I CSK 371/13

Sygn. akt I CSK 371/13 POSTANOWIENIE Dnia 18 lutego 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Wiśniewski w sprawie z wniosku K. W. przy uczestnictwie Skarbu Państwa - Prezydenta Miasta W., […] Przedsiębiorstwa […] w likwidacji w W. o wpis w dziale III księgi wieczystej, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 lutego 2014 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 5 czerwca 2012 r., sygn. akt V Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; zasądza od wnioskodawczyni na rzecz uczestnika postępowania - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 120 (sto dwadzieścia) zł z tytułu kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Strona skarżąca opiera wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej na występowaniu istotnego zagadnienia prawnego sprowadzającego się do kwestii, czy możliwe jest ujawnienie w treści księgi wieczystej w dziale III roszczenia przysługującego byłemu właścicielowi nieruchomości na podstawie art. 7 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy. Stanowiska strony skarżącej nie sposób jednak podzielić, gdyż wskazane zagadnienie pozostaje w oderwaniu od poczynionych w sprawie ustaleń. Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia Sądu Okręgowego wynika, że przyjął on niedopuszczalność ujawnienia wskazywanego przez skarżącą prawa i jednocześnie wskazał, iż dokumenty przedstawione przez stronę nie spełniają wymagań, by stać się podstawą wpisu w księdze wieczystej. Żaden z nich nie stanowi bowiem dokumentu z podpisem notarialnie poświadczonym, którego wymaga art. 31 ust. 1 u.k.w.h. Oznacza to, że niezależnie od rozstrzygnięcia zagadnienia prawnego przedstawionego przez skarżącą jej wniosek nie mógłby zostać uwzględniony. Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario). O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 520 § 2 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. [aw] jw