I CSK 520/17

WyrokIzba Cywilna2017-11-23

Skład orzekający: Krzysztof Pietrzykowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy więzy pokrewieństwa lub powinowactwa same w sobie pozwalają na przyjęcie, że posiadanie służebności gruntowej miało charakter prekaryjny, a nie samodzielny?
Ratio decidendi
Samo występowanie więzów prawnorodzinnych per se nie determinuje, czy w konkretnej sprawie wykonywano władztwo prekaryjne, czy też była to służebność. Ocena taka zawsze wymaga analizy całokształtu okoliczności, przy czym stosunki prawnorodzinne są ważną okolicznością, która powinna zostać uwzględniona. Skarga kasacyjna nie została przyjęta do rozpoznania, ponieważ nie wykazano istnienia istotnego zagadnienia prawnego, potrzeby wykładni przepisów budzących wątpliwości lub rozbieżności w orzecznictwie, nieważności postępowania ani oczywistej zasadności skargi.
Stan faktyczny
Wnioskodawcy domagali się stwierdzenia zasiedzenia służebności gruntowej. Sąd pierwszej instancji uznał, że posiadanie miało charakter grzecznościowy, prekaryjny. Sąd drugiej instancji utrzymał to postanowienie. Wnioskodawcy wnieśli skargę kasacyjną, powołując się na potrzebę wykładni przepisów dotyczących charakteru posiadania w zależności od więzów pokrewieństwa oraz na oczywistą zasadność skargi.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądził od wnioskodawców na rzecz uczestniczki koszty postępowania kasacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I CSK 520/17 POSTANOWIENIE Dnia 23 listopada 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z wniosku M. S., P. P., Ł. S., R. X., M. X., M. K., A. K. i H. P. przy uczestnictwie B. C. o stwierdzenie zasiedzenia służebności gruntowej, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 listopada 2017 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców od postanowienia Sądu Okręgowego w R. z dnia 17 stycznia 2017 r., sygn. akt V Ca […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. zasądza od wnioskodawców na rzecz uczestniczki kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie wnioskodawcy wnieśli skargę kasacyjną, a jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołali się na dwa argumenty: potrzebę wykładni przepisów prawa co do tego, czy już tylko występowanie więzów pokrewieństwa lub powinowactwa pozwala na przyjęcie, że nie było samodzielnego posiadania służebności, a jedynie władztwo prekaryjne nad nią oraz, po drugie, oczywistą zasadność skargi mającą wynikać właśnie z przyjęcia charakteru władztwa prekaryjnego w tej sprawie. Skarga nie jest oczywiście uzasadniona – ocena, czy wnioskodawcy byli posiadaczami służebności, czy też wykonywali tylko władztwo prekaryjne może być sporna, a zatem choć ze stanowiskiem sądu co do niej można polemizować, to jednak nie można go uznać za oczywiście nieprawidłowe. Przedstawiony problem interpretacyjny też nie budzi wątpliwości – oczywiście samo występowanie więzów prawnorodzinnych per se nie determinuje, czy w konkretnej sprawie wykonywano władztwo prekaryjne, czy też była to służebność, ponieważ taka ocena zawsze wymaga z analizy całokształtu okoliczności, natomiast owe stosunku prawnorodzinne niewątpliwie są ważną okolicznością, która powinna zostać uwzględniona. Zresztą, jak wyraźnie wynika z uzasadnienia orzeczenia w tej sprawie, Sąd wszechstronnie zbadał charakter korzystania z drogi przez członków rodziny właścicieli i uznał, że miało to charakter grzecznościowy, prekaryjny, nie zostało bowiem w żaden sposób udowodnione, że posiadanie odbywało się w zakresie służebności. W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. aw aj

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3989 § 1 KPC§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 15.07.2026. · PDF źródłowy