I CZ 120/11

Sygn. akt I CZ 120/11 POSTANOWIENIE Dnia 14 czerwca 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Hubert Wrzeszcz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz SSA Andrzej Niedużak w sprawie z powództwa Skarbu Państwa – Ministra Skarbu Państwa przeciwko M. G. i D. G. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 czerwca 2012 r., zażalenia pozwanych na postanowienie zawarte w punkcie II wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 5 maja 2011 r., umarza postępowanie zażaleniowe i pozostawia rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego orzeczeniu kończącemu postępowanie w sprawie. 2 Uzasadnienie Postanowieniem zawartym w pkt II sentencji wyroku z dnia 5 maja 2011 r. Sąd Apelacyjny zasądził od powoda na rzecz pozwanych 5 400 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym. Uzasadnienie tego rozstrzygnięcia zostało ograniczone do stwierdzenia, że Sąd orzekł „o kosztach postępowania apelacyjnego na podstawie art. 98 w zw. z art. 108 k.p.c.”. W zażaleniu pozwani zarzucili, że zasądzony zwrot kosztów postępowania apelacyjnego nie obejmuje poniesionej przez nich opłaty od apelacji w wysokości 10 000 zł. W konkluzji zażalenia wnieśli o zmianę zaskarżonego postanowienia i zasądzenie od powoda na ich rzecz 15 400 zł tytułem kosztów postępowania odwoławczego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wyrokiem z dnia 14 czerwca 2012 r. Sąd Najwyższy – na skutek skargi kasacyjnej powoda od wymienionego wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 5 maja 2011 r. – uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania. Wyrok kasatoryjny obejmuje także zaskarżone postanowienie o kosztach postępowania apelacyjnego. W związku z uchyleniem zaskarżonego zażaleniem rozstrzygnięcia o kosztach postępowania apelacyjnego, wydanie postanowienia stało się zbędne. W konsekwencji, należało umorzyć postępowanie zażaleniowe i pozostawić rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego orzeczeniu kończącemu postępowanie w sprawie (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 kwietnia 2011 r., I CZ 103/10, niepubl.). Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji postanowienia (art. 3941 § 3 w związku z art. 39821, art. 391 § 1, art. 355 i art. 108 § 2 k.p.c.).