IV PZ 12/75

SentencjaSąd Najwyższy Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych po rozpoznaniu w dniu 20 marca 1975 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Meblarskich Zakładów Wytwórczo-Usługowych Spółdzielni Pracy w R. przeciwko Janowi M. i Tadeuszowi O. o odszkodowanie na skutek zażalenia pozwanych na postanowienie Sądu Wojewódzkiego w R. z dnia 18 lutego 1975 r. sygn. akt II C 233/74postanawia: oddalić zażalenie.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Wbrew twierdzeniom zawartym w zażaleniu Sąd Wojewódzki nie odebrał od pozwanych oświadczeń co do ich sytuacji majątkowej i rodzinnej, a z zaświadczeń dołączonych do zażalenia wynika, że pozwany O. zarabia miesięcznie 2.289 zł i zamieszkuje wspólnie z rodzicami oraz siostrą, zaś pozwany M. zarabia miesięcznie 1.705 zł i zamieszkuje wspólnie z babką, ciotką, matką i żoną oraz z synem urodzonym 18 III 1973 r.Mając na uwadze, że pozwany O. jest kawalerem i zamieszkuje wspólnie z rodzicami brak jest podstaw do przyjęcia, czy nie mógł on pokryć przypadających na niego opłat sądowych w granicach około 600 zł przy zarobkach ponad dwa tysiące złotych miesięcznie bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla niego.Również pozwany M. pomimo tego, że ma na utrzymaniu dwuletniego syna, może uiścić należny od rewizji wpis w kwocie około 600 zł, gdy się zważy, że do utrzymania dziecka zobowiązana jest także jego żona urodzona 26 stycznia 1951 r., a brak jest danych, by poza synem tenże pozwany miał jeszcze inne osoby na utrzymaniu, a w każdym razie takich twierdzeń nie zgłosił.Pozwani założyli rewizję w jednym piśmie procesowym i należne od rewizji opłaty dla obydwóch pozwanych wynoszą 1.260 zł, którą to kwotę winni oni pokryć po połowie.Skoro więc pozwani nie wykazali, że nie są w stanie ponieść opłat sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla nich i rodziny, ich wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych nie może być uwzględniony i dlatego zażalenie z braku uzasadnionych podstaw podlega oddaleniu (art. 397 w związku z art. 387 k.p.c.).