I CZ 132/77

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia SN Z. Wasilkowska. Sędziowie SN: T. Bukowski (sprawozdawca), J. Semeniuk.SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Przedsiębiorstwa Handlu Wewnętrznego w W. przeciwko Kazimierzowi B. o ponowne wydanie tytułu wykonawczego na skutek zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Wojewódzkiego w Warszawie z dnia 21 września 1977 r.uchyliłzaskarżone postanowienie iprzekazałsprawę Sądowi Wojewódzkiemu w Warszawie do ponownego rozpoznania.Uzasadnienie faktycznePostanowieniem z dnia 21.X.1977 r. Sąd Wojewódzki oddalił wniosek Stołecznego Przedsiębiorstwa Handlu Wewnętrznego, następcy prawnego Wojewódzkiej Hurtowni Tekstylnej w Warszawie, o ponowne wydanie tytułu wykonawczego zamiast utraconego tytułu z dnia 13.XII.1960 r. wydanego przez Sąd Wojewódzki w sprawie II 1068/60 przeciwko Krzysztofowi B., od którego zasądzono na rzecz ówczesnej Wojewódzkiej Hurtowni Tekstylnej kwotę 78.553,53 zł z 8% od 27.X.1960 r. i kwotę 4.123 tytułem zwrotu kosztów postępowania.Sąd Wojewódzki uzasadnił oddalenie wniosku tym, że wierzyciel nie udowodnił faktu utraty tytułu wykonawczego z dnia 13.XII.1960 r. Wskazani przez wierzyciela świadkowie zeznali, że wierzyciel nie wie, co się z tym tytułem stało.Zażalenie wnioskodawcy na to postanowienie jest zasadne. Przede wszystkim trafny jest zarzut, że Sąd Wojewódzki nie wyjaśnił na podstawie właściwych akt egzekucyjnych istotnej okoliczności, czy w tych aktach znajduje się dowód zwrócenia tytułu wykonawczego egzekwującemu wierzycielowi.Sąd Wojewódzki bowiem nie miał dostatecznych podstaw do wyrażenia przypuszczenia, że tytuł wykonawczy znajduje się u wierzyciela, lecz "są trudności z odszukaniem go". Dłużnik Krzysztof B. takiego przypuszczenia nie wyraził. Sprzeciwił się wprawdzie uwzględnieniu wniosku, ale nie uzasadnił swego stanowiska.Okoliczność, że wierzyciel nie wie, co się stało z tytułem wykonawczym, niekoniecznie musi świadczyć o tym, że tytuł nie został przezeń utracony. Właśnie nieświadomość tego, co się stało z posiadanym uprzednio dokumentem, jest jednym z przejawów jego utraty.Cytowany w zaskarżonym postanowieniu przepis art. 794 k.p.c. nie uzależnia ponownego wydania tytułu od udowodnienia faktu zniszczenia poprzedniego tytułu, lecz tylko jego utraty, czyli niemożności posłużenia się nim przez wierzyciela. Zbadanie akt egzekucyjnych, w których został złożony tytuł wykonawczy z dnia 13.XII.1960 r., jest konieczne również i z tej przyczyny, że jeżeli wynik dotychczasowej egzekucji został zaznaczony na utraconym tytule wykonawczym, należałoby temu dać wyraz przy ponownym wydaniu tytułu.Zachodzi więc potrzeba uzupełnienia postępowania na powyższe okoliczności, ponownego rozważenia treści "utrata tytułu wykonawczego" w rozumieniu art. 794 k.p.c. i skierowania dodatkowych pytań do dłużnika co do przyczyn zgłoszenia sprzeciwu od wniosku wierzyciela.Z tych przyczyn należało na zasadzie art. 388 § 1 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c. orzec jak w sentencji.