I CZ 180/12

PostanowienieIzba Cywilna2012-12-05

Skład orzekający: Tadeusz Wiśniewski, Jan Górowski, Krzysztof Pietrzykowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga o wznowienie postępowania wniesiona po upływie ustawowego terminu, z powołaniem się na pozbawienie możności działania, może zostać uwzględniona, jeśli strona miała wiedzę o wydanym wyroku?
Ratio decidendi
Skarga o wznowienie postępowania jest wniesiona po upływie ustawowego terminu, jeśli strona miała wiedzę o wydanym wyroku, co potwierdza jej późniejsze działania procesowe, takie jak wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku czy składanie dalszych pism procesowych. W takiej sytuacji nie można uznać, że strona została pozbawiona możności działania w sposób uzasadniający wznowienie postępowania.
Stan faktyczny
Skarżąca K.F. wniosła skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 7 stycznia 2009 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę jako wniesioną po upływie ustawowego terminu. Skarżąca powołała się na brak możliwości działania, twierdząc, że dowiedziała się o wyroku dopiero 2,5 miesiąca przed złożeniem skargi. Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie na postanowienie Sądu Apelacyjnego.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy oddalił zażalenie skarżącej na postanowienie Sądu Apelacyjnego odrzucające skargę o wznowienie postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I CZ 180/12 POSTANOWIENIE Dnia 5 grudnia 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący) SSN Jan Górowski (sprawozdawca) SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie ze skargi K. F. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 7 stycznia 2009 r., w sprawie z powództwa B,-S, Spółki z o.o. przeciwko K.F. o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 grudnia 2012 r., zażalenia skarżącej na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 10 listopada 2011 r., oddala zażalenie i wniosek pełnomocnika powódki o przyznanie kosztów udzielonej z urzędu pomocy prawnej powódce w postępowaniu zażaleniowym. Uzasadnienie 2 Wyrokiem z dnia 7 stycznia 2009 r., Sąd Apelacyjny oddalił apelację K. F. od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 30 kwietnia 2008 r. K. F. dnia 29 sierpnia 2011 r. wniosła skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnie wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 7 stycznia 2009 r. Postanowieniem z dnia 10 listopada 2011 r., Sąd Apelacyjny odrzucił skargę K. F. o wznowienie postępowania jako wniesioną po upływie ustawowego terminu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W myśl art. 407 § 1 k.p.c. skargę o wznowienie wnosi się w terminie trzymiesięcznym; termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o wyroku dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Skarżąca powołała się na brak możliwości działania spowodowany faktem, iż Sąd Apelacyjny nie uwzględnił wniosku pozwanej o odroczenie rozprawy, na której wydano wyrok. Wskazała także, że dowiedziała się o wydanym wyroku dopiero 2,5 miesiąca przed wniesieniem skargi, przez co zachowała 3 - miesięczny termin do jej złożenia. Stanowisko skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie. Jak słusznie zwrócił uwagę Sąd Apelacyjny, skarżąca w dniu 14 stycznia 2009 r. wystąpiła do sądu z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 7 stycznia 2009 r. Z tego też względu, w tym dniu musiała ona posiadać wiedzę o wydanym rozstrzygnięciu, skoro wniosła o sporządzenie jego uzasadnienia. Jak wynika z akt sprawy, także później, skarżąca składała pisma procesowe, w tym wystąpiła o ustanowienie dla niej pełnomocnika w postępowaniu kasacyjnym zakończonym odmową przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Z tego też względu, nie sposób uznać, że skarżąca dowiedziała się o wydanym wyroku dopiero w 2011 r., tj. 2,5 miesiąca przed złożeniem skargi. Stanowisko Sądu Apelacyjnego przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia jest słuszne, i jako takie zasługuje na aprobatę. 3 Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. jw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 407 § 1 KPCart. 39814art. 3941 KPC§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 23.07.2026. · PDF źródłowy