I CSK 735/16

WyrokIzba Cywilna2017-05-26

Skład orzekający: Krzysztof Pietrzykowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Sąd Najwyższy powinien przyjąć do rozpoznania skargę kasacyjną, gdy jej jedynym uzasadnieniem jest oczywista zasadność oparta na rzekomo wygórowanym zadośćuczynieniu, a ustalenie jego wysokości jest kwestią ocenną?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, gdy nie zachodzi żadna z przesłanek określonych w art. 3989 § 1 k.p.c., w tym oczywista zasadność. Nawet jeśli ustalenie wysokości zadośćuczynienia jest kwestią ocenną, nie można stwierdzić oczywistego naruszenia zasad sztuki prawniczej przez sądy orzekające, jeśli uwzględniły one całokształt okoliczności sprawy, w tym wiek powódki, długotrwałość molestowania i jego konsekwencje psychiczne.
Stan faktyczny
Powódka dochodziła zapłaty zadośćuczynienia od pozwanego w związku z molestowaniem. Sądy niższych instancji uwzględniły powództwo. Pozwany wniósł skargę kasacyjną, zarzucając rażące wygórowanie przyznanego zadośćuczynienia i kwestionując skutki psychiczne molestowania. Sąd Najwyższy rozpoznał skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądził od pozwanego na rzecz powódki kwotę 3600 zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I CSK 735/16 POSTANOWIENIE Dnia 26 maja 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa J. W. przeciwko K. W. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 maja 2017 r., na skutek skargi kasacyjnej pozwanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 29 czerwca 2016 r., sygn. akt I ACa […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. zasądza od pozwanego na rzecz powódki kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie pozwany w skardze kasacyjnej jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołał się wyłącznie na oczywistą zasadność skargi. Jego zdaniem ma ona wynikać stąd, że przyznane zadośćuczynienie co do swojej wysokości nie jest odpowiednie, a rażąco wygórowane. Pozwany twierdzi bowiem, że skutki psychiczne molestowania nie są widoczne, a w latach molestowania między powódką i pozwanym były dobre stosunki. Choć oczywiście kwestia ustalenia odpowiedniej wysokości zadośćuczynienia jest ocenna, to Sąd meriti, uwzględniając całokształt konkretnej sprawy, powinien tego dokonać. W tej sprawie, uwzględniając wiek powódki w latach molestowania, jego długotrwałość, jak i konsekwencje psychiczne dla powódki, nie sposób stwierdzić, aby uwzględniając powództwo Sądy naruszyły zasady sztuki prawniczej w sposób oczywisty. W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. aw jw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3989 § 1 KPC§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 17.07.2026. · PDF źródłowy