I CSK 751/13

Sygn. akt I CSK 751/13 POSTANOWIENIE Dnia 17 września 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z powództwa Syndyka masy upadłości G. Spółki z o.o. w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w K. przeciwko Skarbowi Państwa - Prezesowi Sądu Najwyższego oraz S. S.A. w W. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 września 2014 r., na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 23 maja 2013 r., sygn. akt I ACa […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) zasądza od Syndyka Masy Upadłości "G." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w K. na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa oraz S. Spółki Akacyjnej w W. kwoty po 3600 (trzy tysiące sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Określone w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. We wniesionej skardze kasacyjnej wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania oparty został na przesłankach wskazanych w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Zdaniem skarżącej spółki, w sprawie występują istotne zagadnienia prawne dotyczące wykładni art. 417 § 1 k.p.c. w zw. z art. 4171 § 2 zdanie 1 k.c. oraz w zw. z art. 4241b k.p.c. i art. 4241a § 1 k.p.c., a zatem kształtujących uprawnienie strony do żądania odszkodowania z tytułu szkody wyrządzonej przez wydanie prawomocnego orzeczenia niezgodnego z prawem. Przedstawione zagadnienie prawne dotyczy oceny, czy na gruncie powyższej regulacji prawnej dopuszczalne jest dochodzenie odszkodowania od Skarbu Państwa z tytułu szkody wyrządzonej przez wydanie orzeczenia niezgodnego z prawem przez Sąd Najwyższy. W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalony jest pogląd, że jeżeli skarżący, jako okoliczność uzasadniającą wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazuje występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, to powinien to zagadnienie przedstawić przez jego sformułowanie z przytoczeniem przepisów prawa, na tle których ono powstało, przytoczyć argumenty prawne prowadzące do rozbieżnych ocen prawnych, a ponadto wykazać, że jest to zagadnienie, którego rozwiązanie jest istotne nie tylko dla rozstrzygnięcia 3 rozpoznawanej sprawy, lecz także dla praktyki sądowej (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11; z dnia 3 października 2002 r., II CKN 447/01, nie publ; z dnia 14 grudnia 2004 r., III CK 585/04, nie publ; z dnia 4 sierpnia 2006 r., III CZ 47/06, nie publ; z dnia 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07, nie publ; z dnia 26 czerwca 2008 r., I CSK 108/08, nie publ.). Sformułowane przez skarżącego zagadnienia prawne nie odpowiadają powyżej wskazanym wymogom. Wymaga podkreślenia, że według art. 4241a § 2 k.p.c. orzeczenie Sądu Najwyższego wydane po rozpoznaniu skargi kasacyjnej pełni rolę prejudykatu uprawniającego dochodzenie odszkodowania na podstawie art. 4171 § 2 KC, podobnie jak wyrok uwzględniający skargę o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem (zob. też wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 czerwca 2013 r., V CSK 328/12, OSNC-ZD 2014 z. C poz. 56). Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 108 § 1 k.p.c. w zw. z art. 98, 391 § 1 i 39821 k.p.c. aw