I CSK 545/22

Sygn. akt I CSK 545/22 POSTANOWIENIE Dnia 12 maja 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z powództwa W. K. i R. K. przeciwko T. […] "A." spółce akcyjnej z siedzibą w W. z udziałem interwenienta ubocznego po stronie pozwanej W. O. o zadośćuczynienie, odszkodowanie i rentę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 maja 2022 r., na skutek skargi kasacyjnej interwenienta ubocznego od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 16 czerwca 2020 r., sygn. akt I ACa […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) zasądza od interwenienta ubocznego na rzecz powoda W. O. kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Skarga kasacyjna jest środkiem zaskarżenia o charakterze nadzwyczajnym. Ma przede wszystkim na celu – w interesie publicznym – ujednolicenie orzecznictwa sądów powszechnych, rozstrzyganie sporów precedensowych oraz o istotnym znaczeniu dla rozwoju prawa i judykatury sądowej. W związku z tym 2 jednym z koniecznych elementów skargi kasacyjnej jest wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania oraz jego uzasadnienie, w którym skarżący powinien wskazać, że zachodzi przynajmniej jedna z okoliczności wymienionych w art. 3989 § 1 k.p.c. i związku z tym istnieje potrzeba rozpoznania skargi przez Sąd Najwyższy. Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący w odrębnym wywodzie wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skargę kasacyjną od wyroku z dnia 16 czerwca 2020 r. Sądu Apelacyjnego w […] wniósł interwenient uboczny po stronie pozwanego T. […] A. spółka akcyjna z siedzibą w W. – W. O.. Skarżący wskazał na występującą w sprawie potrzebę wykładni art. 446 § 2 k.c. budzącego poważne wątpliwości w zakresie przesłanek uzasadniających uwzględnienie żądania renty w związku ze śmiercią osoby obowiązanej do alimentacji, w związku z rozbieżnością w orzecznictwie sądów w odniesieniu do badania istnienia koniecznych przesłanek do uwzględnienia roszczenia. Oparcie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na tym, że istnieje potrzeba wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów wymaga wykazania, że określony przepis prawa, mimo, iż budzi poważne wątpliwości, nie doczekał się wykładni albo niejednolita wykładnia wywołuje wyraźnie wskazane przez skarżącego rozbieżności w orzecznictwie w odniesieniu do identycznych lub podobnych stanów faktycznych, które należy przytoczyć (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 13 czerwca 2008 r., III CSK 104/08, nie publ., z dnia 3 26 czerwca 2015 r., III CSK 77/15, nie publ., z dnia 20 maja 2016 r., V CSK 692/15, nie publ, z dnia 23 maja 2018 r., I CSK 31/18, nie publ.). Przedstawione przez skarżącego okoliczności przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie występują. Wskazanego przez skarżącego przepisu dotyczą liczne orzeczenia Sądu Najwyższego (por. m.in. wyrok z dnia 16 maja 2008 r. III CSK 386/07, OSNC-ZD 2009, nr B, poz. 50, wyrok z dnia 18 maja 2004 r., IV CK 371/03). Artykuł 446 § 2 k.c. daje możliwość zasądzenia wyższej renty niż świadczenie alimentacyjne, ponieważ wysokość renty, obliczona stosownie do potrzeb uprawnionego oraz do możliwości zarobkowych i majątkowych zmarłego może być wyższa niż świadczenie alimentacyjne ustalone według usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego. Rozbieżności wynikają z różnorodności stanów faktycznych, innych w każdej sprawie, co nie pozwala na stwierdzenie, że zachodzi przesłanka z art. 3989 § 1 pkt. 2 k.p.c. Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygając na podstawie art. 98 § 1 i 3 w zw. z art. 391 § 1, 398 21 k.p.c. a.s.