I CSK 5620/22

WyrokIzba Cywilna2024-04-03

Skład orzekający: Piotr Telusiewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o uzupełnienie postanowienia Sądu Najwyższego w zakresie przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej może być traktowany jako oświadczenie o nieuiszczeniu tych kosztów, jeśli nie zawiera ono wyraźnego oświadczenia zgodnie z § 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r.?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy oddalił wniosek o uzupełnienie postanowienia w zakresie przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Stwierdzono, że wniosek o przyznanie takich kosztów powinien zawierać oświadczenie o nieuiszczeniu opłaty w całości lub w części, zgodnie z § 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. Informacja zawarta w późniejszym piśmie procesowym, że koszty nie zostały uiszczone, nie może być traktowana jako takie oświadczenie.
Stan faktyczny
Pełnomocnik powoda, ustanowiony z urzędu, złożył wniosek o uzupełnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 14 lutego 2024 r. w zakresie przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. W skardze kasacyjnej pełnomocnik nie zawarł wymaganego oświadczenia o nieuiszczeniu tych kosztów. Dopiero w późniejszym piśmie procesowym z dnia 11 marca 2024 r. wskazano, że koszty nie zostały uiszczone.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy oddalił wniosek pełnomocnika powoda o uzupełnienie postanowienia.

Pełny tekst orzeczenia

I CSK 5620/22 POSTANOWIENIE 3 kwietnia 2024 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Piotr Telusiewicz na posiedzeniu niejawnym 3 kwietnia 2024 r. w Warszawie w sprawie z powództwa A. M. przeciwko Ubezpieczeniowemu Funduszowi Gwarancyjnemu w W. o zapłatę, na skutek skargi kasacyjnej A. M. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie z 28 czerwca 2022 r., I ACa 7/22, oddala wniosek pełnomocnika powoda o uzupełnienie postanowienia. UZASADNIENIE 1. W piśmie procesowym z dnia 11 marca 2024 r. pełnomocnik powoda (jako pełnomocnik ustanowiony z urzędu) wnosił o uzupełnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 14 lutego 2024 r. w zakresie przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 4. Zgodnie z art. 351 § 1 k.p.c.. strona może w ciągu dwóch tygodni od ogłoszenia wyroku, a gdy doręczenie wyroku następuje z urzędu - od jego doręczenia, zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości I CSK 5620/22 2 żądania, o natychmiastowej wykonalności albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Natomiast zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu, wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej zawiera oświadczenie, że opłata nie została zapłacona w całości lub w części (§ 3). 5. W przedmiotowej sprawie, w skardze kasacyjnej, pełnomocnik z urzędu nie zawarł takiego oświadczenia. W ocenie Sądu za takowe oświadczenie nie może być traktowana informacja, która została zawarta w piśmie z dnia 11 marca 2024 r. (tu wskazano, że koszty nie zostały uiszczone w całości, ani w części). Biorąc powyższe pod uwagę Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu. [SOP] [ms]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 351 § 1 KPC§ 1§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 20.07.2026. · PDF źródłowy