I CZ 35/56

SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Stanisława L. przeciwko Centralnemu Zarządowi Przemysłu Owocowo-Warzywniczego w Warszawie o 23.113 zł, na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Wojewódzkiego dla m.st. Warszawy z dnia 21 grudnia 1954 r., zaskarżone postanowienie uchylił i akta sprawy zwrócił Sądowi Wojewódzkiemu dla m.st. Warszawy w celu nadania biegu rewizji powoda.Uzasadnienie faktyczneSąd Najwyższy podzielił pogląd zażalenia, iż o zwolnieniu od kosztów sądowych z mocy art. 3 ust. 1 pkt 3 przep. o koszt. sąd. decyduje w zasadzie kwalifikacja, jaką swemu żądaniu nada powód. Jeśli twierdzi, że pozostawał ze stroną pozwaną w stosunku pracy, jest on "stroną, dochodzącą należności ze stosunku pracy". Ta zasada obowiązuje także - a nawet tym więcej - w postępowaniu rewizyjnym, gdyż powód, który przegrał - tak jak jest w sprawie niniejszej - spór dlatego, że sąd I instancji odmówił mu charakteru pracownika, ten pogląd w rewizji kwestionuje. Jedynie wyjątkowo, gdyby od początku było widoczne, że twierdzenia powoda co do charakteru łączącego go ze stroną pozwaną stosunku są oczywiście bezzasadne, sąd mógłby odmówić zastosowania powołanego wyżej przepisu. Ponieważ w sprawie niniejszej taka wyjątkowa sytuacja nie zachodzi, zaskarżone postanowienie należało z mocy art. 384 w związku z art. 394 § 3 k.p.c. uchylić.