I K 296/50
WyrokIzba Cywilna1951-06-14
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy kara dwóch lat więzienia i utraty praw na dwa lata za przyjęcie 10 000 zł za rzekome ułatwienie wyjazdu do Niemiec jest rażąco surowa w stosunku do społecznej szkodliwości czynu?Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że kary wymierzone za przyjęcie łapówki za ułatwienie wyjazdu do Niemiec nie są rażąco surowe. Podkreślono, że ani wysokość uzyskanej korzyści majątkowej, ani uszczerbek pokrzywdzonego nie są wyłącznymi kryteriami oceny społecznej szkodliwości czynu z art. 290 § 2 k.k. Sąd odrzucił argumentację, że szkodliwość czynu jest mniejsza, gdy dotyczy osób dążących do wyjazdu do Niemiec, uznając takie rozumowanie za szkodliwe i oparte na przesłankach moralnych właściwych myśleniu kapitalistycznemu.Stan faktyczny
Oskarżony, pracownik referatu społeczno-politycznego b. Starostwa Powiatowego, został skazany za przyjęcie 10 000 zł (w dawnej walucie) za rzekome ułatwienie wyjazdu do Niemiec. Sąd Apelacyjny w Olsztynie wymierzył mu karę dwóch lat więzienia i utraty praw na dwa lata. Oskarżony wniósł rewizję, zarzucając niewspółmierność orzeczonych kar.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok Sądu Apelacyjnego w Olsztynie.Pełny tekst orzeczenia
Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia J. Potępa; Sędziowie: Z. Merz, H. Kempisty (sprawozdawca); Prokurator: T. Czaplicki.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Zygmunta K. osk. z art. 290 § 2 k.k. w zw. z art. 29 m.k.k. i art. 22 m.k.k. po rozpoznaniu rewizji oskarżonego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Olsztynie z dnia 27 listopada 1950 r., na podstawie art. 375 k.p.k. utrzymał w mocy zaskarżony wyrok.Uzasadnienie faktyczneRewizja oskarżonego zarzuca niewspółmierność orzeczonych kar za poszczególne czyny przestępne i orzeczonej kary łącznej.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy wyraził, między innymi, następujący pogląd prawny:Zarzuty rewizji oskarżonego nie są zasadne.Kary dwóch lat więzienia i kary dodatkowej utraty praw na okres lat dwóch, wymierzonych pracownikowi referatu społeczno-politycznego b. Starostwa Pow. w M. za przyjęcie zażądanych przezeń 10.000 zł (w dawnej walucie) za rzekome ułatwienie pokrzywdzonemu wyjazdu do Niemiec, w żadnym razie nie można uznać za kary rażąco surowe w stosunku do szkodliwości społecznej czynu oskarżonego. Oczywiście błędna byłaby ocena - wyłącznie pod kątem widzenia osiągnięcia w konkretnym przypadku stosunkowo niedużej korzyści majątkowej i względnie nieznacznego uszczerbku materialnego, jaki poniósł w tej sprawie dość dobrze sytuowany pokrzywdzony - społecznej szkodliwości czynu oskarżonego, który dopuścił się zbrodni z art. 290 § 2 k.k. Zgodnie z gramatyczną wykładnią art. 290 k.k. jak i zgodnie z założeniami tego przepisu ani wysokość uzyskanej korzyści majątkowej, ani też wysokość uszczerbku wyrządzonego tym czynem pokrzywdzonemu nie stanowią wyłącznych kryteriów do oceny stopnia społecznej szkodliwości czynu oskarżonego.Również błędne byłoby przyjęcie, zgodnie z wywodem rewizji, iż społeczną szkodliwość czynu oskarżonego z art. 290 § 2 k.k. umniejsza okoliczność, iż on "w tym przypadku żerował raczej na elemencie niepożądanym, z punktu widzenia interesów Państwa, skoro wiadomo, że ten nieliczny odsetek ludności miejscowego pochodzenia, który dąży do wyjazdu do Niemiec, ujemnie wpływa na pozostałe otoczenie (...) hamując rozwój gospodarczy i tempo odbudowy".Powyższe rozumowanie rewizji uznać należy za wręcz szkodliwe, oparte na przesłankach moralnych, właściwych myśleniu kapitalistycznemu. Tego rodzaju okoliczności można by jedynie przyjąć za podstawę do surowszej oceny postępowania oskarżonego.Odrzucając więc powyższe sugestie rewizji i biorąc pod uwagę fakt, iż oskarżony jako pracownik referatu społeczno-politycznego na terenie Ziem Odzyskanych dopuścił się przestępstwa z art. 290 § 2 k.k. w stosunku do osób ubiegających się o wyjazd do Niemiec - należy uznać, iż wymierzone za ten czyn kary są słuszne i sprawiedliwe, całkowicie współmierne w stosunku do społecznej szkodliwości popełnionego czynu. (...)
Powiązane orzeczenia
- III KR 164/76 1976-07-21Czy kara pozbawienia wolności orzeczona za przestępstwo z art. 200 § 1 k.k. w zw. z art. 201, 266 § 1 i 4 k.k. w zw. z art. 10 § 2 i 58 k.k. była rażąco surowa, uwzględniając okoliczności łagodzące takie jak niekaralność…
- I K 10/61 1961-08-16Czy kara wymierzona za przestępstwo z art. 287 § 2 k.k. jest rażąco surowa, biorąc pod uwagę stan zdrowia oskarżonego, jego dotychczasową niekaralność i warunki rodzinne?
- WA 2/17 2017-05-11Czy czyn oskarżonego, polegający na przekroczeniu uprawnień i doprowadzeniu do niekorzystnego rozporządzenia mieniem Skarbu Państwa w wysokości 2000 zł, charakteryzuje się znikomym stopniem społecznej szkodliwości, uzasa…
- V KK 1/08 2008-06-25Czy okoliczności związane ze sprawcą czynu, takie jak wiek, opinia, właściwości i warunki osobiste, mogą wpływać na ocenę stopnia społecznej szkodliwości czynu?
- V KRN 60/74 1974-10-07Czy kara łączna orzeczona wobec oskarżonego, obejmująca karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, wysoką grzywnę, obowiązek pracy społecznej, zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz dozór,…
Powołane przepisy
art. 290 § 2 KKart. 29art. 22art. 375 KPKart. 290 KK§ 2
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 23.07.2026.