I CZ 42/13

Sygn. akt I CZ 42/13 POSTANOWIENIE Dnia 17 maja 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Mirosław Bączyk (przewodniczący) SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca) SSN Agnieszka Piotrowska w sprawie z powództwa K. S.A. w W. przeciwko A.W. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 maja 2013 r., zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 21 listopada 2012 r., odrzuca zażalenie w części zaskarżającej postanowienie zawarte w pkt. 2 (drugim) sentencji zaskarżonego postanowienia, a w pozostałym zakresie oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Pozwany zaskarżył w części zażaleniem z dnia 18 lutego 2013 r. postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 21 listopada 2012 r., a mianowicie co do punktów 2 i 4, a nadto, w trybie art. 380 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c., wniósł o zbadanie postanowień oddalających jego wnioski o przywrócenie terminów: do złożenia wniosku o doręczenie postanowienia z uzasadnieniem oraz do złożenia zażalenia. W punkcie 2) sentencji zaskarżonego zażaleniem pozwanego w tej części postanowienia zawarte jest postanowienie oddalające wniosek pozwanego A. W. o doręczenie mu postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 6 czerwca 2012 r. wraz z pisemnym uzasadnieniem. Natomiast w pkt 4) sentencji zaskarżonego zażaleniem pozwanego w tej części postanowienia znajduje się postanowienie odrzucające zażalenie pozwanego A. W. na pkt 2 postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 6 czerwca 2012 r., którym odrzucono apelację. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie pozwanego okazało się w części niedopuszczalne i jako takie podlegało w tej części odrzuceniu. Zgodnie z art. 3941 § 2 k.p.c. w sprawach, w których przysługuje skarga kasacyjna zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie, z wyjątkami postanowień o których mowa in fine powołanego przepisu. Tymczasem postanowienie oddalające wniosek pozwanego A. W. o doręczenie postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 6 czerwca 2012 r. wraz z pisemnym uzasadnieniem (pkt 2 sentencji postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 21 listopada 2012 r.) nie jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie, ponieważ charakter taki ma dopiero postanowienie odrzucające zażalenie na postanowienie odrzucające apelację, wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, wobec nieuwzględnienia wniosku o przywrócenie tego terminu. 3 Zażalenie pozwanego do Sądu Najwyższego w części zaskarżającej postanowienie Sądu Apelacyjnego zawarte w pkt 2 sentencji postanowienia tegoż Sądu z dnia 21 listopada 2012 r. było więc niedopuszczalne z mocy art. 3941 § 2 k.p.c., jako wniesione na postanowienie nie kończące postępowania w sprawie kasacyjnej, co skutkowało jego odrzuceniem w tej części na podstawie art. 373 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 i art. 39821 k.p.c. Natomiast dopuszczalne było zażalenie pozwanego A. W. w części zaskarżającej postanowienie zawarte w pkt 4 postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 21 listopada 2012 r., ponieważ postanowienie odrzucające zażalenie na postanowienie odrzucające apelację jest postanowieniem sądu drugiej instancji kończącym postępowanie w sprawie (art. 3941 § 2 k.p.c.). Okoliczność ta skutkowała koniecznością rozpoznania, zgłoszonego w zażaleniu na podstawie art. 380 k.p.c. w zw. z art. 39821 i art. 3941 § 3 k.p.c., wniosku o zbadanie poprawności postanowienia oddalającego wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia. W ocenie Sądu Najwyższego, argumenty Sądu drugiej instancji, wskazane na s. 4-6 uzasadnienia zaskarżonego zażaleniem postanowienia, przekonywająco wskazują, że zachowania pozwanego nie pozwalały na uznanie, iż pozwany bez swojej winy uchybił terminowi do złożenia zażalenia, wobec prawidłowego powiadomienia go o terminie rozprawy apelacyjnej i późniejszym zignorowaniu przezeń konsekwencji tego zdarzenia w wyniku braku staranności w postępowaniu. Wobec braku podstaw do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia i zasadnym oddaleniem tego wniosku, spóźnione zażalenie zasadnie zostało odrzucone przez Sąd Apelacyjny w pkt 4 sentencji, a zatem rozpoznawane obecnie zażalenie na to ostatnie orzeczenie podlegało oddaleniu na podstawie art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.