenia wierzytelności przez stronę pozwaną. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., dotyczącym przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej, chodzi o łatwo dostrzegalne, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy uchybienia przepisom prawa. Według utrwalonej linii orzecznictwa Sądu Najwyższego, skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. tylko wtedy, gdy zaskarżone orzeczenie jest niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami prawa albo wydane zostało w wyniku dostrzegalnej w sposób pewny i niewątpliwy bez potrzeby głębszej analizy jurydycznej błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2011 r., I PK 237/10, 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, 24 lutego 2012 r., V CSK 225/11, 13 kwietnia 2016 r., V CSK 622/15). Przytoczone w skardze kasacyjnej okoliczności powinny jednoznacznie wskazywać 3 na to, że w zasadniczym postępowaniu skarga kasacyjna zostanie rozstrzygnięta na korzyść strony, która ją wniosła. W niniejszej sprawie nie ma podstaw do stwierdzenia oczywistego naruszenia prawa we wskazanym wyżej znaczeniu. W kwestii niezasadności potrącenia wierzytelności przez stronę pozwaną argumentacja skarżącego ogranicza się do polemiki z ustaleniami faktycznymi poczynionymi w sprawie. Uszło uwagi skarżącego, że zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c., podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów. Sąd Najwyższy jest związany dokonanymi przez sądy meriti ustaleniami faktycznymi stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia (art. 39813 § 2 k.p.c.). Nie doszło także do kwalifikowanego, dostrzegalnego bez potrzeby głębszej analizy naruszenia przepisów art. 484 § 2 i art. 483 § 1 k.c. dotyczących kary umownej. Ustawodawca nie sprecyzował kryteriów oceny rażącego wygórowania kary umownej. W orzecznictwie przyjmuje się, że katalog okoliczności pozwalających na zmniejszenie kary umownej nie jest zamknięty, a ocena w tym zakresie należy, stosownie do okoliczności sprawy, do sądu orzekającego (zob. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 30 listopada 2006 r., I CSK 259/06, i z dnia 12 lutego 2015 r., IV CSK 276/14). Zastosowanie wskazanych przez skarżącego przepisów mieści się w granicach swobody oceny sądów orzekających w sprawie. Mając to na względzie, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Wniosek strony pozwanej o zasądzenie zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym został oddalony, ponieważ odpowiedź na skargę kasacyjną, w której został zamieszczony, została złożona po terminie określonym ustawą (art. 3987 § 1 k.p.c.). aw jw